مجتبی عطائی حسین زاده

شهید مجتبى عطایى در شانزدهم خرداد سال 1340 در جمع خانواده‏اى مذهبى در شهر مقدس مشهد دیده به جهان گشود. پس از آن تا شش سالگى در شهر خون و قیام قم به سر برد. بعد به مشهد بازگشت و دوران ابتدایی را در مدرسه جوادیه گذراند. دبستان را در مدرسه ی جوادیه بعد از گذراندن دوران تحصیل و گرفتن مدرک دیپلم از دبیرستان ادب در سال 56 به عنوان کوچک ترین داوطلب شرکت کننده در کنکور، در رشته ادبیات دانشگاه مشهد پذیرفته شد. سال سوم دانشگاه بود که انقلاب فرهنگى بوقوع پیوست و دانشگاه ها تعطیل شد. در این ایام او ادبیات عرب و یک دوره منطق و فلسفه عالى را گذراند و از تفسیر قرآن بهره‏اى کامل برد. اصول کافى را نیز به طور کامل مطالعه کرد. به زبان عربى و انگلیسى آشنا بود. در تاریخ و شناخت بزرگان مهارتى عجیب داشت. در مقام بحث کسى نمى‏توانست او را مغلوب سازد. از عهده بحث با تمام طرفداران مکاتب باطل به خوبى برمى‏آمد. از اسلام شناخت کاملى داشت، سیاست را خوب مى‏فهمید و پیچیده‏ترین مسائل علمى براى وى آسان مى‏نمود. نویسنده‏اى چیره‏دست بود و شعر و نثرش در سطحى عالى قرار داشت. به دانش الکترونیک علاقه زیادى نشان مى‏داد. دوره‏هاى خدمات اولیه پزشکى را در ایام تعطیل دانشگاه گذراند و کار با انواع دوربین هاى عکاسى و فیلمبردارى و هنر نقاشى و خطاطى و فن چاپ را در سطح وسیعى فرا گرفت. قبل از انقلاب صدها هزار عکس از امام را منتشر نمود و در پخش و تکثیر اعلامیه‏هاى انقلابى نقش به سزایى داشت. در بازگشت امام به تهران علاقه زیادى به زیارت ایشان داشت. تا این که یک بار در قم و بعد هم در دیدار ائمه جماعت مشهد با امام، به آرزویش رسید. او از مخالفین سرسخت بنى‏صدر بود. هنگامى که آیت اللَّه خامنه‏اى به ریاست جمهورى انتخاب شدند خوشحال بود که حکومت بر محور اصولى خود قرار گرفته است، زیرا معتقد بود زمام حکومت باید در میان علویین روحانى باشد. روزى که مى‏خواست به جبهه برود، چهره‏اش مصمم‏تر از همیشه بود. مى‏خواست بیش تر ساخته شود و بیش تر بسازد. سرانجام او در ایام شهادت زهرای اطهر در دوم فروردین سال 1361 در منطقه شوش در عملیات فتح المبین به درجه ی رفیع شهادت رسید. روز پنج شنبه 12 فروردین از ایام اللَّه بود، در میان ده ها هزار تن، جنازه مطهرش با دیگر شهیدان همرزمش بر سر انگشت تشییع شد تا در کنار صحن مطهر على بن موسى الرضا(ع) پس از طواف در آرامگاه ابدیش قرار گرفت.