حسین حسینی نژاد محبی

شهید حسین حسینی نژاد فرزند صادق در تاریخ پنجم بهمن ماه یک هزار و سیصد و چهل و چهار در خانواده‌ای مذهبی چشم به جهان گشود. وی تحصیلات مقدماتی را تا پایان دبیرستان در زادگاهش با موفقیت گذرانید. نبوغ و استعداد، روح شاداب، قلب رئوف و مهربان، مساعدت به دوستان، صمیمیت قناعت صبر و استقامت، توکل، اخلاص، صداقت، تعمق و دقت، وقت شناسی، نیکی و احسان به والدین، معرفت و خداشناسی، انس با قرآن، ادب و احترام، قدردانی و قدرشناسی، جدیت و انضباط از ویژگی‌های شاخص ایشان بود که به کرات تحسین و تشویق معلمان، دبیران و دوستان و آشنایان شهید را به همراه داشت. معلم شهید تا لحظه شهادت از تدریس و تحصیل و تفکر و تعمق دست برنداشت و در این زمینه نبوغ و شایستگی های خود را به ظهور رسانید. در سال 1360 به خاطر کسب درجه ممتاز در امر تحصیل مورد تشویق و تحسین مدیرکل آموزش و پرورش استان قرارگرفت. پدر شهید می‌گوید: او همیشه مورد توجه معلمین و اولیای مدرسه بود و از همان ابتدا آثار نبوغ و استعداد در ایشان هویدا بود. همیشه شاگرد ممتاز بود و مربیان و معلمان از او رضایت کامل داشتند و اکثر آنان آینده‌ای بسیار روشن برای ایشان پیش‌ بینی می‌کردند و همیشه به او عنایت و توجه خاص ابراز می‌کردند و به تحسین و تشویق وی می‌پرداختند. پس از اتمام دوره‌ی دبیرستان موفق به اخذ مدرک فوق دیپلم رشته زبان انگلیسی از مرکز تربیت معلم شهید بهشتی گردید و از تاریخ 65/7/1 به تدریس این رشته در منطقه بشرویه مفتخر شد. ضمن این که از ادامه تحصیل بازنماند و به تحصیل در مقطع بالاتر ادامه داد.)قبل از انجام امور فارغ التحصیلی و ابلاغ حکم معلمی شهید شدند) همزمان با بلوغ سنی شهید نهضت عظیم انقلاب اسلامی به پیروزی رسید و از آن جا که ایشان عاشق بی قید و شرط ولایت فقیه بود، به دستورات و فرامین امام به دقت تمام توجه می‌کرد و در به کار بستن آن هیچ گونه درنگ و تاملی جایز نمی‌دانست به همین خاطر در اکثر مراسم و راهپیمایی‌ها همراه با موج عظیم جوانان و سایرین شرکت می‌کرد. در یکی از یادداشت های شهید آمده است که سخن امام خمینی(ره) سخن اولیا و انبیای خداست و بدون بحث و چون و چرا اطاعت آن واجب است. پدر شهید با افتخار به تربیت فوق العاده دینی و شخصیت والای معنوی فرزند خویش می‌گوید: شهید خواندن قرآن را قبل از ورود به دبستان در مکتب خانه‌های سنتی به طور ابتدایی فراگرفت و تعداد زیادی از سوره‌های قرآن را حفظ بود. بعدها به صورت رسمی در کلاس های قرآن شرکت می‌کرد و اصول قرائت و تجوید را فراگرفت و از آن پس کم تر روزی بود که شهید خصوصاً پس از نماز صبح به قرائت قرآن نپردازد در نماز خاشعانه راز و نیاز می‌کرد و در مشکلات و مصائب به خداوند توسل می‌جست. در مراسم دعاهای ندبه، کمیل، توسل و زیارت عاشورا حتی الامکان شرکت می‌کرد. نسبت به فریضه نماز جمعه اهتمام خاص داشت و از قضا شدن نماز خود بسیار متاثر می‌شد و خود را سرزنش می‌کرد. وی به تدریج به تکمیل آموخته‌های خود پرداخت و در جریان تظاهرات و شعارنویسی‌ها نقش بسزایی داشت. با تشکیل بسیج محلی و مردمی به عضویت آن درآمد و با جدیت و پشتکار کارت آموزش نظامی را دریافت کرد و مزید بر این در اتحادیه انجمن های اسلامی عضو فعال و اصلی بود. عشق به شهادت و دفاع از اسلام و صدور فرمان تاریخی حضرت امام مبنی بر حضور گسترده مردم در امر دفاع انگیزه وی را برای حضور بی‌درنگ در جبهه حق علیه باطل فراهم نمود و همراه با سپاهیان عظیم محمد رسول الله(ص) در اوایل مهر ماه سال 1365 عازم جبهه گردید. سرانجام پس از ماه‌ها رشادت در امر امدادرسانی به رزمندگان اسلام پس از شرکت موفق در عملیات کربلای چهار در در تاریخ 65/10/23 در عملیات کربلای 5 با ترکش خمپاره به درجه رفیع شهادت نائل آمد و پیکر پاکش قریب دو ماه در منطقه تحت تصرف بعثیان بود تا این که در مورخ یازدهم فروردین 1366 بر روی دستان عاشقان حسینی در شهرستان بشرویه تشییع و در گلستان شهدای این شهر به خاک سپرده شد.