شیرین نامداری

در سال 1347 در شهرستان بروجرد به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی او از سال 53 تا 58 و دوره راهنمایی تا سال 61 و دوره دبیرستان را تا سال 64 در دبیرستان شهید بهشتی بروجرد با موفقیت به اتمام رسانید. او از همان کودکی دارای ایمانی راسخ و قوی بود به طوری که حتی قبل از آنکه به سن بلوغ برسد در اقامه نماز و گرفتن روزه از دیگر همسالان خود پیشی می‌گرفت. الگویی عالی در مورد چگونگی زندگی کردن و رعایت حدود الهی که مورد توجه بستگان و دوستان بود. از اولین سال های انجام تکالیف مذهبی اش هرگز پیش نیامد که او نسبت به انجام فرائض بی اهمیت و یا کم اهمیت باشد. او امکانات زیادی برای ادامه تحصیل نداشت و خانواده نمی توانست به علت مشکلات اقتصادی کارهای فوق برنامه ای برای ارتقاء تحصیلی او انجام دهند اما او این مشکلات را با ایمان و توکل به خدای بزرگ تحمل می کرد. پدرش با زحمت فراوان و کار طاقت فرسای کارگری، قوت حلال او و خانواده اش را تأمین می نمود و همین امر سبب شده بود که دارای ایمانی محکم و اراده ای قوی و پشتکاری فراوان و در عین حال راضی به رضایت حضرت حق باشد. او در دوران انقلاب همراه با والدین در راهپیمایی ها حضور می یافت و در تشکل های دانش آموزی فعال و همیشه جزء انتظامات و انجمن های اسلامی دبیرستان بود به طوری که اولیای دبیرستان همواره در مسائل مدرسه از او کمک می گرفتند همیشه سعی می کرد با نفوذ کلامش و با عفاف و چادرش افراد فریب خورده را با اسلام آشتی دهد. در دوران دبیرستان بسیار موفق بوده و همواره مورد تقدیر مسئولین از همه نظر قرار می گرفت. او بسیار فداکار بوده و با ایثار خود به دیگران کمک می کرد و در کارهای مربوط به بانوان تبحر و علاقه زیاد داشت. مثلا در زمینه خیاطی مهارت داشت و به فن خانه داری بسیار آگاه بود. وی فرزند ششم خانواده و بسیار مؤدب و خوشرفتار بود و به دیگران احترام فراوانی می‌گذاشت. شیرین به خانواده خود عشق می‌ورزید و همیشه می‌گفت بعد از اینکه دانشگاه را تمام کنم و به سر کار بروم به خانواده کمک و از گرفتاری نجات خواهم داد. سرانجام 1365/10/20 بر اثر حمله موشکی رژیم بعثی عراق به شهر بر اثر اصابت تیر و ترکش مجروح و به ندای ارجعی دوست لبیک گفت و پیکر مطهرش را در بهشت شهدای جهان آباد بروجرد خاکسپاری کردند.