بیژن داستار

« زندگینامه شهید بیژن داستار» بیژن داستار شهیدی از روستای توت نده است. وی در زمستان سال 1346 هجری شمسی در خانواده ای تهیدست مذهبی پابه عرصه حیات گذاشت. با تولد بیژن نور امید در دل پدر و مادر مهربانش تابیدن گرفت. آری بیژن در خانواده ای به دنیا آمد که فقر و نداری در جای جای آن سایه گسترده بود. به دامان رنج آمد و در بسترسختی بزرگ شد. از آنجایی که پدر و مادر در این دنیای بزرگ فقط دل به خدا بسته بودند، بیژن را آنطور که خدا می خواست پرورش دادند. مهربان و صادق و پاک و خدایی. در دامن مادر و نور دیده پدر، امید برادر و خواهر. وی در سن 6 سالگی پا به دبستان گذاشت، تا الفبای زندگی را بیاموزد و فردایی روشن را از پشت نیمکت های کلاس آغاز نماید، تا در آینده دستگیر پدر و مادر شود. برجستگی او در تحصیل و شایستگی اش برای زندگی از همان سال های نخست تحصیل چشم ها را خیره می کرد. در اخلاق و ادب و فروتنی و نوع دوستی زبانزد همه مردم بود. در دل همه جای داشت. بعد از پنج سال کارنامه درخشان تحصیلی را از دبستان زادگاه خود دریافت داشت. و راهی یکی از مدارس راهنمایی سی سخت گردید. دوره سه ساله راهنمایی را با موفقیت پشت سر گذلشت و مورد نظر همه اولیاء و مربیان بود. تحصیلات متوسطه خود را همچون گذشته با شایستگی کامل در یاسوج به پایان رساند و موفق به اخذ دیپلم در رشته علوم تجربی از دبیرستان شهید مطهری گردید. اما گویی گمشده ای جاودانه داشت و روح بزرگش به تعلقات پست دنیوی وابسته نبود و به آن اعتنایی نداشت. هیچ چیز او را قانع نمی کرد بجز ایمان و اعتقاد پولادینی که به مکتب داشت. بالاخره در حالیکه در رشته ریاضی فیزیک تربیت معلم شیراز برگزیده شده بود راهی دانشگاه مقدس جبهه گردید و به آنجایی رفت که سال ها در آرزویش بی تاب بود و برای رسیدن به خیل سپاهیان اسلام سر از پا نمی شناخت و از طرف بسیج سپاه پاسداران انقلاب اسلامی شهرستان یاسوج به جبهه های جنگ اعزام شد. اولین بار به جبهه های جنوب قدم گذاشت و مسئولیت پرسنلی گردان شهید بروجردی را پذیرفت. در دومین مرحله، به غرب کشور شتافت تا در آنجا هم خدمتگزار انقلاب و امام باشد. افزون بر یک سال از عمر خود را در آنجا سپری نمود و فرماندهی گروهان کوثر در مهاباد را بر عهده داشت. همزمان بیژن همواره از شایستگی، انسانیت، اخلاق و رفتار اسلامی، نجابت، شرافت و بزرگواری او تعریف می کردند. او بیش از 28 ماه را در میدان های نبرد سپری کرد و در سنگرهای مختلف هیچگاه به دشمن پشت نکرد و مردانه جنگید. سر انجام بیژن عزیز از ناحیه پهلوی راست مورد اصابت گلوله دشمنان اسلام قرار گرفت و در سن 24 سالگی، در بیست و سوم مهرماه شصت و هشت به کوی جاودانه دوست شتافت پیکر آغشته به خونش در میان خیل دوستداران آن عزیز تشیع شد. پدری رنجور و مادری دلشکسته را در عزای همیشگی خود نشاند و خدا چنین خواست که جوانی پاک و متین، دانشجویی پر افتخار، فرزندی شایسته و انسانی شریف با پیکری خونین به آسمان ها و به نور و به خدا بپیوندند امروز خانواده آن عزیز از فخر سر به آسمان می سایند که جگر گوشه خود را از دست داده اند ولی اسلام پایدار است. خانواده شهدا افتخار بزرگی را در تاریخ ثبت نمودند که همواره جاودان است. قدر شهدا را می دانند. و ارزشهای مقدس اسلام و آرمان های بلند امام راحل (ره) را پاس می دارند، زیرا به فرموده امام شهیدان: «ما ارزش هایمان را با خون هزاران بسیجی به دست آورده ایم، این ارزش های نباید خدشه دار شوند.» خانواده شهید بیژن داستار پدر شهید داستار هستم و شهید بیژن داستار به علت علاقمندی به دین و مذهب و روحیه بالای ولایت پذیری و اخلاقیات انسانی و نمونه عالی بودن یک انسان در ایشان و تغییر حالات و رفتار و سکنات خاص ایشان برای من که پدرش بودم قابل وضوح و روشنی بود که ایشان حتما شهید خواهد شد. و هیچ شهبه ای هم در آن وجود نداشت چرا که انسانهای دارای روحیه بزرگ را باید از حالات و حرکات و رفتار شان شناخت. براستی راهی که شهیدان رفتند بوی گل می دهد بدون تعاریف عرض می کنم که بوی گل فقط از طریق شهیدان استشمام خواهد شد و لا غیر. یکبار از فرزند شهیدم سئوال کردم که فرزندم برنامه کاریت چیست؟ برای آیند چه پیشنهادی و فکری داری؟ و از این سئوالات ایشان در جواب گفت:یک آرزو از خداوند دارم و آن اینکه بمن فرصت ادامه تحصیل و پیشرفت بدهد تا همه اقوام و افراد روستا را که در این جامعه حضور دارند و من می شناسم و همچنین برادران و خواهران خود را رشد فرهنگی بدهم و به کمالات انسانیه و طریق ادب و نزاکت برسانم و شما پدر و مادرم را هم خدمت کنم. و همیشه دست به سینه و فرمانبردار باشم.