جعفر جعفرپور

شهید جعفرپور در سال 1340 شمسی در استهبان متولد شد. در ایام کودکی با فراگرفتن مقدمات شرع مقدس اسلام گذرانید و تقریباً تا سن 4 تا 5 سالگی آیات سوره های کوچکی از قرآن مجید را فراگرفت. قبل از رفتن به دبستان نمازهای پنجگانه را به خوبی انجام می داد در سال 1347 تحصیلات ابتدائی خود را در دبیرستان حافظ به پایان رساند. پس از پایان دوره ابتدائی دوره راهنمائی را در مدرسه دکتر شریعتی گذراند و در تمام سه سال راهنمائی در کلیه انجمن های اسلامی و مذهبی شرکت می کرد. او در سال سوم راهنمائی پدر را از دست داد. بعد از گذراندن دوره راهنمائی دوره نظری خود را یک سال در مدرسه امیرکبیر و سه سال در مدرسه انقلاب اسلامی گذرانید. باز در این دبیرستان هم در کلیه انجمن های مذهبی اسلامی سهم بسزائی داشت بعد از پایان رساندن دوره چهارم خود بخاطر عشقی که نسبت به رهبر انقلاب و اسلام داشت همه چیز را رها کرد و وارد بسیج سپاه پاسداران انقلاب اسلامی شد و روز پاسداری نمود. بعد از مدتی فکر رفتن به جبهه به سرش افتاد، یک روز به مادرش گفت: «من می خواهم به جبهه بروم هدف رفتن من به جبهه فقط شهادت است.» دفعه اول به توفیق الله حدود سه ماه در جبهه با کفار جنگید و در این مدت در نامه های خود متذکر می شد که مادر برای من دعا کن که این شهادت بزرگ نصیب من شود و شهید شوم. دفعه اول از جبهه برگشت ولی در آن موقع که وارد خانه شد خیلی نارحت بود چون سعادت شهید شدن را پیدا نکرده بود. چند روز گذشت و دائماً در بسیج بود و دائماً می گفت: «کاش یک بار دیگر من به جبهه می رفتم و شهید می شدم.» چند روزی گذشت و او تصمیم گرفت کخ دوباره به جبهه برود. لباس های خود را جمع کرد و از همه خداحافظی نمود و رفت. از همان اول مشخص بود که او شور خاصی در سر داشت، در خانه که بود همیشه صدای "لبیک یا حسین جان" سد می داد و می گفت: «حسین جان تو را تنها نخواهیم گذاشت.» تا آخر هم شهادت نصیب او شد و در تاریخ 1361/01/03 در جبهه شوش به درجه رفیع شهادت نائل آمد.