ایوب قنبری امام قبس

بسم الله الرحمن الرحیم شهید ایوب قنبری در سال 1347 در شهرستان امیدیه متولد شد. دوران تحصیلاتش را در امیدیه و آنجا با موفقیت به پایان رسانید. شهید قنبری شب و روز در مساجد و بسیج دانشگاه به فعالیت مشغول بود و در تمام راهپیمایی ها و تظاهرات شرکت می نمود. شهید ایوب بعد از پیروزی انقلاب شروع به فعالیت در ارگان های انقلابی نمود و در سال 67 هنگام تحصیل در دانشگاه شهید چمران اهواز به مقام شهادت نائل شد. در سال 1367 به سایر بسیجیان پیوست و با شروع جنگ تحمیلی در عملیات هایی که در همان سال بود شرکت کرد. شهید ایوب قنبری در عملیات ماووت عراق و در اصابت ترکش قرار گرفت و مجروح و شهید شد او قبل از شهادتش به خانواده و نزدیکان خود دلداری می داد و می گفت که اگر ما به جبهه نرویم چه کسی باید برود جبهه به ما نیاز دارد. اخلاق شهید و رفتارش آنقدر خوب بود که نه تنها خانواده اش بلکه تمام همرزمانش هم از او رضایت کامل داشتند حقوق ناچیز دانشجویی خود را صرف مستمندان می کرد و خانواده ای را تحت پوشش خود قرار داده بود همچنین به دانشجویان کم بضاعت هم کمک مالی می کرد. نمازش را مرتب و سر وقت می خواند و روزه هایش را کامل می گرفت و در تمامی مجالس مذهبی و ادعیه ها و نماز جماعت ها شرکت می کرد. نماز شب می خواند و به خواندن و تلاوت قرآن و آموزش دادن آن علاقه فراوانی داشت. خواندن نمازهای او بسیار طولانی بود شمرده و واضح نماز می خواند و با خدا راز و نیاز می کرد خصوصیت بارز شخصیتی او سادگی متانت بود در منزل کارهای شخصی اش را خود انجام می داد. شهید با کسی که پیرو امام و ولایت فقیه نبود رابطه بر قرار نمی کرد. او خیلی ساکت و آرام و کم صحبت می کرد او در تمام مدتی که به تحصیل مشغول بود استعداد فوق العاده ای داشت و بسیار باهوش بود. پدر و مادرش را خیلی دوست داشت با اینکه پدر و مادرش از دوری او رنج می بردند ولی همیشه با شوق و ذوق فراوانی از جبهه و همرزمانش صحبت می کرد و آ نها را خوشحال می نمود بالاخره در عملیات ماووت عراق در تاریخ 24 / 1 / 1367 بعد از بسیاری رشادت ها به شهادت همان آرزوی قلبی و دیرینه اش رسید.