مهران حاجی لوئی

شهید مهران حاجی لوئی در هشتم مرداد سال 1345 در خانواده ای کارمند و متوسط و از مادری سیده و متدین در تهران متولد شد. از دوران کودکی او همین قدر باید گفته شود که بچه ای نترس بود. در دوران تحصیل از شاگردان خوب و مودب و مهربان بود. پس از دریافت دیپلم در سال ۱۳۶۳ همان سال در کنکور سراسری قبول شد با رتبه خوب ولی متأسفانه در تحقیق رد شد، حالا به چه دلیل نمی دانیم. در سال بعد در دانشگاه زنجان در رشته مهندسی کشاورزی قبول شد. شهید مهران حاجیلوئی پسری راستگو، درست کار و ورزش کار بود. در آخر دوره دانشکده که با معدل 16/71 قبول شده بود از طرف دانشکده برای طرح شش ماهه به جبهه باید اعزام می شد و دوره آموزشی را در تهران به پایان رساند. در دوران آموزشی در بهمن ماه ۱۳۶۶ برای مرخصی به همدان آمد. در اوج موشک باران صدام به شهرهای بی دفاع ایران که اکثر مردم به پناهگاه ها متواری بودند او هم به اتفاق پدر و مادرش شبی را در باغ گذراند. صبح روز بعد در همان باغ حدود ۳۰ خانوار زندگی می کردند که یکی از بچه ها در استخر پر از آب افتاد. شهید مهران به اتفاق پسردائیش از ارتفاع ۵ متری ساختمان خود را به آب انداختند و بچه را از آب بیرون آوردند. او در روزهای آخر زندگی اش کاملا متحول شده بود و بیش تر در فکر یا عبادت بود به طوری که 20 روز قبل از شهادتش به مدت 48 ساعت که به مرخصی آمده بود از اطاق خارج نشد، بیش تر در فکر فرو رفته بود یا عبادت می کرد، مثل هر دفعه به دیدار فامیل نرفت اصولا بسیار کم حرف و ساکت بود. در عملیات مرصاد در حمله ی اول مجاهدین در تنگه چهار زبر مهران به عنوان امدادگر به جبهه اعزام شده بود ولی او مایل بود که اکثرا در عملیات کند. در حمله ی اول به علت مقاومت شدید رزمندگان مجاهدین عقب نشینی می کنند و در حمله ی دوم که با تجهیزات بهتر شروع کردند مهران پس از تمام شدن گلوله ها از پایین تپه به بالای تپه می رود، وقتی بالای تپه می رسد پس از کمی استراحت برای کمک کردن به دوستان همرزمش بلند می شود که خرج آر پی چی را به او بدهد مورد اصابت گلوله آر پی چی قرار می گیرد و با همان لبخند همیشگی به شهادت می رسد.(تاریخ 67/5/5)