حسین اقدامیان

حسین در سال 1337 در همدان متولد شد که در 6 سالگی دوره دبستان خود را شروع کرده و در سال 1355 از هنرستان صنعتی همدان در رشته راه و ساختمان فارغ التحصیل شد و در همان سال در کنکور شرکت نموده و در مدرسه عالی ساختمان قبول گردید و چند ماه پس از ورود به دانشکده از طریق نمازخانه تشکل نسبی برادران مسلمان آنجا که بعدا تبدیل به انجمن اسلامی شد پیوست. و به همراه آنان در مبارزه بر علیه فساد اخلاق و اختناق که دو رکن اساسی موجودیت رژیم شاهنشاهی بود پرداخت و این دو بعد در مدرسه عالی ساختمان با شدت بیشتری جریان داشت زیرا رژیم سعی کرده بود با در کنار قرار دادن یک رشته فنی که بیشتر دانشجویان آن پسر بودند و یک رشته هنری و تربیتی که اکثر دانشجویان آن دختر بودند و اکثرا هم از خانواده های متجدد و بی بند و بار یک محیط فاسدی از این اختلاط به وجود بیاورد. به این دلیل این محیط یکی از فاسدترین مراکز آموزش نظام شاهنشاهی بود. در چنین محیطی کمتر افرادی بودند که خط کلی رژیم را درک کنند وبه مبارزه با آن بپردازند. اما حسین به همراه دیگر برادران مومن و آگاه به بهانه مبارزه با فساد در آن محیط خود رژیم را مورد اعتراض قرار دادند و حتی به اخراج و محروم کردن تعدادی از این برادران کشید یعنی او از همان سال ها راهی را انتخاب کرده بود راه مبارزه با شیطان رذیلت پلیدی، در این راه حاضر بود به امامش حسین (ع) اقتدا کند و از مال و جان و دیگر علائق دنیوی بگذرد. در دوران مبارزات امت مسلمان برای سرکوبی رژیم شاهنشاهی و ایجاد حکومت اسلامی نیز او در تظاهرات و راهپیمایی شرکت داشت. همچنین در تظاهرات خیابانی علیه حکومت نظامی با این که همراه خطرات فراوانی بود حضور فعال داشت. بعد از پیروزی انقلاب حسین فعالیتش را در انجمن اسلامی دانشکده متمرکز نموده و بر روی آثار شهید مرتضی مطهری کار جدی می کرد و در کلاس های ایدئولوژی انجمن فعالانه شرکت داشت و در محیط دانشگاه های آن روز که خطوط باطل و فتنه گروهک ها با چهره های فریبنده هرکسی را فریب می داد او نه تنها با آگاهی کامل آن ها را منحرف می دانست بلکه شدیدا نسبت به آن ها دارای تبری و دافعه بود و همیشه با گروهک های منافق و فدائی و توده ای در جدال و مبارزه بود مسئله ای که در این مقطع از زندگی شهید جالب توجه است تسلیم بودن او در مقابل امام و حمایت از روحانیت و برخورد شدید و موضع خصمانه داشتن نسبت به گروهک ها یعنی تولی و تبری است و این نبود مگر از روی دلسوزی او نسبت به انقلاب و اسلام در همین زمان دلسوزانه متعهدانه با اخلاص در هر زمینه ای که انقلاب احتیاج به نیرو داشت حضور می یافت. زمانی که انجمن اسلامی دانشگاه ها قصد داشتن با بستن دانشگاه ها انقلاب فرهنگی را به آن محیط هم ببرند. بعد از تعطیل دانشگاه ها به یک فرد انقلابی در دفتر فنی استانداری تهران شروع به کار کرد و زحمات زیادی در مورد ساختن پیش دبستان و حمام در جنوب شهر تهران و حومه اطراف تهران کشید. در این زمان که خط انحرافی بنی صدر در حال مطرح شدن بود در محیط کار خود به پشتیبانی قاطع از خط امام و سمبل این خط بهشتی مظلوم و دیگر یارانش پرداخت و با ناآگاهان برخوردی ارشادی و با مغرضین برخوردی شدید داشت. او خط امام و روحانیت در خط امام را تازه کشف نکرده بود بلکه از همان دوران قبل از انقلاب و اوایل پیروزی انقلاب این خط را درک و خود را متعهد و ملزم، به پشتیبانی از آن کرده بود. حسین پس از مدتی کار و کوشش در استانداری تهران وارد دفتر بررسی ارشاد و نیروی انسانی آموزش و پرورش که یکی از حساس ترین قسمت های آموزش و پرورش بود رفت. آنجا چندماهی فعالیت می کرد. علیرغم حجم زیاد کارش هیچ گاه از مسائل سیاسی اجتماعی انقلاب غافل نمی شد و از این جهت کاملا در صحنه بود و همچنین حسین یکی از عضوهای فعال تسخیر لانه جاسوسی بود که در بیرون راندن جاسوسان شرکت داشت از آنجایی که حسین علاقه شدیدی به مطالعه معارف اسلامی داشت بالاخره تصمیم گرفت به عنوان طلبه وارد مدرسه علمیه شود و بیش از یک سال هم درس طلبگی می خواند. همچنین حسین با تفسیر قرآن آشنایی کامل داشت و بالاخره در تاریخ 20/5/61 وارد بسیج سپاه پاسداران شد و با لیاقتی که از خود نشان می داد مورد قبول پیشگاه الهی افتاد و از این دنیای مادی و خاکی رخت برکشید و به ملکوت اعلی پیوست. حسین از همان ابتدا دارای روحی پرنشاط بود و به عنوان یک مسلمان متعهد یک لحظه آرامش نگرفت او در زمانی که در دانشکده بود چه در مبارزه با ساواک و چه در مبارزه با فساد شاهنشاهی و بعد از آن مبارزه با منحرفین و منافقین و مارکسیست ها، در عین حال فردی با تقوی، اخلاص و تزکیه نفس و علاقه مند به مطالعه معارف اسلامی بود و در صحنه جامعه با دانستن خطوط عقیدتی سیاسی کاملا درست پشت سر امام و روحانیت به عنوان یک فرد حساس نسبت به مسائل اسلام و دلسوخته برای اسلام و انقلاب بوده او در هر حال و هر زمان از مسائل و مشکلات جامعه غفلت نورزید چه آن زمان که دانشجو بود و چه آن زمان که به فعالیت های اجتماعی و درس و بحث پرداخت و مصداق این به قول استادش شهید مطهری گردید که شهدا شمع محفل بشریتند و می سوزند و به جامعه بشری گرمی و حیات می بخشد. سر انجام در تاریخ 9/7/61 در جبهه سومار و حمله مسلم بن عقیل به ملکوت اعلی پیوست.