عزت الله اسفندیاری

در پنج مرداد ماه سال 1333 در یک خانواده روستایی چشم به جهان گشود. پدرش کارگر اداره کشاورزی بود که بعد از غارت اموالشان توسط خوانین مزدور در روستای باجگاه ساکن شده بودند. دوران ابتدایی را در مدرسه روستا سپری نمود و بعلت نبودن دبیرستان در روستا برای مدتی به کارگری پرداخت و بعد از مدتی برای ادامه تحصیل به دبیرستانی در زرقان رفت و موفق به اخذ دیپلم گردید. از زمانی که خود را شناخت مشتاقانه به مسائل مذهبی رو آورد و با شرکت پیگیر در مجالس قرآن این کتاب آسمانی را بخوبی فرا گرفت و فعالیت های مذهبی را آغاز نمود. چون در روستا مسجد وجود نداشت عزت الله با چند تن از دیگر دوستان بنای مسجد صاحب الزمان را گذاشته و در ایجاد این مسجد با جان و دل کار کرد. او که بنایی را خوب یاد گرفته بود در اولین تجربه در بنای مسجد قدم برداشت و وقتی کار مسجد به پایان رسید کتابخانه ای هر چند کوچک را با کمک دیگر دوستان ایجاد نمود. از همان ابتدا تماس با محافل روحانی را آغاز و با حوزه علمیه قم مکاتبه می نمود و جزوات عقیدتی را دریافت و پس از فراگیری آن سعی در آموزش دیگران می نمود، تا اینکه در سال 56 به سربازی رفت. به فرمان حضرت امام مبنی بر ترک پادگان ها، از سربازی فرار نموده و به روستا آمده سعی در ارشاد دیگر جوانان در قدم نهادن در مسیر انقلاب و پخش اعلامیه های امام نمود. در سال های قبل از انقلاب عزت الله روحانیونی را که برای تبلیغ در ماه محرم به روستا می آمدند به منزل خودشان می برد و باعث و بانی هر مجلس مذهبی در محل بود. عزت الله عاشق امام زمان بود و از همان اوائل جوانی در جشن های نیمه شعبان شرکت فعال داشت. عشق و علاقه عجیبی به کار و فعالیت در خدمت مستضعفین را داشت، به همین دلیل ابتدا خدمت خود را در کمیته امداد امام خمینی شیراز شروع کرد و بعد از فرمان تاریخی حضرت امام مبنی بر تشکیل ارتش بیست میلیونی وارد بسیج شده و در تشکیل گروه مقاومت روستای خود با اخلاص و شوق وافر قدم گذاشت و پس از مدتی مسئولیت گروه مقاومت را بعهده گرفت و تا لحظه شهادت مسئولیت گروه را بر عهده داشت. او عاشق جبهه بود و در عملیات فتح المبین سرکوبی خوانین منطقه فارس و آزادی خرمشهر شرکت فعال داشت و در عملیات بیت المقدس از ناحیه دست و پا مجروح و مدتی در بیمارستانی در تهران بستری گردید. پس از بهبودی مجدداً در سال 62 راهی جبهه ها گشت و بعد از بازگشت با شور و شوقی که به انقلاب داشت به جهاد سازندگی پیوست و در کمیته کشاورزی جهاد سازندگی زرقان کار خود را آغاز کرد. از خصوصیات بارز ایشان دقت عمل زیاد در کارها بود که سعی داشت وسائلی که برای توزیع در اختیار جهاد بود به دست نیازمندان واقعی آنها برساند. دلسوز مستضعفان بود و دشمن سرسخت مستکبران و همچون کوهی استوار در مقابل کسانی که با استفاده از رابطه می خواستند امکانات دولت را در اختیار خود بگیرند می ایستاد. همزمان با کار پر تلاش خود در جهاد اوقات فراغت خود را در گروه مقاومت می گذرانند و به سازماندهی و بکارگیری بیشتر نیروهای جوان روستا جهت پاسداری از دستاوردهای انقلاب می پرداخت. در سال 64 در حین خدمت در جهاد در دوره کاردانی زراعت پذیرفته شد و با تلاش فراوان به فراگیری تحصیل در علوم کشاورزی پرداخت تا بتواند با داشتن سلاح ایمان و علم بیشتر به خدمت روستائیان بپردازد و پس رسیدن به خودکفایی را سرعت بخشید. گرچه علاقه شایانی به علم داشت ولی نتوانست این شوق و علاقه وافر او را از رفتن به جبهه مانع شده و برای چندمین بار راهی جبهه گشته و همگام با سپاهیان حضرت محمد(ص) عازم جبهه های نبرد حق علیه باطل شد و در یگان دریای لشکر 19 فجر به انجام وظیفه پرداخت. آخرین پیامش از جبهه برای خانواده اش این بود که ماشینم را در اختیار بچه های گروه مقاومت بگذارید و تا گروه بهتر بتواند وظایف خود را انجام دهند. اما براستی چگونه می شود اعمال یک جوانی را که این چنین قبل و بعد از انقلاب مشتاقانه کار کرد. شب های سرد اسلحه در دست گرفت و دیگران را تشویق به اینکار کرد تا انقلاب را پاس دارند. آری مثل یک کارگر سنگ به دوش گذاشت، همچون یک بنا آجر روی هم چید چون یک کشاورز در مزرعه کار کرد و همچون امداد امام به یاری محرومین پرداخت بعنوان یک جهادگر به خدمت روستائیان پرداخت از مصرف مال خود در هر کاری چیزی دریغ نداشت، همچون جانش که در حین انجام ماموریتی که در یگان دریایی لشکر 19 فجر به او محول گردید مورد هدف بمباران وحشیانه رژیم سفاک بعثی قرار گردید و در تاریخ 1365/10/29 در منطقه شلمچه به شهادت رسید. تواضع شهید عزت الله بر همه کس آشکار بود و همین بود که باعث شد که کمتر کسی باشد که در روز تشیع پیکر پاکش صمیمانه اشک نریزد و یاد او را گرامی ندارد. از این شهید عزیز که در 59/8/11 ازدواج کرد سه فرزند، دو دختر و یک پسر است.