محرمعلی(مهدی) جهان بین

شهید على جهان بین در سال 1342 در حومه شهر مقدس مشهد در خانواده‏اى بی بضاعت ولى مذهبى چشم به جهان گشود. وى دوران ابتدایى خود را به خوبى و با نمرات عالى پشت سر گذاشت. ولی متاسفانه اختلافات خانوادگی موجب از هم گسیختگی کانون گرم خانواده ایشان گردید. در این ایام او نوجوانى ده ساله بود. همیشه در خانه مظلوم و مؤدب بود و با دیگران از نظر اخلاقى تفاوت بسیار داشت. پس از طى دوران ابتدایى و راهنمایى و در آغاز ورود به دبیرستان جریانات انقلاب پیش آمد و با یارى خداوند متعال این انقلاب اسلامى به ثمر رسید. وى از هیچ کوششى براى کمک به انقلاب دریغ نمى‏کرد. وقتى با کسانى که مخالف انقلاب بودند برخورد مى‏کرد آن ها را محکوم مى‏نمود. او در زمانى که منافقین و دیگر حزب هاى منحرف جوّ دبیرستان ها و مدارس را دگرگون کرده بودند به تلاش خود بیش تر افزود و به شدت با آنان برخورد نمود تا آن جا که توانست انجمن اسلامى دبیرستان «غریبگرد» را با کمک چند تن از دوستانش بنیان گذارد. بالاخره او دوران دبیرستان را با هر سختى و مشقّتى که بود و با کمک به خط انقلاب سپرى نمود. پس از اخذ دیپلم وارد جهاد سازندگى بیرجند شد و در آن جا به خدمت پرداخت و در این مدت دوستان بسیارى پیدا کرد و این به خاطر رفتار خوبى بود که با دیگران داشت. در طى خدمت در جهاد به مناطق محروم سیستان و بلوچستان رفت و با کمک چند تن از دوستانش، شوراهاى اسلامى را در روستاهاى آن استان به وجود آوردند؛ زیرا او عقیده داشت باید به داد محرومان و مظلومان برسیم و با آنان همدردى کنیم و نیازهایشان را تا حد امکان برآورده سازیم و سعى در اتحاد بین شیعه و سنى داشته باشیم. على بعد از چند سال خدمت در جهاد براى خدمت سربازى وارد ارتش شد. وى از همان ابتداى ورود به ارتش لیاقت خود را نشان داد و در بخش عقیدتى سیاسى مشغول به کار شد و مفتخر به اخذ درجه گروهبان دومى شد. شهید از آغاز خدمت خود را به مناطق جنگى انتقال داد و حدود یک سال و نیم از خدمتش را در جبهه‏هاى حق علیه باطل سپرى کرد. پس از پایان خدمت سربازى به مشهد بازگشت و پس از چند سال ترک تحصیل خود را براى ورود به دانشگاه آماده کرد. وى در این ایام چند بار دیگر به جبهه رفت و زخمى شد و براى این که خانواده از خبر زخمى شدن او ناراحت نشوند تا زمانى که حالت بهبودى نیافته بود، در بیمارستان به سر برد و خبر مجروح شدنش را به هیچ کس اطلاع نداد. على در کنکور شرکت کرد و در رشته الهیات در دانشگاه فردوسی مشهد پذیرفته شد. وى در همان مدت که درس دانشگاهش را مى‏خواند به مطالعه دروس حوزه نیز مى‏پرداخت. چند ماه پس از رفتن به دانشگاه براى این که سخن امامش را لبیک گفته باشد که فرموده بود: «امروز امر دفاع بر هیچ کس پوشیده نیست» و براى این که به نداى «هل من ناصر ینصرنى» حسین(ع) لبیک گفته باشد در تاریخ 65/9/11 عازم جبهه جنگ شد. مدتى را در منطقه فاو ماند و سپس به شلمچه رفت و با دیگر برادران جهادگرش در عملیات کربلاى 4 شرکت نمود. او در عملیات کربلاى 5 شرکت کرد و در آن جا مسئول مهندسى رزمى خط مقدم بود. براى رزمندگان اسلام سنگر مى‏ساخت تا این که در تاریخ 1365/11/24 در منطقه شلمچه به دیدار معبودش شتافت و به لقاءاللّه پیوست.