احمد عظیمی طاهری

شهید احمد عظیمی طاهری در سال 1342در خانواده ای مستضعف و مذهبی در روستای طاهرآباد کاشان به دنیا آمد. روح ساده و با محبت او از همان آغاز با ورود به جلسات مذهبی همراه پدرش تعالی یافت. صفا و صمیمیت خاص از همان دوران کودکی در چهره اش نمایان بود. تحصیلات مقاطع ابتدایی و راهنمایی را در زادگاهش گذراند. بعد از پایان دوره راهنمایی جهت تأمین مخارج خود, در حدود 3 سال به کار قالیبافی مشغول شد و بعد از این قضیه 3ساله مجدداً به تحصیل پرداخت. او فعالیتهای فرهنگی خود را در روستای خود, بعد از افتتاح کتابخانه آغاز کرد. پس از انقلاب اسلامی در مهرماه سال 60 به استان محروم سیستان و بلوچستان رفت و مدت 4 سال مسئولیت تعلیم در این منطقه را با گشاده رویی و اخلاق اسلامی برعهده گرفت. همچنین در سپاه پاسداران ایرانشهر مشغول به انجام انواع فعالیتهای عقیدتی و تبلیغی بود و همزمان به تحصیل خود نیز می پرداخت. دیپلم خود را در سال 63 در همان استان اخذ کرد. در همین دوران انجام رسالت مقدس خدائیش بود که در بهمن ماه سال 61 به اسارت گرفته شدن برادرش را شنید. این خبر نه تنها او را ناامید نساخت که سببی شد تا وی را در جنگیدن و در سنگر علم و دانش, در جبهه سیستان و بلوچستان و در جبهه های نبرد با صدامیان متجاوز بیش از پیش مصمم گرداند. بدین منظور در عملیات والفجر 3 و والفجر 4 به شدت مجروح شد و مدت نسبتاً ‌زیادی در بیمارستان بستری گردید. در سال 64 بعد از شرکت در کنکور سراسری در رشته الهیات دانشگاه تهران پذیرفته شد و مشغول به تحصیل گردید. او می توانست به دلیل مجروح شدن در دانشگاه بماند و از شرکت در جبهه های نبرد سر باز زند, اما همانطور که خود در یادداشتهایش متذکر شده موعد پرواز به سوی دوست فرا رسیده بود. سرانجام در 14 اسفندماه 65, در حالیکه هنوز آثار جراحت آخرین عملیات را با خود داشت و فقط دو هفته از عزیمتش به عنوان مبلّغ به لشگر قهرمان ثارالله گذشته بود, در شلمچه در عملیات کربلای 5 با روی خونین به سوی دوست پر کشید و به درجه رفیع شهادت نائل شد.