حمیدرضا احمدی خلجی

وصیت نامه شهید حمیدرضا احمدی روشن

وصیت نامه شهید حمیدرضا احمدی روشن به نام الله پاسدار خون شهیدان سپاس خدای را که منت زیستن در این زمانه را بر ما نهاد. سپاس خدای را که خشم و نفرت به دشمنان اسلام (منافقین و کفار) را در قلبمان نهاد. سپاس خدای را که منت انتقام آزار رسول خدا محمدمصطفی(ص) و انتقام پهلوی شکسته زهرا(س) و انتقام خون علی و حسین(ع) شهید کربلا و اهل بیتش و آوارگی زینب کبری(س) را بر ما نهاد. سپاس خدای را که منت یاری روح الله (حسین(ع) زمان) را بر ما نهاد. سپاس خدای را که منت و توفیق شرکت در این جنگ مقدس را بر ما نهاد و سپاس خدای را که منت و توفیق شهادت و لقاء خودش را بر ما نهاد. ضمن عرض سلام خدمت تمام عزیزان مطالبی چند برحسب وظیفه وت کلیفی که بر دوشم هست سعی می کنم عنوان کنم. مطلب اول اینکه بدانید و آگاه باشید که من با انتخاب و آگاهی کامل این راه را انتخاب کردم و همیشه شکرگزارم از این لطف خدا که در فراز و نشیب هایی که در طول انقلاب بوده مرا همیشه ثابت قدم در خط امام قرار داده و مسائلی چون درس و زن و بچه و مشکلات دیگر زندگی که هر کسی دارد مرا از انجام تکلیف شرعی و وظیفه اصلی خودم که همان شرکت در جهاد و یاری خمینی بت شکن بود، باز نداشته است. بدانید و آگاه باشید که این انقلاب الگوی خود را از کربلا و عاشورای حسینی گرفته کمی توجه کنید. ببینید ما با تمامی کفر و شرک ونفاق، مظلومانه و تنها در ستیزیم و از نظر سلاح باتوجه به تسلیحاتی که دشمنان ما دارند ما تقریباً دست خالی هستیم و این فقط نیروی ایمان و شهادت طلبی و ایمان به رهبری ماست که ما را ثابت قدم و استوار نگاه داشته است. همچون حسین(ع) که توجهی به تجهیزات و کثرت دشمنان نداشت. در این جنگ هدف ما انجام تکلیف است و در صورتی پیروزیم که تکلیفی که به دوشمان است یعنی همان شرکت در صحنه های آن است به نحو احسن انجام دهیم و در این جا پیروزی ظاهری در درجه دوم قرار دارد به همین خاطر است که امام عزیزمان می فرمایند ما چه بکشیم و چه کشته شویم همچون حسین(ع) و یارانش که شاید به ظاهر شکست خوردند ولی در حقیقت پیروز شدند .چرا که تکلیفی را که بر دوششان بود به خوبی انجام دادند و اثر این پیروزی این است که بعد از گذشت قرن های متمادی هنوز هم یاد آن واقعه زنده نگه داشته می شود و این مبارزه الگویی شده برای تمام آزادی خواهان و حق طلبان و نمود روشن تر آن نهضت امام خمینی (روحی له الفداه) است در واقعه ی کربلا رزمندگان اسلام از علی اصغر شش ماهه به عنوان جوان ترین و حبیب بن مظاهر که ابروان خود را با دستمال بر روی پیشانی می بست به عنوان پیر ترین شرکت داشت و در این جنگ نیز اطفال بی گناهی که در شهرها در زیر بمباران های وحشیانه به شهادت می رسند و افراد پیر و مسنی که در صحنه های رزم مردانه می جنگند. بدانیدکه حضرت مهدی(عج) نظاره گر اعمال ماست. بدانید که ایران کربلاست اگر به حسین کربلا وفا دارید و اگر همیشه آرزوی هم رکابی با ایشان را داشتید این گوی و این میدان امروز حداقل می توانید در خلوت کمی به خود فکر کنید و ببینید چقدر برای اسلام مایه گذاشته اید و چقدر و تا کجا حاضرید برای رضای حق سرمایه گذاری کنید. بدانید که زندگی دنیا بازیچه ای نیست دنیا به محمد(ص) و حسین(ع) وفا نکرد. شما نیز بدانید که رفتنی هستید چراکه کل نفس ذائقه الموت -هر نفسی طعم مرگ راخواهد چشید- و منزل ابدی شما در جوار حق تعالی است طوری باشید که در راه خدا از بازیچه های دنیا خود را بکنید. خانه، مال، ماشین، زن و فرزند و مشکلات زندگی همه جزء سرگرم های این دنیا هستند. مواظب باشید این سرگرمی های دنیوی شما را از انجام تکالیف الهیتان باز ندارد مواظب باشید که گول شیطان را نخورید و برای خود مسائل را توجیه نکنید که در شهر کار دارم یا زن و فرزند را چه کنم و یا مسائلی دیگر. البته حضور در صحنه مرد می خواهد، تحمل کمبودها مرد می خواهد، تحمل گرما مرد می خواهد ،گذشتن از غیر رضای خدا مرد می خواهد، دل کندن از زن و بچه و مال و منال مرد می خواهد. که اولویت همه ی این ها جنگ است و شاید این جا بتوانید علت نرفتن خود را به جبهه توجیه کنیم و آرامش روحی بدست آوریم ولی بدانید که در آخرت در پیشگاه عدل الهی با عذاب الهی مواجه خواهید شد. علاوه بر آن هر روزی که می گذرد مسئولیت شما بیش تر می شود هر فردی که شهید می شود بار او نیز بر دوش شما گذاشته می شود و در صورتی که از زیر بار مسئولیتی که بر دوش دارید که همان حفظ اسلام است شانه خالی کنید و توجیه گر خود باشید در آخرت شرمنده و سرافکنده در جوار حق و در جوار فاطمه زهرا(س) وائمه معصومین و همین طور شهدای اسلام خواهید بود. پس تا دیر نشده به ریسمان حق تعالی چنگ بزنید و به قول امام امت لباس محبت دنیا را از تن برکنید که درنگ امروز، فردای اسارت باری به دنبال دارد و به جبهه ها هجوم برید در خانه بسر نبرید و به صرف چند دعا و این که خدایا مرگ صدام را برسان کار تمام نمی شود! باید سلاح به دست گرفت و پا در میدان گذاشت دشمنان اسلام را سرنگون کرد. وسایل سرنگونی این شیاطین، ماو ایمان و اعتقاد ماست وقتی ما در معرکه حضور پیداکنیم آن هم با اخلاص و ایمان آن وقت وعده های خداوند تحقق پیدا می کند. بدانید و آگاه باشید که تا وقتی طالب اسلام ناب محمدی هستید با دشمنان اسلام درگیری دارید و چون این درگیری وجود دارد باید همیشه شما باشید که به دشمنان هجوم ببرید و به آن ها فرصت راحتی و آرامش را ندهید چرا که در غیر این صورت دو راه در جلوی شما وجود دارد یا باید دست از اسلام محمدی بردارید و اسلام آمریکایی را طالب شوید و به این ترتیب خیانت به قرآن و رسول خدا و ائمه و خدا کنید و ناموس و شرف و انسانیت خود را بر باد دهید و راه دوم این که بدانید اگر شیطان دست از ما برمی داشت آمریکا و ریگان نیز دست از ما خواهند کشید و چون چنین نیست در صورت عدم هجوم ما و فرصت دادن به دشمنان آن ها این امکان را پیدا خواهند کرد تا به ما ضربات جبران ناپذیری وارد آورند. پدر و مادر عزیزم امیدوارم حلالم کنید و از زحمت ها و سختی هایی که برای من کشیده اید تشکر می کنم و متأسفم از این که حق شما را ادا نکرده ام و انشاءالله که میبخشید و حلالم می کنید. از خداوند تبارک و تعالی برای شما طلب صبری عظیم می کنم و امیدوارم در نبود من غمگین و ناراحت نباشید و صبر را پیشه کنید و ذکر خدا را بگوئیدکه خدا با صابران است و به این نکته توجه داشته باشید که وقتی حضرت قاسم(ع) در روز عاشورا می فرمایند: «شهادت در راه خدا برای من از عسل شیرین تر است» این نه غلو است و نه خلاف واقع. چراکه این خاندان از این مسائل مبرا هستند و این عین واقعیت است کلاً کارهایی که برای خدا باشد با توجه به سختی ها و دشواری هایش شیرین می باشد و برعکس در انسان کشش ایجاد می کند تا گریز. پدر و مادر عزیز بدانید که وعده های خدا حق است بدانید که ما نزد او روزی می خوریم آن طور که ما نسبت به معاد اعتقاد داریم این است شهادت ما مرگ و نابودی ما نیست البته جسم ما نابود می شود ولی روح ما زنده است و از یک مرحله و یک محیط به یک مرحله و محیط دیگر وارد م یشود و این راه مسیر همه موجودات است. البته تنها چیزی که شاید باعث ناراحتی شود جای خالی من در بین خودتان است و این که شاید در بین روز یا هفته و یا ماه مرا دیگر نمی بینید که آن هم برای رضای خدا باید تحمل کنید. البته اگر من نیستم خانواده گرم من در بین شما است. هم همسر مهربان و هم فرزندان دلبندم پیش شمایند آن ها همه پاره تن من هستند بوی مرا می دهند لذا زیاد هم جای ناراحتی ندارد من هم که انشاءالله جایم خوب است از خانواده ام گفته خوب است یک وصیتی در این رابطه به شما بکنم: پدر و مادر عزیزم من خانواده گرم خود را خیلی دوست داشتم و خدا را شکر می کنم از نعمت هایی که خداوند بر من عطا نموده آن ها را بعد از خدا به شما می سپارم امیدوارم همان طورکه مراقب من بودید همسر و فرزندانم را مراقبت و سرپرستی کنید و به احدی اجازه ندهید که وسایل ناراحتی و نگرانی و ناآرامی آن هارا فراهم آورند چرا که اذیت و آزار آن ها دل مرا به درد می آورد و اذیت و آزار من است. در سختی ها همسرم رایاری کنید و تنهایش نگذارید. دو فرزند عزیزم را، دو غنچه کوچکم را نیز به شما می سپارم نسبت به تربیت و تحصیلات آن ها همچون رسیدگی که به من می کردید بلکه بیش تر نسبت به فرزندانم انجام دهید و همسرم را در این کار یاری دهید. پدر و مادر عزیزم از شما می خواهم امام امت خمینی بت شکن را تنها نگذارید. جبهه ها را هرطور که می توانید پشتیبانی کنید. واجبات خود را از قبیل نماز و روزه و خمس و ... را دقیقاً انجام دهید در راهپیمایی ها و نمازهای جمعه و دیگر فعالیت های اجتماعی شرکت کنید. بسیار ذکر خدا را بگوئید و پناه به او ببرید. همان طور که تاکنون این کارها را انجام داده اید. مطالب دیگر که خیلی روی آن تأکید دارم این است که از همه برای من طلب حلالیت کنید. از برادر و خواهر و از تمام فامیل از تمام دوستان، همکار که احیاناً ممکن است بعضی از آن هارا ببینید، به آن ها نیز بگوئید که از افرادی که می دانند من با آن ها برخورد داشته ام نیز برای من حلالیت بطلبند. این مسئله ی حلالیت را بعنوان تعارف نمی گویم بلکه میخواهم واقعاً حلالیت از آن ها گرفته شود و افرادی هم که احیاناً راضی نیستند یک جوری تاحد امکان راضی شان کنید. همسر مهربانم تو نیک میدانی مشکلات و دشواری هایی که در طول زندگی داشتیم من شرمنده ات هستم که در طول مدت زندگی مشترکمان هیچ کاری برایت انجام ندادم همیشه در مشکلات زندگی تو را تنها گذاشتم وت و صبور و مقاوم و با گذشت بودی و این ها را می دانم و از تو تشکر می کنم که با وجود مشکلات و کمبودها باز هم مرا تحمل کردی و دم نزدی بارها در طول این مدت تو را تنها گذاشته ام و بار سنگین تربیت فرزندان وگ رداندن خانه را به شما سپرده ام. در طول این مدت انواع ناملایمات را با ملایمت تحمل کردی با این وجود سدّ راهم نشدی و مرا دچار تشویش خاطر نساختی از تو سپاسگزارم. امیدوارم حضرت زهرا(س) از تو راضی و خشنود باشد و خود شفیعت باشد. از شما انتظار دارم که دقیقاً نسبت به تربیت بچه ها کوشا و ساعی باشی و آن برنامه هایی را که من تصمیم به اجرای آن ها برای فرزندانم داشتم در حد توان به اجرا درآوری. هرگز آن ها را تنها نگذاری و نقش خود را طوری ایفاکنی که کمبود مرا حس نکنند. فرائض را به موقع انجام بده و کلاً همان مسائلی را که برای والدینم متذکر شدم شما نیز آن ها را دقیقاً رعایت کن و به خود دائم تذکر دهید. در حفظ حجاب خود و فرزندانمان شدیداً دقت کن . از خداوند طلب صبر و مغفرت برایت می کنم و از شما نیز می خواهم که مرا حلال کنی. و اما شما فرزندان عزیزم شاید در حال حاضر مطالبی را که عنوان کرده ام چندان برایتان قابل درک نباشد ولی روزی خواهد رسید انشاءلله حرف های مرا خواهید فهمید. عزیزانم در این سرزمینی که زندگی می کنید و از هوای مطبوع و روح بخشی که از اسلام و قرآن منشأ می گیرد استفاده کنید که نتیجه ی سرمایه ی مستضعفین و پا برهنه های این مملکت است نتیجه ی خون پاک صدها هزار شهید گلگون کفن است نتیجه ی صدها هزار معلول و جانباز و مفقودالاثر است نتیجه ی زحمت این امت است. عزیزان قدر این فضا را بدانید. قدراین توفیق الهی را بدانید و این نهضت حسینی به رهبری خمینی را پاس دارید در سنگر حجاب پاسدار خون شهیدان باشید و چنان در علم و تحصیل کوشا باشید که سلاح علم را از دشمن گرفته و خود مسلح به آن باشید. علوم خود را در خدمت اسلام و قرآن ومؤمنان قرار دهید. والسلام