رحیم غروبی

شهید رحیم غروبی در سال 1340 در شهر شهید پرور خوی در خانواده‌ای مذهبی و مؤمن به احکام الهی دیده به جهان گشود و در دامان مادری پاک بالید و رشد کرد. دوره ابتدائی و راهنمائی را که تمام کرد، وارد دوره دبیرستان شد. از همان اوان کودکی مهربان و خوش برخورد بود و هر چه بر سال‌های عمرش افزوده می‌شد، به مسائل سیاسی و عبادی بیشتر می پرداخت و در مکتب خویش غور و غوص می‌کرد. در سال‌های آخر دوره دبیرستان که مصاف با اوج گیری نهضت اسلامی و فریادهای عدالتخواهی مردم مسلمان ایران بود، بیشتر در جلسات قرائت قرآن، اصول عقاید و مسایل سیاسی و کلاس‌های رزمی (در زمان شاه منفور) چه به صورت مخفی و آشکار شرکت می‌کرد و در راه شناخت معارف و حقایق دینی از هیچ تلاشی باز نمی ایستاد. اسلامی که فقط از عهده متخصصین آن یعنی روحانیت متعهد و مسؤول باشد برمی آمد. با وجود مشکلات و گرفتاری هایی که از نظر تحصیل داشت، مانند عقیده خویش راسخ و پابرجا بود. در سال 58 موفق به دریافت دیپلم تجربی شد و در رشته پزشکی دانشگاه تهران موفقیت کسب کرد و روحیه قوی و ثبات عقیده ایمان خویش را به اثبات رسانید و هنگامی به دانشگاه قدم گذاشت که دانشگاه به لانه‌های فساد و گروهک‌های وابسته به ابرقدرت ها تبدیل شده بود. لذا پس از اندک مدتی که شناخت کافی از انجمن اسلامی دانشکده به دست آورد حرکتش را آغاز نمود و با خلوص نیت با جمع برادران انجمن اسلامی در تحکیم خط امام در محیط دانشگاه سعی خود را به کار بست و آستین همت را بالا زد. علاوه بر فعالیت در انجمن از نظر درسی نیز دانشجویی ممتاز به شمار می آمد و به لحاظ اخلاقی زبانزد خاص و عام بود و بسیاری از همکلاسی هایش با حسن خلق و برخورد متین و منطق اسلامی به خط اسلام و امام جذب نمود و مانع پیوستن آنها به گروهک های وابسته گردید. در جریان انقلاب فرهنگی فعالیت های زیادی داشت و همیشه در مقابل انحرافات مانند کوهی استوار و پابرجا می ایستاد و هیچ واهمه ای به خود راه نمی داد. عقب نشینی در مقابل فساد و انحراف در قاموس وی معنی نداشت. پس از جریان انقلاب فرهنگی به همراه عده ای از دوستان دانشجویش به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پیوست و پس از طی دوره آموزشی چون زادگاه خویش را برای ارائه خدمات مناسب دید، به سپاه خوی منتقل شد و در مدتی که در سپاه خوی مشغول خدمت و پاسداری از حریم اسلام و انسانیت و شرف والای بشری بود مسؤولیت های مختلفی از جمله مسؤولیت واحد روابط عمومی و واحد آموزشی سپاه را بر عهده داشت و حقاً در انجام این مسؤولیت ها نقش ارزنده ای را ایفا نمود. برخورد خوب، ‌اخلاق حسنه و رفتار دلپسند، تدبیر و کاردانی، خلوص نیت و حسن مدیریت وی هیچ گاه از خاطر همرزمانش محو نمی شود. یکی از خصوصیات بارز شهید انفاق در راه خدا بود. همیشه سعی می کرد به تهیدستان رسیدگی کند و از دردهای آنان باخبر شود و چاره ای برای آنها بیندیشد. قبل از بازگشائی دانشگاه ها یک بار در جبهه نور علیه ظلمت حضور یافت و جان نثارانه به مبارزه برخاست و پس از بازگشائی دانشگاه ها رفتن به جبهه نبرد و حفظ و حراست از اسلام و کیان اسلامی را به دانشگاه ترجیح داد. او دانشگاه شهادت را گزید تا از مکتب مولایش حسین(ع) درس عشق و عرفان، درس ایثار، شهامت را بیاموزد و با معرفت حاصله و لطف خداوندی حدیث سرخ شهادت را به خون نگارد. این فرزند برومند اسلام و سرباز وفادار امام و دانشجوی مسلمان و متعهد و پاسدار مدیر و مهذب در تاریخ 1361/02/10 در مرحله اول عملیات بیت المقدس در حالی که سرشار از عشق معبود بود سر از پا نمی‌شناخت، با تقدیم خون سرخ خود حضرت جانان و رنگین ساختن خاک گرم خوزستان شهد شهادت را چشید و شاهد همیشه زنده تاریخ گشت.