سیدمهدی حیاتی رکنی

وصیت نامه شهید سید مهدی حیاتی رکنی

وصیت نامه شهید سید مهدی حیاتی رکنی بسم الله الرحمن الرحیم 1. اقرار نامه : بنابر اینکه نوشتن وصیتنامه در مورد دیون امری واجب است پس قبل از اینکه این نفس حیات قطع شود و تلقیناتم را هنگام دخول در قبر از من بپرسند و من با سکوت محض جوابتان دهم از هم اکنون که در قید حیاتم اقرار می دارم که الله ربی (خدا پروردگارم است) و محمد (ص) نبی (و محمد (ص) پیامبرم می باشد) و الاسلام دینی و القرآن کتابی و الکعبه قبلتی و ... و اشهد ان لا اله الله وحده لا شریک له و ان محمد (‌ص) و ان عبده و رسوله و سید النبیین و ان علیاً امیر المومنین و سید الوصیین و امام افترضی الله طاعته علی العالمین و ان الحسن و الحسین و علی ابن الحسین و محمد بن علی و جعفر بن علی و جعفر بن محمد و موسی ابن جعفر و علی بن موسی و محمد بن علی و الحسن بن علی و القائم الحجه المهدی (عج) و شهادت می دهم که محمد و آنچه آورده است حق و مرگ حق است و سوال نکیر و منکر حق است و رستاخیز حق است و نشور حق است و صراط حق است و میزان حق است و تطائر کتب حق است و بهشت حق است و جهنم حق است و ساعتی که از قبرها محشور می شویم حق است. 2. دیون و وصایا : جزوات و نوشتجات را اگر قابل استفاده دیگران باشند بدهید استفاده کنند و اگر فقط بدرد نگهداری و بایگانی و امثال این ها می خورد می توانید نگهدارید و مسلماً توجه خواهید داشت که هر چه نوشته ام کاملاً صحیح و صد در صد سالم و بی عیب و نقص نیست بلکه خطاهای زیاد در آن ها وجود دارد بنابراین انتشار کامل یک نوشته ای که امروز رایج شده و در نهایت به حیثیت و مقام والای شهادت و شهدا لطمه می زند کار صحیحی نخواهد بود در ضمن تاریخ هر نوشته معمولاً مرقوم شده که به درک موقعیت نویسنده کمک می کند. در مورد وسایل معمولی مثل کاغذ سفید و لباس و امثال این ها که قابل استفاده اند خیلی عادی و بدون وسواس استفاده شود. (‌البته همه این ها با کسب اجازه از پدر بزرگوارم می باشد.) مایل هستم لباس بسیجی یا پیشانیبند، چیزی و یا اثری از آثار شجاعت، اینچنین خانواده هایی و چنین رزمندگانی در خانواده هایشان موجود باشد تا همیشه اهل خانه بدانند که در محضر خدا هستند و در محضر پیامبر و ائمه معصومین (ع) و در محضر شهدای راه حق می باشند تا با نظاره آن ها از انجام خلاف فرمان الهی شرم کنند و دیگران هم بدانند که در زمان ما صدر اسلام دیگری پیدا شده و امام حسین (ع) این شهید مظلوم کربلا که زمانی بی یاور بود اکنون یاور دارد و این آثار، آثار این چنین افرادی هستند و یاد آور آنچنان حماسه هایی. در مورد مراسم بزرگداشت و در همه امور خیلی اصرار دارم که همیشه به اهداف توجه شود به هر چیز می نگریم اصل آن را و هدف از آن را ببینیم هر چیز را همانطور که هست ببینیم نه آنطور که خود می خواهیم اما در مورد مراسم بزرگداشت جدا از مسئله فاتحه خوانی در تجلیل از افراد غلو نشود که هیچ تاُثیری بر مقام اخروی او ندارد و کوتاهی نشود که پیام خون شهید اگر نباشد خون شهید اثر خودش را نمی گذارد حد اعتدال رعایت شود و افراد دیگر باید راه شهید را ادامه دهند و این با شعار دادن درست نمی شوند، ببینید خصوصیاتش چه بوده و چه هدفی را در زندگی دنبال می کرده و در سخنانش روی چه چیزی تاکید می کرد، اعمالش چگونه بود و پیرو چه کسی بود ولایت حسین را پذیرفته بود یا یزید را؟ چرا؟ از همگی طلب عفو و بخشش دارم در مورد حق الناس که خود موقفی وحشتناک است اگر از کسی طلب دارم بر او می بخشم و چنانچه به کسی بدهکارم از هر لحاظ چه مادی و معنوی بر من ببخشد و ان شاءالله مقبول درگاه خدای منان افتد و در آخرت عوض دهد. 3.توصیه هایی به خانواده عزیز: کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَهُ الْمَوْتِ (هر نفسی مزه مرگ را خواهد چشید) مادر و پدرم عزیز دردمندم قبل از فراق مصطفی حرف هایی برای گفتن داشتم اما اکنون با شما سخن گفتن واقعاً مشکل است، قبلاً می دانستم فراق فرزند مشکل است اما از دست دادن یکی از بهترین اعضای خانواده شمه ای از واقعیت یک علم خام را برایم ملموس گردانید اما خالق دردها اما خالق درد ها،خالق داروها نیز هست و همان رب رحیم ودود، وسایل آرامش خاطر افرادی چون ما افراد ضعیف و عجول را فراهم ساخته است و من می دانم که شما خیلی قوی تر از این هستید که بخواهید این تذکرات مرا وسیله آرامش و تمکین خود قرار دهید با وجود این ذکر تذکراتی مختصر را در اینجا بی فایده نمی دانم. اول آنکه طبق آیه مذکور این مطلب خود به خود واضح است که مرگ یک سنت الهی است و سنن الهی هم لایتغیر و لایتبدل هستند و جای چون و چرا هم ندارد چنانچه حیات ما به دست او بود و رشد و نمو ما نیز بدست او بود مرگ ما هم بدست اوست و ما همه مملوک او هستیم چیزی از نداشته ایم که ادعای مطالبه داشته باشیم اگر اماناتی بطور موقت داده اند و طبعاً باز پس می گیرند نباید اظهار شکوه و ناراحتی کنیم که چرا دادی و چرا گرفتی؟ و غیره و مرگ هم سراغ همه می آید منتها ما باید سعی کنیم این مرگ به گونه ای آبرومندانه باشد. از خدا بخواهیم شهادت فی سبیل الله را و شهادت عزتمندانه را و و عاقبت بخیری در راهش را و آمرزش قبل از موت و راحتی بعد از موت و آسانی در حیات را. این ها فوز است و ارزش دارد دیگر اینکه انسان در هر مقامی که باشد، در هر درجه ای که باشد باید به مقامات و درجات بالاتر نگاه کند نه به درجات پائین تر از خود، در مسائل معنوی این گونه باشد و در مسائل مادی به درجات پائین تر نگاه کند نه به درجات بالاتر. بنابراین توصیه ام این است که به پدر و مادران شهیدان نگاه کنید و آن ها که بیش از یک و دو شهید داده اند افتخار کنید که بالاخره شما هم در این انقلاب عظیم الهی سهمی داشته اید و خدای ناکرده اظهار ناراحتی از انقلاب نکنید که نمی کنید، بینش ها باید بینش الهی باشد بینش امام گونه داشتن. امام می فرماید: از خدا بخواهید که شما را توفیق بدهد، توفیق شهادت بدهد، توفیق عزت بدهد، شهادت عزت شماست. منطق، منطق صدر اسلام است که اگر بکشیم بهشت می رویم و اگر کشته شویم به بهشت می رویم. این منطق شکست ندارد، خلاصه مادر و پدر عزیزدل قوی دارید که اگر توفیق شهادت یافتم در بهشت از شما استقبال خواهم کرد و جای هیچ حزن و اندوهی نیست که خداوند در وعده اش هیچ تخلف نکند. امیدوارم خداوند تعالی همانطور که در دنیا بنده مسلمان خدا بودیم در آخرت هم ما را متنعم به نعمات بهشت موعودش بفرماید و آنچنان او در نظرها بزرگ باشد که هر چه غیر اوست کوچک نمایان سوند که واقعاً کوچکند و بلکه هیچند و اوست که همه است. خدایا، بارالها، معبودا، قلوب و بازوان رزمندگان اسلام را قوی فرما و ملت ما را صبور دار و پیروزی و فرج بعد از سختی را قریب فرمای و دشمنان اسلام را خوار و زبون دار و امام مهدی را به فریادمان برسان. خدا یا پدر و مادرمان ما را به تو سپرده اند و تو این چنین سرنوشتی را بر ما مقدر ساختی و اکنون ما آن ها را به تو می سپاریم و سرنوشت خیر و مبـارکی را بر آن ها مقدر فـرمای به گونه ای که همدیگر را کنار حوض کوثر در نزد رسول الله (ص) و فاطمه زهرا (س) ملاقات کنیم و با اجداد طاهرمان محشور گردیم “ان شاءالله تعالی“ 4. وداع : بیاد وداع امام حسین (ع) از یاران و فرزندش علی اکبر که تسکین دهنده همه داغداران است. اما این بنده حقیر در ایام حیات خود با برادران زیادی برخورد داشته ام که طبیعاً امکان خطاهایی می رود، بدینوسیله از همه و همه معذرت خواهی کرده و طلب بخشش می کنم توصیه ام به همه ایمان و توکل به خدا، حفظ وحدت و پیروی محض از مقام ولایت فقیه است و صبر در جهاد که از خودخواهی بسی مشکل تر است و توصیه به عاشقان سلوک الهی سه کلمه است “تقوا، مراقبه، اخلاص“ و از همه مهم تر پیروی محض از ولایت فقیه است، او را تنها نگذارید و نیز از او جلوتر نروید که هلاکت است و از او عقب نمانید که گمراهی است. از همه التماس دعا دارم و عاقبت بخیری را برای همه طلب می کنم. خداحافظ سید مهدی حیاتی رکنی