نعمت الله قاسم پور

دانشجوی شهید نعمت الله قاسم پور فرزند عباس در دهم شهریور سال 1343 در روستای جتوط از توابع دشتستان چشم به جهان گشود. وی تحصیلات ابتدایی خود را در روستای محل تولدش گذراند و دوره راهنمایی را در روستاهای درودگاه و سعدآباد به پایان رسانید و همزمان با وقوع جنگ تحمیلی وارد دبیرستان شریعتی سعدآباد شد. در دوران تحصیلات دبیرستان شمع وجودش را به نور تقوا و اخلاص منور ساخت و با این روشنائی و نور راه هدایت و تمام خود را در جهت خدمت به اسلام و انقلاب اسلامی وقف نمود و خدایش هم به درجه ای رساند که هر انسانی را شامل نمی شود. شهید قاسم پور علاقه زیادی به امام، انقلاب و نظام داشت. سخنش این بود که امام امت را که بنیانگذار اسلامی می باشد به هر طریق و تا آخرین قطره خون یاری کنید. وی در راستای پیام امام عزیزش به دفعات عازم جبهه گردید و در واقع الگویی برای تشویق همکلاسی هایش جهت عزیمت به جبهه ها بود. وی یکی از اعضای فعال و بی ادعای شورای پایگاه مقاومت حر روستای جتوط بود. آن هنگام هم که از جبهه برمی گشت با شور و شوق فراوان اکثر اوقات خود را در پایگاه مقاومت در حراست از اسلام و تقویت بسیج می گذراند. شهید قاسم پور دارای اخلاق بس نیک و پسندیده بود. کار و تلاش و خدمت به مردم از برنامه های اساسی زندگی خویش می دانست. وی مجموعا 9 بار یعنی بیش از دو سال در جنگ و دفاع از شرف و عزت اسلام و مملکت اسلامی شرکت نموده و پس از اتمام دوره دبیرستان و اخذ دیپلم اقتصاد به خدمت مقدس سربازی اعزام و به عنوان پاسدار وظیفه در تهران آموزش تخصصی را سپری و به عنوان ارزیابی بسیج به برازجان اعزام شد و همزمان با این در آزموزن تربیت معلم با موفقیت بیرون آمد و به تربیت معلم شهید رجایی دشتستان در رشته ۀموزش ابتدایی راه یافت. یک بار در سال اول دانشسرا موفق به حضور در میادین نبرد گردید و در سال دوم نیز همگام با کاروان یکصد هزار نفری سپاهیان محمد(ص) عازم میادین نور علیه ظلمت گردید و در عملیات کربلای چهار و پنج مردانه رزمید و مجروح گردید و پس از چند روزی مداوا در حالی که مرخصی به ایشان داده بودند او که خود را وقف اسلام کرده بود آرزویش را در جبهه برآورده می دید و عشق به حسین(ع) و کربلای او مانع از مراجعت او به منزل گردید و در تداوم عملیات کربلای 5 دوباره پا به میعادگاه عشقان نهاد و در تاریخ دوم بهمن 1365 در شلمچه به شهادت رسید. پس از 5 ماه بی خبری از وی که مظلومانه زیر آتش خصم زبون جسد مطهرش افتاده بود بالاخره از منطقه خارج و در زادگاهش روستای جتوط به خاک سپرده شد.