محمودرضا جغتایی

جهادگر شهید محمودرضا جغتائی درخانواده ای مذهبی در روستای کلاته انداده درسال 1343 چشم به جهان گشود. نامش را به د لیل علاقه خاصی که به ائمه اطهار داشتند محمودرضا نهادند. دوران کودکی را با هزاران رنج ومشقت و بیماری در دامان مادر مسلمان و متعهد سپری نمود. گویا افراد مخلص و پاک باید از ابتداء زندگی در رنج و عذاب باشند تا برای آینده اماده هرگونه فداکاری و جانبازی گردند. تحصیلات ابتدائی را در روستا به پایان رساند. در کلیه مسائل درسی و اطلاعات دینی در مدرسه سرآمد بود، به همین دلیل دوره متوسطه را در رشته ریاضی فیزیک در دبیرستان ابن یمین سبزوار ادامه داد. از همان اوایل حیات شور و عشقی شدید به خدا و مسائل دینی داشت. علاقه وافر به فرائض دینی وخواندن نماز شب از او شخصیتی ویژه و خاص به وجود آورده بود. دردوران کودکی در مجالس روضه خوانی شرکت می کرد و با برادران روحانی به بحث می پرداخت. بسیار نکته سنج بود و به سبب عشق به اهل بیت و روضه خوانی. به شیخ محمود مشهور بود. پس از اتمام دوران ابتدائی به جغتای رفت و دوران دبیرستان را در سبزوار سپری نمود و در سال دوم نظری بود که پدرش را از دست داد و برای ادامه تحصیل با مشکلات رو به رو شد. ولی با موفقیت کامل توانست مدرک دیپلم را اخذ نماید. سال های تحصیل وی مصادف بود با جنگ و انقلاب و شهید به علت داشتن زمینه مذهبی خوب و مطالعه کتب فراوانی که داشت کاملا در جریان مبارزه با رژیم طاغوت قرارگرفت و نقش ارزنده ای در براندازی رژیم داشت. در اوج خفقان در پخش اعلامیه های امام و تصاویر ایشان فعالیت می کرد. محمود در سال آخر دبیرستان به عضویت بسیج درآمد و در بسیج محل شب ها به پاسداری می پرداخت و با شروع جنگ نتوانست در مدرسه طاقت بیاورد و همیشه سعی می کرد در منطقه حضور یابد که از طریق جهاد سازندگی سبزوار عازم منطقه شد. عشق به خدا و عشق به امام حسین محمود را بدون اطلاع خانواده به سوی کربلای جنوب کشاند و ایشان جز گروه اخلاص در شور عاشقان شهادت سوسنگرد بودند و پس از چند ماه مبارزه با کافران بعثی به روستا برگشت و روحیه ای وصف ناپذیر داشت. از فداکاری رزمندگان صحبت می کرد. روحیه ایثار و شهادت طلبی در وی به اوج رسیده بود. در همین مرخصی در پذیرش دانشجوی تربیت معلم شرکت کرد و در رشته دینی امتحان داد و مجددا به سوی دیار عاشقان رفت و بعد از اعلام قبول شدگان به ده آمد و سپس به تهران رفته و درس خود را در رشته دینی تربیت معلم ادامه داد. فراگیری درس او را قانع نمی کرد و با جمعی از دانشجویان نامه ای به رئیس مجلس شورای اسلامی حجه الاسلام هاشمی رفسنجانی فرستادند و خواستار اعزام به جبهه شدند و این بار هم بدون اطلاع خانواده به جبهه می روند و مرتب در نامه هایشان می نوشتند برای طول عمر امام دعاکنید. پس از مدتی مجدد عازم منطقه شد و دیگر دلش آرام نمی گرفت. این بار زمان وصل فرا رسیده بود و در 61/2/24 بود که درحین عملیات پیروزمندانه بیت المقدس بر اثر اصابت گلوله شربت شیرین شهادت را نوشید و به آرزوی دیرینه اش که لقاءالله بود رسید.