علی اکبر جلیلی بهابادی

علی اکبر در بیست و ششم اسفند ماه 1346 در یزد و در خانواده‌ای مذهبی دیده به جهان گشود. دوران کودکی خود را در دامان پر مهر پدر و مادر سپری کرد. سپس در سن هفت سالگی برای کسب دانش، به «دبستان اسلامی» و از آنجا به «مدرسه راهنمایی رمضانی» و سپس به «دبیرستان امیر کبیر» در رشته اقتصاد، راه یافت و سرپرست انجمن اسلامی آن دبیرستان بود. در خردادماه ماه سال 1365 موفق به گرفتن مدرک دیپلم در رشته اقتصاد شد. سپس با تلاش و کوشش پیگیر، پس از شرکت در آزمون دانشگاه‌ها در رشته‌های «ادبیات دانشگاه آزاد اسلامی» و «آموزش ابتدایی تربیت معلم» و «حقوق دانشگاه تهران» و «علوم سیاسی دانشگاه امام صادق(ع)» و «اقتصاد دانشگاه شهید بهشتی» قبول شد که پس از شور و مشورت با دوستان و آشنایان و استخاره با قرآن مجید، رشته علوم سیاسی دانشگاه امام صادق(علیه‌السلام) را انتخاب کرد. علی اکبر که فردی متعهد و پایبند به مکتب انسان ساز اسلام بود، در طول دوران پر بار زندگی‌اش اکثراً در جلسات مذهبی شرکت و از این مجامع مذهبی، کسب فیض می‌کرد و بر معلومات خود می‌افزود. وی دارای قلبی پاک، رئوف و مهربان بود و علاقه عجیبی به خانواده خود داشت. با این وجود، حفظ کیان اسلام را بر علاقه به خانواده ترجیح می‌داد و برای اعتلای اسلام و زمینه‌سازی جهت حکومت جهانی حضرت مهدی(علیه‌السلام) عاقبت پس از گذراندن یک ترم از دانشگاه با تنی چند از هم کلاسی‌های خود در تایخ 1365/12/12 به جبهه‌های نبرد حق علیه باطل شتافت و در جبهه شلمچه به پاسداری از اسلام عزیز مشغول شد. او که بارها در دوران تحصیل در دبیرستان تلاش نموده بود تا خود را به صحنه های نبرد برساند و هر بار به عللی، موفق به این کار نشده بود، اکنون خود را سبکبال و آزاد احساس می‌کرد. عشق وصال معشوق او را از خود بی خود کرده بوده و سرانجام به آرزوی دیرینه خود رسید و در تاریخ 1366/01/09 به درجه رفیع شهادت نایل شد و این گونه این شاگرد امام صادق(علیه‌السلام) از دست مولایش امام حسین(علیه‌السلام) موفق به گرفتن دانشنامه شهادت شد. پیکر پاک و مطهرش پس از تشییع با شکوه در بهشت محمدی بهاباد(زادگاهش) به خاک سپرده شد. یادش گرامی و راهش پر رهروباد