حسین پورسعید

شهیدحسین پورسعید درسال1344 در خانواده ای مذهبی و دوست دار اهل بیت(ع) در شهر شیراز متولد شد و پس ازگذشت یک سال از زندگی اش باتفاق همه اهل خانواده به شهر تنکابن مهاجرت کرد. از همان دوران کودکی به علت هوش و ذکاوت فراوانی که خداوند به وی عطا فرموده بود ازسایر کودکان متمایز و کارهای لغو و بیهوده نمی کرد. در دوران دبستان و راهنمایی همواره از شاگردان ممتاز و با انضباط کلاس بود و قبل از اینکه به سن بلوغ برسد واجباتش را کاملا انجام می داد و عشق و علاقه وافری به فراگیری قرآن داشت. درسال موفق به اخذ دیپلم دررشته ریاضی فیزیک شده و درکنکور سراسری همان سال شرکت و با الطاف خداوندی دررشته مهندسی الکترونیک دانشگاه مشهد قبول می گردد. در دانشگاه نیز لحظه ای از فکرانقلاب و اسلام و جنگ غافل نبود و چندین مرتبه از طریق جهاد دانشگاهی به جبهه اعزام می شوند. در طول مدت چند سالی که در مشهد بود نیز برادران زیادی شیفته اخلاص و ایمان او شده بودند به طوری که وی را پیش نمازخود کرده و نماز ها را به او اقتدا می کردند. عشق و علاقه ای وافر به اهل بیت (ع) و ادعیه وارده داشت و برادرانی که با ایشان جهت زیارت مرقد مطهر ثامن الائمه حضرت رضا (ع) مشرف می شدند تعریف می کردند که هنگام زیارت حالت عجیبی پیدا می کرد و رنگ و رویش به گونه ای زرد می شد که گویی روح از بدنش جدا شده است و درنمازنیز این حالت از وی مشاهده شده بود. در جبهه ها ازحالت عجیب این شهید زیاد تعریف کرده اند به طوری که برادران هم رزمش می گویند نماز شب وی ترک نمی شد و حتی یک شب که برای عملیات رفته و خسته و کوفته برگشته بودند و همه برای استراحت و خواب رفتند اما ایشان را مشاهده کردند که در خلوت گوشه ای را انتخاب و مشغول راز و نیاز با معبود است. ادعیه را با سوز و گداز عجیبی که ازعمق جانش بر می خواست می خواند و اشک از دیدگان می ریخت تو گویی ره صد ساله ای که یک عالم و زاهد می بایست طی کرده که به معرفت پروردگاربرسد در مدت کوتاه زندگی رسیده و دست یافته بود.