علی محمد حاتمی

شهید علی محمد حاتمی در سال 1345 در خانواده ای مذهبی در یکی از روستاهای اطراف شهرستان پلدختر به نام روستای قلعه جق دیده به جهان گشود. ایشان در سال 51 وارد دبستان روستای زعفران شد و تا پایان دوره ابتدایی تحصیلات خود را در آن روستا ادامه داد. و به دلیل هوش سرشار و بالا بودن نمره و ممتاز بودن در طول این دوران غالباً به عنوان ارشد کلاس مطرح بودند. شهید حاتمی در سال 1375 در دوران اوج گیری مبارزات مردمی علیه رژیم منحوس پهلوی و به منظور ادامه تحصیل به شهرستان پلدختر مهاجرت نمودند و چون آمدن ایشان به شهر پلدختر همزمان با تظاهرات مردمی و در نهایت تعطیلی مدارس بود پس از چند ماهی به روستای خود مراجعت نمودند و به دلیل صغر سن تا آن زمان چندان فعالیتی نداشتند ولی پس از به نتیجه رسیدن مجاهدت های حضرت امام خمینی(ره) و فداکاری های بی نظیر امت شهیدپرور و انقلابی اسلامی ایران و سرنگونی رژیم ستم شاهی شهید علی محمد حاتمی با ورود و عضویت در انجمن هنر اسلامی مدارس پیوسته تا زمان شهادت در فعالیت های سیاسی و مذهبی به نفع نظام مقدس جمهوری اسلامی و در راستای تحقق بخشیدن آرمان ها و منویات مقام عظمای ولایت و مرجعیت حضرت امام خمینی(ره) از هیچ کوششی فروگذار ننموده و سر از پا نشناخته در خدمت نظام و انقلاب بودند. که شاهد این مدعا تلاش های بی دریغ شهید و همکاری صمیمانه ایشان با ارگان های انقلابی نظیر جهاد سازندگی و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بود. شهید بزرگوار ما، ضمن این که به تحصیلات خود در کنار فعالیت های اجتماعی و سیاسی مذهبی اش ادامه می داد نقش به سزایی در کمک به خانواده اش از لحاظ اقتصادی و فرهنگی داشتند به گونه ای که همواره به عنوان یک فرد مؤثر در خانواده اش مطرح بودند. شهید علاوه بر فعالیت های سیاسی اجتماعی فرهنگی در انجمن های اسلامی مدارس به عنوان عضو بسیج دانش آموزی همکاری فعالی با سپاه نیز داشتند و در کنار آن به عنوان عضو فعال پایگاه مقاومت شهید مؤمنی شهرستان پلدختر تا زمان شهادت همواره مشغول خدمت بودند. شهید علی محمد حاتمی بارها از طریق بسیج سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پلدختر عازم جبهه های نبرد حق علیه باطل شدند و به علاوه در زمینه جذب و تشویق دوستان و هم فکرانش به حضور فعال در جبهه های نبرد بسیار مؤثر بودند و شاهد این مدعا نیز دوستان ایشان می باشند که هم اینک به عنوان خدمت گذارانی صدیق در ارگان ها و نهادهای مختلف مشغول به خدمت می باشند. شرکت فعال شهید حاتمی در جبهه های نبرد حق علیه باطل و در کنار آن اشتغال به تحصیل در دوران دبیرستان و موفقیتی که در این دو سنگر کسب کرده بودند سبب شده بود که هم از طرف مدرسه و هم از طرف واحد بسیج سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بارها مورد تشویق قرار گرفتند و جوایزی نیز به ایشان به عنوان بسیجی نمونه اهدا شده است. در تعریف و تمجید از شهید حاتمی همین بس که گفته شود ایشان هم مرد علم بودند هم مرد عمل و جهاد و مبارزه و شاهد مثال هر دو این مدعا مقالات علمی است که ایشان در مدارس و در مراسمات صبحگاه ارائه می نمودند و نمونه هایی از آن ها خوشبختانه باقی است و در رابطه با جهاد و مبارزه اش نیز اسناد فراوان موجود، در رابطه با میزان حضور ایشان در پایگاه های مقاومت و جبهه های نبرد و عضویت فعال شهید در ارتش بیست میلیونی و سازمان دهی طرح هایی چون طرح اسامه و ... شاهد مدعا است. شهید حاتمی علاقه فراوانی به ادامه تحصیل در حوزه علمیه قم داشتند به گونه ای که حدود یک هفته قبل از شهادتش در آخرین مرخصی اش که جهت سرکشی به خانواده اش و عیادت از پدرش که در آن موقع مریض بودند و شاید هم جهت وداع آخر به منزل آمده بودند از پدرشان خواستند که جهت ثبت نام در حوزه مکرمه رسول اکرم(ص) قم از امام جمعه محترم شهرستان پلدختر حاج آقا ایمانی معرفی نامه بگیرد که این کار انجام شد و معرفی نامه ایشان جهت ثبت نام در آن حوزه مکرمه پس از شهادتش با لباس هایش به دست خانواده اش رسید. این در حالی بود که همزمان شهید که قبل از اعزام به جبهه در کنکور سراسری سال 64- 63 در رشته علوم تجربی شرکت نمودند و به استناد اعلام سازمان سنجش آموزش کشور در آزمون فوق نیز پذیرفته شده بودند. ولی مصلحت خداوند تبارک و تعالی بر این قرار گرفته بود که این شهید بزرگوار که منشأ خیرات و برکات زیادی می توانست برای جامعه اش باشد به شهادت برسد و به لقاء پروردگارش که آرزویش بود نائل آید. شهید شهادت مظلومانه ای داشت همانطور که در حیاتش مظلومانه و در نهایت گمنامی و بدون کمترین ریا و تظاهر و صرفاً از روی اخلاص و به خاطر خدای تعالی خدمت می نمود. جنازه شهید حاتمی مدت حدود پنج سال در کمال غربت و مظلومیت در منطقه عملیات یعنی چنگوله باقی ماند و در تاریخ 28/6/69 مقارن سالروز رحلت جانسوز رسول اکرم(ص) و شهادت فرزندش امام حسن مجتبی(ع) پس از غربتی طولانی به دست خانواده اش رسید و در گلزار شهدای پلدختر به خاک سپرده شد.