علی اصغر فیاض بخش

بسم الله الرحمن الرحیم شهید فیاض بخش در خرداد ماه سال 1344 در یک خانواده مذهبی که اعتقاد مکتب اسلام و عشق به اهل بیت اطهار )علیه السلام( در آن روز موج می زد چشم به جهان گشود. تولدش در تاسوعا و شهادتش در روز مبعث حضرت رسول اکرم بود. علی اصغر از همان کودکی چهره ای آرام و صمیمی داشت. چهره ای پر از لطف و صفا ، چهره ای پر از ایمان، چهره ای پر از معنویت. شهید تحصیلات ابتدایی را در شهرستان استهبانات به پایان رسانید. در طول دوره راهنمایی که هم زمان با اوج گیری و پیروزی انقلاب اسلامی بود. ایشان در همه تظاهرات و راه پیمایی ها پیش قدم بودند . از همان اوایل یکی از شاگردان استاد شهید حجه الاسلام شیخ احمد فقیهی بودند. در تمام جلسات شهید شرکت می کرد. آنچه را می آموخت به کار می بست و آنچه را می گفت عمل می کرد .دوران دبیرستان ایشان در دبیرستان شهید مظلوم بود و یکی از اعضای فعال آن دبیرستان بود و در این دوره نسبت به خنثی سازی توطئه گروهک ها و منافقین و رسوا سازی آنها نقش بسزایی داشت و از آنها بیزاری می جست. از اوان جنگ علاقه وافری به جبهه و جنگ داشت. چندین بار با اصرار زیاد جهت اعزام به جبهه ثبت نام نمود ولی به خاطر کم بودن سن با اعزام وی موافقت نگردید. لذا در اولین اعزام ایشان در عملیات رمضان شرکت نموده و رشادت های چشم گیری از خود نشان داد. با اینکه شهید با چندین نفر از برادران رزمنده دیگر در خاک عراق گم شده بودند خود شهید به خاطر فکر و هوش و استعدادی که داشت برادران به سوی نیروهای خودی هدایت و راهنمایی نمود که از اسارت بعثیان کافر نجات پیدا کردند. ایشان هیچ ترس و واهمه ای به خود راه نمی داد. اعمال و کردارش بزرگترین درس بود. برای کسانی که او را می شناختند خلوص او آنقدر زیاد بود که باعث شهادتش گردید، چرا که اگر خالص نبود خداوند او را نمی طلبید. شهید علاقه زیادی به نماز جماعت داشت و در موقع نماز هر کاری که بود رها می کرد و به نماز جماعت می رفت. هیچ وقت نماز شب او ترک نمی شد، همیشه با وضو بود پیش از نماز مغرب و عشاء سوره الرحمن می خواند و شب پیش از خواب سوره الواقعه می خواند و هر صبح بعد از نماز زیارت عاشورا چرا که خیلی علاقه به مولایش حسین داشت. یکی از خصوصیات اخلاقی ایشان این بود که وقتی از جبهه یا مرکز تربیت معلم برمی گشت صله رحم انجام می داد و به دیدن تمام اقوام و خویشان و دوستان و به عیادت معلولین و مجروحین می رفت. چرا که می گفت صله رحم کینه ها و حسد ها را از بین می برد و به جای آن محبت، لطف و صفا، خوبی و مهربانی جای آن را پر می کند. شهید رابطه خوب و صمیمی با روحانیت داشت با مسئولین و مهندسین الکترونیک و برق با پزشکان و کسانی که دارای علم و تقوا و معرفت بودند خیلی با آنها خوب بود. ایشان در طول دوران زندگی علاقه زیادی به مطالعه علمی و اختراعات داشت و در چندین مسابقه علمی در شهر و استان فارس شرکت کرد و مقام اول را کسب نمود. علاقه زیادی به اختراعات، کشاورزی و درختکاری داشت و آثار و یادبودی از خود به جا گذاشته است. امید است که بتوانیم با همه این ها دنباله رو شهید باشیم. خلاصه تحصیلات دبیرستانی با موفقیت کامل و معدل خوب به پایان رسانید. بعد از گرفتن دیپلم علوم تجربی و ریاضی حدود 3 ماه در واحد تبلیغات و انتشارات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی خدمت کرد. فعالیت های زیادی انجام داد. در سال 63 در کنکور دانشگاه شرکت نمود. در رشته پرستاری قبول شد و راهی دانشگاه تبریز شد ولی به خاطر یک سری مسائل و مشکلاتی که داشت استعفا داد و در رشته تربیت معلم قبول شد. شهید در طول مدت 2 سال تربیت معلم حدود چند ماه در جبهه های نبرد حق علیه باطل شرکت کرد. هم در سنگر جبهه و جنگ بود و هم در سنگر علم و دانش. زندگی این شهید خیلی با ارزش و معنویت است که از دست زبان و قلم ما بر نمی آید. چرا که اینها دست از دنیا کشیده بودند و به فکر آخرت بودند. چرا که اینها همیشه چهره ای خندان داشتند و با روی گشاده با دیگران برخورد می کردند. زندگی شان خیلی ساده بود. لباس ساده می پوشید شاید یک سال را یک سال مداوم می پوشید. همیشه به فکر رزمندگان بود و هر وقت که از مرخصی می آمد می گفت این جا برایم به منزله زندان است و ماندن در شهر برایش مشکل بود. یکی دیگر از خصوصیات اخلاقی شهید از قول پدرش: " ما نصف شب صدای ناله و گریه شنیدیم وقتی به داخل اتاق رفتیم دیدیم که شهید در حال خواندن نماز شب است و نماز شب ایشان با ناله و گریه بود و وقتی به او گفتم که چرا روی یک فرش ساده و موکت خوابیدید مگر رختخواب نیست که شما روی یک موکت می خوابید ایشان در جواب گفتند آیا وجدانم قبول می کند که رزمندگان در سنگر ها و روی خاک ها باشند و من با کمال آرامش بخوابم. او علاقه زیادی به خدمت کردن داشت به طوری که در جبهه لقب (مادر) معروف بود چرا که تمام کارهای رزمندگان را انجام می داد. او همیشه میگفت: شرمنده ام که با بدنی سالم در روز محشر جلوی امام حسین (علیه السلام) باشم ولی دیدیم که بدن شهید بزرگوار چطور در راه آرمان وطن به خاک و خون غلتید. شهید در روز شهادتش کاملاً عوض شده بود. 20 دقیقه ای پیش از شهادتش مراسم نوحه سرایی و عزاداری برگزار کرد و این قدر عزاداری کرد و به سر و سینه خود زد و ناله و گریه کرد تا روز 65/01/17 در ساعت 53/3 بعد الظهر به درجه رفیع شهادت نائل آمد.