حسین نوچه ناسار

شهید حسین نوچه فرزند سیف الله نوچه در سال 1344 در سمنان ور محله ناسار در یک خانواده مستضعف و مذهبی به دنیا آمد و از همان اوایل خردسالی می شنیدیم از زبان پدر و مادرش که این بچه ها برای ما قدم دار است. شهید نوچه پس از گذراندن دوران ابتدایی در دبستان سعدی و دوره راهنمایی در مدرسه مصدق گذراند و وارد دبیرستان دهخدا گردید. از زمان کودکی علاقه خاصی نسبت به مسجد و قرآن و احکام داشت. حسین نوچه فرزندی بود که از دیگر برادران خود سبقت گرفته بود و در اخلاق نیکو و حیای اسلامی و احترام به بزرگ سالان مخصوصا پدر و مادر، شخصی بود مظلوم با تقوا. در نماز جمعه و نماز جماعت دائما شرکت می کرد و همیشه به دیگران توصیه می کرد که نماز را با جماعت بخوانید و ریا و تظاهر در کارش دیده نمی شد. سال دوم دبیرستان بود علاقه بسیاری داشت که طلبه شود و مدتی در حوزه علمیه سمنان رفت. ولی باز بر آن شد که در حال حاضر جبهه احتیاج بیشتری به او دارد. در سال 61 کتاب های درسی خود را در دست گرفته و بعد از یک ماه آموزشی در تهران روانه جبهه غرب گردید و در همان حال با کفار مبارزه می کرد و به درس خواندن نیز ادامه می داد و مرتب در جبهه بود فقط برای دادن امتحان درسی به سمنان می آمد و بدین ترتیب هم مبارزه می کرد و هم دوره دبیرستان خود را به اتمام رسانید و سپس وارد دانشگاه تربیت معلم شهید ثانی در رشته دینی و عربی مشغول به درس خواندن شد ولی دانشگاه نیز مانع رفتن به جبهه او نشد و باز هم به همان ترتیب درس و مبارزه را در کنار هم در خط مقدم جبهه ادامه داد. دقیقا به خاطر نداریم که چند بار به جبهه حق علیه باطل رفته بود ولی می دانم که کمتر از ده بار نبوده و همیشه در سر نمازها و دعاها گریه و زاری می کرد که چرا دوستانش شهید شدند و من هنوز هستم شاید خداوند مرا دوست ندارد. شابد من لیاقت ندارم. و در ضمن مسئول بسیح دانش آموری پایگاه حمزه نیز بود و با دانش آموزان همچون معلمی مهربان و با وفا بود و در عملیات محرم و والفجر مقدماتی، مهران والفجر 2 و 3 و 8 آزادسازی فاو و کربلای 1 شرکت داشت همیشه از پیشتازان بود تا این که در تاریخ 11/4/65 روز چهارشنبه در منطقه مهران حسین نوچه به عنوان فرمانده دسته و دیگر همرزمانش همچون سیعد رضا عربی و امیر طالب و مجید عبدوس و سید حسن طاهری و جمشید خراسانیان در جریان حمله ای قهورانه به قلب موانع دشمن به آرزوی خویش دست سافته و عاشقانه و حسین وار به شهادت رسیدند و به لقاء الله پیوستند.