حیدر سلیمیان

شهید شهید سلیمیان درسال 1341 در «دورود» لرستان دیده به جهان گشود. دوران پیش از ورود به دبستان برای او دوران پرخطری بود و او از چندین خطرجانی، جان سالم به در برد. درسال 1348 پا به مدرسه گذاشت. از زمانی که اندکی بر خواندن و نوشتن مسلط شد، ایام تعطیلی تابستان را به یادگیری مقدمات و روخوانی قرآن مجید در مکتب خانه پرداخت. پس از آن با افتتاح کلاس های تابستانی دفتر مذهبی کارخانه سیمان جهت آموزش احکام و قرآن مجید شرکت می کرد و هم چنین در جلسات قرائت قرآن بعد از نماز مغرب وعشاء حضور می یافت. با آغاز راهپیمایی ها و اعتصابات در مدارس، وی از جمله شرکت کنندگان در تظاهرات بود و مرتبا در جلسه های سخنرانی روحانیون و شخصیت های علمی و مذهبی حضور می یافت. پس از پیروزی انقلاب با تشکیل بسیج مستضعفین، جزو اولین نیروهایی بود که این نهاد را در شهرستان درود برپا ساخت. بعد از اخذ مدرک دیپلم در سال 60 نیز به صورت تمام وقت در بسیج در امر پذیرش نیرو جهت آموزش های نظامی و اعزام به جبهه فعالیت می نمود، سپس جهت گذراندن آموزش های عقیدتی از سوی بسیج به اهواز اعزام گردید. از جمله فعالیت های دیگر ایشان تدریس در منطقه پاپی (سپید دشت) بود و همین طور در سال 63 مسئولیت امور تربیتی این منطقه را به عهده داشت که محرومیت منطقه و علاقه فراوان این بزرگوار به رشد فرهنگی اهالی، خصوصا دانش آموزان عاملی بود که وظیفه او را چند برابر می کرد و باعث شده بود که کتب و نوارها و فیلم های آموزنده را از ارگان های تبلیغی گرفته و در آن منطقه به نمایش بگذارد و در اختیار علاقه مندان قرار بدهد. برنامه های نمایشی و تئاتر را نیز توسط خود افراد آن منطقه اجرا می کرد. به طور کلی او جزو سربازان و خدمتگزاران گمنام انقلاب بود. مدتی بعد هم سمت معاونت آموزش و پرورش را در این منطقه عهده دار شد. در همین ایام وارد دانشگاه شد. درتابستان سال 61 به جبهه اعزام گردید و درعملیات منطقه قصرشیرین شرکت داشت. درسال 62 و 63 نیز مجدداً به جبهه اعزام گردید. شهید سلیمانیان چهار بار به جبهه های حق اعزام شد که سالهای 61، 62، 65 و همین طور در عملیات کربلای5 که در همین سال بوده است. وی در عملیات فکه و باز پس گیری مهران نیز شرکت کرد که جراحاتی از ناحیه دست و پا به او وارد گردید. هم چنین در عملیات حاج عمران هم جراحاتی از ناحیه سر به او وارد شد. و سرانجام او نیز چون دیگر مشتاقان لقاءالله در عملیات کربلای 5 بر اثر اصابت تیر مستقیم به درجه عظیم شهادت و آرزوی دیرینه اش نائل گردید و پیکر مطهرش در محل شهادت، مکان رفت و آمد ملائکه شد.