محمدحسن حق گویان

در تابستان 57 آنگاه که شهرمان یکی از پرشورترین لحظه های انقلاب را در شبی تاریک، شب قدر، شب بیست و یکم ماه رمضان تجربه می نمود، فرزندی پاک با روحی تافته از فرهنگ خونین تشیع و قلبی آکنده از عشق به اسلام و امام و با دلی مملو از خشم به مزدوران ضد خلق «آریا مهری» عاشقانه تاخت و در حالی که در دست خویش نارنجک کوچکش را بی صبرانه می فشرد قبل از این که موفق به فرو افکندن شراره های آتش خشم مقدسش بر روی دشمنان سفاک و بزدل گردد ناگهان انفجاری مهیب او را در خون سرخش غلطاند و در شب قدر به شهادت رسید.