حسین جنگلی

شهید جنگلی در یکم فروردین سال 1347 در روستای سهل آباد از خانواده ای مستضعف و مذهبی چشم به جهان گشود و دوران طفولیت را گذراند و در سن 6 سالگی جهت رفتن به مدرسه ثبت نام نمود. سال اول ابتدایی در روستای سهل آباد در دبستان کوشش با هوشیاری و خواندن درس و علاقه مندی به کتاب هایی که داشت خوشبختانه با موفقیت گذراند و سال دوم مشغول به تحصیل شد و با موفقیت و هوشیاری به ترتیب هر سال یک کلاس را می خواند و به کلاس بالاتر می رفت و تا سال پنجم ابتدایی را با موفقیت پشت سر گذاشت و به کلاس اول راهنمایی در مدرسه آیت الله غفاری در روستای ماهفرخان ثبت نام نمود و ادامه تحصیل نمود و این سه کلاس راهنمایی را در مدت سه سال با موفقیت طی نمود و خوشبختانه به استهبان رفت و جهت ثبت نام به هنرستان شهید مرشدی مراجعه نموده و در آن جا سال اول هنرستان را در رشته هنرجویی راه و ساختمان مشغول تحصیل شد و با موفقیت سال اول را به پایان رسانید و سه ماهه تعطیلی تابستان برای اولین بار به پایگاه بسیج استهبان مراجعه و جهت ثبت نام و عضو بسیج شدن مراجعه کرد و روانه جبهه های حق علیه باطل گردید و تا با صدامیان کافر بجنگند و مبارزه نماید و در مدت حضور در جبهه با موفقیت کامل و صحیح سالم با روحیه ای چندان باز و خوشحال به محل بازگشت و در سال دوم هنرستان جهت ادامه تحصیل روانه گردید و ثبت نام نمود و خوشبختانه سال دوم هنرستان را با موفقیت به اتمام رساند و دوباره برای دومین مرتبه در تابستان سال دوم این سه ماهه تعطیل را لازم دانست که روانه جبهه حق علیه باطل گردد و مدت سه ماه تابستان را در جبهه گذراند و با روحیه ای شاد جهت ادامه تحصیل سال سوم هنرستان آماده شد و با موفقیت سال سوم را گذراند و در تابستان سال سوم با از دست دادن پدر خود و روی دادن مشکلات و ماموریت یک ماهه که از طرف هنرستان به وی ابلاغ شده بود جهت کار آموزی موفق به جبهه رفتن نشد و در همین تابستان برای دانشگاه آزاد استهبان رشته عمران ثبت نام نموده و در کنکور امتحانات موفق شد و با شروع مدارس سال چهارم را آغاز نمود و از مسئولین دانشگاه به مدت 2 ترم اجازه گرفت که پس از پایان سال چهارم وارد دانشگاه شود و در این مدت مشغول تحصیل بود و همیشه در فکر رزمندگان بود. در شب های جمعه در گلزار شهدا با قرائت قرآن برای شادی روح شهیدان و روحیه دادن به خانواده های شهدا مخصوصاً به خانواده دایی خود (پدر شهید ناصر دربندانی) وقت خود را صرف می نمود و شب های جمعه به مراسم دعای کمیل می رفت و با حضور و همکاری و اهمیت خاصی با قلبی پاک و روحی شاد مشغول دعای کمیل می شد و خیلی اهمیت به گفته های امام داشت و منتظر موقعیت خاصی بود که بتواند به جبهه برود. جبهه رفتن را یک حکم واجب می دانست و تا شروع عملیات کربلایی 5 در تاریخ 1365/10/29برای سومین مرتبه روانه جبهه حق علیه باطل گردید و در تاریخ 1365/11/07 ساعت 11 صبح با اثابت ترکش به ناحیه سر به آرزوی دیرین خود رسید.