علی رضا فیروزی

وصیت نامه شهید علی رضا فیروزی

وصیت نامه شهید علی رضا فیروزی بنام خدا زنجیر هاى اسارت را با اسلحه شهادت گسیختن و اسماعیل وار در قربانگاه عشق الهى جان باختن چه زیباست (امام خمینى) انا الله و انا الیه راجعون سلام برانبیاء الهى از آدم تا خاتم و بر ائمه اطهار از على(ع) تا مهدى(عج ) صاحب الزمان و سلام بر امام خمینى و امت امام پروردگارا تو خود شاهد باش که جز به امید رحمت تو به میدان نبرد پاى ننهادم و جز بخشش تو را طلب نیستم. بگذار که بعد از من هر چه مى خواهند بگویند چه مرا بستانند چه سرزنش کنند، اگر مشمول رحمت واسعه تو گردم دیگر چه تفاوت دارد. حال که کاروان حسینیان بسیجى عزم رحیل دارند و بانگ کاروان ما را به کربلا مى خواند، حال که چاووش کاروان بانگ مى دهد که: «هر که دارد هوس کربلا بسم الله» من هم مى خواهم که خاک راهشان گردم شاید که به دامان پاکشان بنشینم و به حسین بپیوندم. مى خواهم آخرین تابلو نقاشیم را با رنگ سرخ خون رنگ آمیزى کنم و آخرین شعارم را براى شهادت بگویم، مى خواهم شهید شوم. و اما سخنى با مردم: اى مردم حال که امام عشق فرمان مقاومت تا پیروزى بر آورده و حسینیان را به میدان رزم مى خواند و مى فرماید : «حسینیان آماده باشید امروز ایران کربلا ست، هرکس که در خانه بماند یزیدى است و یا کوفى» چگونه مى توان شعار داد که اهل کوفه نیستیم، در صورتی که هنوز به نداى امام پاسخ نداده باشیم، همچنان که رهبر کبیر انقلاب فرمود لباس محبت دنیا را از تن بیرون کنید و جامه‌رزم بپوشید و اگر که مى خواهید خدا از شما راضى باشد باور کنید که جبهه ها به نیروى شما احتیاج دارد و آینده اسلام در گرو فداکارى شماست. امروز مسجدى بودن و نماز خواندن کفایت نمى کند و براى اثبات ایمان خود باید جهاد را سرلوحه زندگى خود قرار دهیم. وصیتى هم به مسئولین روحانیت: اینکه وحدت شعار خود را کنار گذاشته و به وحدت علمى بپردازید و این میسر مى شود تا زمانى که خودیت ها و منیت ها را کنار بگذاریم. هیچ گاه فقط خط خود را به تنهائى خط راست و مستقیم و خط امام ندانید بلکه به افکار دیگران نیز احترام گذاشته و به دیگران نیز مجال ارائه خدمت دهید و این را نیز بدانید که خط امام یکى است و آن هم تحمل افکار دیگران. چند کلام با خانواده گرامیم: پدر و مادر و برادران و خواهرم بدانید که تا لحظات آخر شما را دوست داشتم و شما را تا روز قیامت فراموش نخواهم کرد. مى دانستم که دوست داشتید که درس دانشگاهم را به پایان برسانم اما وقتى حسین(ع) تنهاست چه جاى ماندن و چه جاى درنگ خواهد بود. مادرم و خواهر گرامیم مصیبت کربلا را فراموش نکنید و صبر را پیش گیرید و زینب کبرى را الگوى خود قرار دهید، هر چه مى خواهید گریه کنید اما براى فرزندان حسین(ع) . در پایان همه مردم را به تقوى سفارش مى کنم. والسلام رباعى زیر از شهید فیروزى مى باشد. گر خصم هنوز هم به جنگ من و توست این آتــش فتـنه از درنـــگ من و توسـت فرمــان امــام عشق فرض است به مـــا ماندن به خدا قسم که ننگ من و توست