غلامرضا عمو

شهید از همان ابتدا به آبرو و حیثیت کشورش و پیروزی خاک میهن اسلامی فکر می کرد و دوست داشت همه آحاد مردم دوستدار مملکت باشند، به طوری که خود چنین کرد و تمام شب و روز خود را صرف مطالعه و تحقیق نمود. تا اینکه معدل لیسانس او 30/17 شد و رتبه اول گردید و تازه چند روزی بود که به استخدام نیروگاه شهید محمد منتظری اصفهان درآمده بود، که در اثر بمباران هوایی بعثیان کافر صدام در روز 28/12/64 به لقاء الله پیوست. ناگفته نماند که او در آغاز مبارزات و تظاهرات ضد شاهنشاهی نیز به تظاهرات و نوشتن شعار بر ضد حکومت طاغوت می پرداخت. شهید غلامرضا در دوره دانشجویی خود به منظور خودکفایی هر چه بیشتر مملکت، موفق به طراحی دستگاه میکسر (همزن) در کارخانه چسب ایران شد که باعث شد در مقدار مصرف تولئون وارداتی به مقدار زیادی صرفه جویی گردد؛ بدین منظور سعی کرد نیروی کششی سطحی چسب را مورد آزمایش قرار دهد و به این نتیجه رسید که بایستی از آن آبی که سختی آن گرفته شده استفاده گردد. در نتیجه با سرپرست کارخانه تماس گرفت و ایشان را متعاقد به ساختن یک دستگاه سخته گیر نمود و پس از تهیه و نصب آن دستگاه، چسب ساخته شده مطابق با استاندارد درآمد و مورد تایید کتبی قرار گرفت. از کارهای مهم آن شهید در هنگام تعطیلات دانشگاه این بود که به مدت 6 ماه در بیمارستان دکتر شریعتی در راه خدا به خدمات درمانی و امدادگری مجروحان و بیماران مشغول بود. به طور کلی اعتقادات مذهبی، ایمانی و میهنی این شهید بزرگوار در سطح بسیار عالی بود و شاید بتوان ادعا کرد که شهید مهندس غلامرضا عمو کوشش در راه علم و معلومات و خدمت به جامعه اسلامی ایران را هم سطح حضور در خط مقدم جبهه هی حق علیه باطل می دانست و به همین سبب علاوه بر کسب فضایل اخلاقی و علمی و تلاش در سنگر علم و دانش به جبهه نبرد با دشمنان شتافت و ندای "ارجعی" حق تعالی را با افتخار تمام لبیک گفت. لازم به ذکر است که این جوان 26 ساله، چند روز قبل از شهادت گفته بود:"شاید من ده یا پانزده نماز در بیماری نخوانده باشم که باید بخوانم."