سیدمحسن مدنی شهرضائی

شهید سید محسن مدنی فرزند سوم خانواده و در اول تیر ماه 1340 در شهرضا از توابع اصفهان چشم به جهان گشود و در دامان پر مهر پدر و مادر پرورش یافت. در سال 1346 و در سن 6 سالگی وارد دبستان جعفری شد. وقتی که کلاس چهارم را به پایان رسانید به خاطر هوش سرشاری که داشت توانست ظرف مدت 40 روز کلاس پنجم و ششم ابتدائی را نزد پدر خود فرا گیرد و در شهریور ماه در امتحانات متفرقه شرکت کند و با معدل بالائی قبول شود. در سال 1349 وارد دبیرستان جعفری گردید. پس از پایان کلاس اول به دبیرستان ادب می رود و دوره دوم تحصیلی را در دبیرستان حکیم سنائی طی می کند و در خرداد سال 1356 در رشته طبیعی موفق به اخذ دیپلم می گردد و در امتحان کنکور همان سال در رشته زمین شناسی دانشگاه اصفهان قبول می شود. البته او در خلال سال های آخر دبیرستان توانست 12 ترم زبان انگلیسی بخواند و به اخذ مدرک زبان نائل شود و به طوری که خیلی مسلط به زبان انگلیسی صحبت می کردند. در دانشگاه اصفهان پس ازگذراندن 72 واحد درسی در سال 58 دانشگاه ها تعطیل می شود. این عزیز جزو دانشجویان پیرو خط امام بود و دو مرتبه جهت استقبال از امام و حفاظت و انتظامات از اصفهان عازم تهران گردید. و در تظاهرات و راه پیمائی های سال 1357 فعالانه شرکت داشت به خصوص در تظاهرات شب های حکوکت نظامی و چند بار هم جنگ و گریزهایی با مأموران حکومت نظامی داشتند. پس از پیروزی انقلاب فعالیت چشم گیری در پیش برد اهداف انقلاب داشت. از جمله شرکت در کلاس های ایدئولوژی و ثبت نام در بسیج و یاد گرفتن فنون نظامی، اسلحه شناسی و تیر اندازی بود. با شروع جنگ تحمیلی به جبهه های جنگ می شتابد و نزدیک چهار ماه در جبهه دارخوین دلاورانه می جنگد پس از آن در عملیات فتح المبین و تسخیر ارتفاعات عین خوش شرکت می کند که در آن جا اول معاون گردان و بعد به فرماندهی گردان منسوب می شود. که در همان عملیات سه مرتبه به محاصره مزدوران عراقی در می آیند که با همت نیروهای اسلام محاصره را شکسته و به ارتفاعات عین خوش مستقر می شوند. پس از آن مسئولیت آموزش نظامی شهر کرد را به عهده می گیرد و در اعزام نیروی ورزیده به جبهه فعالیت شایانی انجام می دهد. تا زمانی که شنید حمله برای فتح خرمشهر شروع شد. با این که مسئولین شهرکرد اجازه اش نداده بودند ولی به جبهه می رود و در عملیات بیت المقدس شرکت می کند و سرانجام در تاریخ 1361/2/16در خونین شهر با اصابت خمپاره به شکمش به درجه رفیع شهادت نائل شد و به دیدار معبودش شتافت در حالی که تبسمی بر لبانش بود.