فرامرز غفارپور دهکردی

شهید فرامرز غفارپور در سیزدهم آبان 1343 در شهرکرد متولد شد. دوران کودکی را در دامن پر محبت خانواده سپری کرد و از همان زمان مادر حب اهل بیت و ائمه را در دل فرزندش نهاد. او فرزند اول خانواده و چشم و چراغ خانه بود. پدر با کارگری برای خانواده امرار معاش می­نمود و بسیار به لقمه حلال اهمیت می­داد. وی تحصیلات ابتدایی را در دبستان شریعتی شهرکرد سپری کرد و پس از آن وارد مدرسه راهنمایی شهید استکی(بزرگمهر سابق) گردید. فرامرز علاوه بر تحصیل اوقات فراغت خود را مشغول به کار می­شد. در ایام تعطیلات تابستان در کوره­های آجرپزی کار می کرد تا بدین گونه بتواند با حقوقش خرج تحصیل خود را تأمین کند. پس از اتمام دوره­ی راهنمایی که مصادف با اوایل انقلاب اسلامی ایران بود وارد دبیرستان شهید بهشتی شهرکرد شد و در رشته­ی علوم تجربی ادامه تحصیل داد. در ضمن تحصیل از سنگر مبارزه با طاغوت غافل نبود و همیشه در راهپیمایی و تظاهراتی که برپا می شد شرکت می­کرد. فرامرز پس از پایان رساندن دوره دبیرستان در کنکور سراسری شرکت نمود و موفق شد در رشته آموزش ابتدایی مرکز تربیت معلم شهید رجایی پذیرفته شود. پس از چند ماهی که در جبهه ماند، دوباره به مرکز تربیت معلم برای ادامه تحصیل بازگشت تا پس از اخذ مدرک تحصیلی بتواند در گوشه­ای از استان محروم چهارمحال­وبختیاری به رسالت خطیر معلمی بپردازد و ادامه دهنده رسالت انبیاء باشد. فرامرز از بین همه­ ی ورزش­ها به فوتبال بسیار علاقمند بود و می­گفت در بازی برد ­و باخت مهم نیست، مهم باهم بودن و صمیمیت بچه ­هاست. او بسیار به پدر و مادر خود نیکی می­کرد و احترام به پدر و مادر را از وظایف اصلی در زندگی می دانست. همیشه به نماز جماعت سفارش می­کرد و می­گفت: «دست خدا همراه جماعت است.» هنوز 9روز از رفتنش به جبهه نمی ­گذشت که در سی­ و یکم تیرماه سال 1365 در منطقه عملیاتی جزیره مجنون بر اثر اصابت ترکش خمپاره به گلو همان طور که آرزو داشت در خون غلتیده ی خود به دیدار معشوق شتافت.