سید محمدعلی حکیم

وصیت نامه شهید سید محمدعلی حکیم

وصیت نامه شهید سید محمدعلی حکیم بسم الله الرحمن الرحیم (رَبِّ زِدنی عِلمَاً و إِیماناً وَ عَمَلاً صالِحاً وَ أَلحِقنی بالصّالِحین، الّلهم اَبقِنی خَیر البقا وَ أفنی خَیر الفَناء عَلی مولی اولیائک وَ عَدا وَ اعدائک) در مسلخ عشق جز نکو را نکشند رو به صفتان زشت خود را نکشند گر عاشق صادقی زکشتن مهراس مردار بود هر آنکه او را نکشند تاریخ انسان همیشه صحنه مبارزه با باطل بوده و این سنت الهی است که حق همیشه پیروز می گردد حال باطل به هر شکلی که می خواهد در بیاید مهم نیست. پس اگر ادعا حقانیت داریم هیچگونه بیمی به خود راه ندهیم، (نصر من الله و فتح القریب) ولی این سخن را از زبان، بلکه از عمق دل یک برادر بپذیر، که حق در هر زمان میزانی دارد و میزان آن در زمان ما اولی الامر زمان حضرت امام خمینی (روحی له الفدا) می باشد. پس هر چه بیشتر دستورات این پیرمردی که در شجاعت و جسارت نیز رنج کشیدن چون علی و در پاکی چون محمد (ص) و در صبر و پایداری و بزرگواری چون ایوب است، به جان و دل پذیرفته و عمل نماییم. (اللهم وفقنا طاعه اولی المر زماننا) به عنوان وصیت نامه چه میتوانم بنویسم، جز التماس دعا از کسانی که پیرو خط سرخ شهادت هستند، که خداوند مرا شهید بمیراند زیرا گرچه یاس از رحمت گناه بزرگی است این قدر گناه در زندگی ام که تنها راه بخشیدن گناهانم را فقط و فقط در شهادت فی سبیل الله می بینم. آن قدر خود را نزد خداوند خجل و روسیاه می دانم که در روز جزا به صورت یک شهید، به هیچ صورت قادر به حضور مرضی او در برابرش نیستم پس از همه التماس دعا دارم. و شما ای پدر و مادر عزیزم، سلام علیکم بِما صَبَرتُم امیدوارم که اگر تاکنون از من راضی نبوده اید، این بار خواهش مرا پذیرفته و از من راضی شوید و از خداوند برای من طلب آمرزش کنید (زیرا خیلی گناهکارم) و خداوند دعای پدر و مادر را در حق فرزند استجابت می کند و از شما خواهش دارم که در عقیده خود هیچ تغییری ندهید که این کار در نزد خدا مجازات شدیدی دارد. سلام مرا به خواهران و برادرانم برسانید و به آن ها بگویید میدان را خالی نکنید. بار دیگر از شما تقاضای رضایت دارم از همه دوستان و برادرانی که آن ها را آزار کرده ام، نیز طلب بخشش و گذشت و التماس دعا دارم اگر بدهی به کسی دارم مادر و پدر عزیزم بپردازند. اگر طلبی دارم به بدهکاران بخشیدم و بقیه چیزهایم را به برادر عزیزم امیر علم بدهید. (اللهم احشرنا مع النبیین و الصدیقین و الشهداء و الصالحین) و ضمنا دو ماه نماز و پانزده روز روزه نیز بدهکارم. سخنی با تو مادر عزیزم می دانم در زندگی خیلی زجر کشیده ای ولی در عین حال صبر کرده ای و می توانم بگویم که در طول زندگیت حتی یک روز هم آرامش نداشته ای ولی اگر یادت بیاید همیشه خودت می گفتی، بیایید خدا را شکر کنیم و الا خدا خمین را از ما می گیرید. پس ما در این وصیت را از من بپذیر و به این کارت که در نزد خداوند عبادتی بزرگ است ادامه بده و هیچ عاملی تو را از این کار باز ندارد. یادم می آید در اوایل جنگ یکی از مادران شهداء را که از دوستانم بود در بهشت آباد سر خاک پسرش دیدم که فقط گفت: خدایا شکرت و راستی اگر ما خدا را شکر نکنیم پس چه کار می توانیم بکنیم؟ مگر نه این است که همه چیز ما را خدا داده پس اگر چیزی را از دست دادیم، تازه به صاحب اصلیش برگشته. پس چرا ناراحت باشیم حال این چیز مال باشد چه جان فرقی نمی کند. ما در یک وصیت دیگر هم دارم مبادا عوامل مادی باعث شوند، عقیده ات را عوض کنی بعد از انقلاب من خیلی خوشحال بودم، زیرا می دیدم که تو و پدرم سخت به انقلاب علاقه دارید و از امام طرفداری می کنید. تو را به خدا قسمت می دهم که بر سر عقیده ات بمان. مادر چرا به خاطر از دست دادن مثلا خانه یا ماشین یا فرزند به انقلاب و گاهی بدبین شویم. این ها همه امتحان الهی است. خدا می خواهد صبر ما را آزمایش کند. پس خواهش دارم این وصیت مرا بپذیرید و هیچگاه عقیده ات را درباره انقلاب و امام تغییر نده بلکه روز به روز بر اعتقادادت اضافه کن و بر سر این عقیده پافشاری کن و در هر حال و هر موقعیت سخت از آن دفاع بنما. از تو التماس دعا دارم. مادر، خواهرانم و برادرانم را نیز نصیحت کن که در عقیده خود ثابت قدم و استوار باشند. چند کلمه ای نیز با پدرم. پدر عزیز و گرامیم شما در زندگی زیاد زجر کشیده ای و حتما صبر کرده ای. پس اجر خود را ضایع نکنید و به صبر خود ادامه بدهید و به هیج وجه از عقیده خودتان دست برندارید زیرا مگر دنیا چه ارزشی دارد که ما آن عقیده مان را عوض کنیم . از شما التماس دعا دارم. (آمریکا از رشد انقلابی دانش آموزان بیمناک است.)