آیت الله حاجی هاشمی

آیت‌الله‌، در تاریخ‌ هفتم‌ آذر ماه‌ 1342 در «اسفرجان» چشم‌ به‌ جهان‌ گشود. از زمان‌ طفولیت‌ آثار هوش‌ و ذکاوت‌ در وجود پربرکت‌ او به‌ خوبی‌ مشهود بود. در سال‌ 1349 وارد مدرسه‌ شد و پس‌ از سپری‌ کردن‌ دوران‌ ابتدایی‌ تحصیلات‌ راهنمایی‌ و دبیرستان‌ را در شهرضا به‌ پایان‌ رسانید. در زمان‌ اوج‌گیری‌ انقلاب‌ اسلامی‌، آیت‌الله‌ که‌ در سال‌ اول‌ دبیرستان‌ مشغول‌ تحصیل‌ بود به ‌همراه‌ امت‌ مسلمان‌ در اکثر راهپیمایی‌ها علیه‌ رژیم‌ شرکت‌ می‌کرد. در روز تاسوعا در جریان‌ پایین‌ کشیدن‌ بت‌ طاغوت‌ از میدان‌ مرکزی‌ (میدان‌ تاسوعا) در اثر تیراندازی‌ مأموران‌ رژیم‌ شاه‌ از ناحیه‌ دست‌ مجروح‌ گردید. پس‌ از پیروزی‌ انقلاب‌ اسلامی‌، او جهت‌ مقابله‌ با توطئه‌های ‌گروههای‌ ملحد و منحرف‌ به‌ همراه‌ دیگر همکلاسی‌های‌ خود اقدام‌ به‌ تشکیل‌ و سازماندهی ‌انجمن‌ اسلامی‌ در دبیرستان‌ نمود. در سال‌ 1360 موفق‌ به‌ اخذ دیپلم‌ در رشته‌ ریاضی‌ فیزیک‌ با رتبه‌ ممتاز گردید. پس‌ از اخذ دیپلم‌ به‌ سبب‌ عشق‌ وافری‌ که‌ به‌ بسیجیان‌ داشت‌ وارد بسیج‌ شد وپس‌ از چند ماه‌ به‌ عضویت‌ سپاه‌ درآمد. به‌ محض‌ ورود به‌ سپاه‌ جهت‌ گذراندن‌ دوره‌ پزشکیاری ‌به‌ آموزشگاه‌ بهداری‌ 15 خرداد رفت‌. در طی‌ تحصیل‌ در عملیات‌ والفجر مقدماتی‌ و والفجر 4شرکت‌ کرد. در سال‌ 1362 در رشته‌ مهندسی‌ مکانیک‌ دانشگاه‌ صنعتی‌ اصفهان‌ پذیرفته‌ شد. او دردانشگاه‌ به‌ تهذیب‌ نفس‌ و کسب‌ علم‌ همت‌ گماشت‌; رفتن‌ به‌ دانشگاه‌ باعث‌ نگردید که‌ شهید ازشرکت‌ در جبهه‌ها باز بماند. او از هر فرصتی‌ جهت‌ حضور در جبهه‌ها استفاده‌ کرد و در مواقعی ‌که‌ مستقیما در جبهه‌ها حضور نداشت‌، به‌ محض‌ شروع‌ عملیات‌ در بیمارستان‌ سپاه‌ رسیدگی‌ به ‌مجروحان‌ جنگی‌ را بعهده‌ می‌گرفت‌. در تابستان‌ 1364 جهت‌ همراهی‌ رزمندگان‌ اسلام‌ به‌ جزیره ‌مجنون‌ رفت‌ و در همین‌ سفر بود که‌ عرفان‌ جبهه‌ از او عارفی‌ پاکباخته‌ و دلباخته‌ وصال‌ حق‌ساخت‌. پس‌ از پایان‌ تابستان‌ شهید جهت‌ ادامه‌ تحصیل‌ از جبهه‌ بازگشت‌، اما او دیگر آیتی‌ نبود که‌ متعلق‌ به‌ این‌ جهان‌ خاکی‌ باشد، آنچه‌ در چهره‌ او مشاهده‌ می‌شد با عبارات‌ دنیوی‌ قابل‌ توصیف‌ نبود، هرچند او ظاهرا اینجا بود ولی‌ روح‌ او در جای‌ دیگر بود و این‌ اجازه‌ نداد تا شهید بیش‌ از دو ماه‌ در دانشگاه‌ بماند. او مجددا در آذر ماه‌ 1364 به‌ جبهه‌ جنوب‌ رفت‌. همزمان‌ با شروع‌ عملیات‌ والفجر 8 به‌ عنوان‌ مسؤول‌ بهداری‌ گردان‌ امام‌ حسن‌ (ع‌) (تیپ‌ قمر بنی‌هاشم‌) در عملیات‌ شرکت‌ کرد و در تاریخ‌ 25 بهمن‌ ماه‌ 64 در حال‌ رسیدگی‌ به‌ مجروحان‌ در خط مقدم‌ جبهه‌ در جاده‌ فاو- بصره‌ به‌ همراه‌ چهار تن‌ دیگر از رزمندگان‌ در اثر اصابت‌ خمپاره‌ 60 با پیکری‌ خونین‌ و بی‌سر، همچون‌ مولایش‌ حسین‌ (ع‌) به‌ دیدار معبود شتافت‌ و جاودانه‌ گشت‌.