علی رضا امامی

شهید علی در 12 فروردین 1340 در آباده متولد شد و در همان جا دوره ابتدایی را گذرانده و دوره دبیرستان را نیز در دبیرستان خاقانی تهران به اتمام رساند و در دوران دبیرستان وارد مبارزات سیاسی شد و حتی در آن زمان، زمان طاغوت زمان اوج قدرت ساواک در دبیرستان انشائی را نوشته و می خواند که به موجب آن نزدیک بوده از دبیرستان اخراجش کنند و حتی پدرش را تهدید می کنند. بعد از آن به دانشکده کشاورزی کرج راه پیدا می کند. در زمان انقلاب تظاهرات دانش آموزان منطقه 4 تهران را رهبری می نمود و در 22 بهمن نیز نقش فعالی در تسخیر پادگان ها داشت. زمانی که رژیم طاغوت به کشتار مردم بی گناه دست زده بود شهید فعالانه در رساندن کمک به مردم و انتقال مجروحین به بیمارستان ها کوشش می کرد و بعد از پیروزی انقلاب به آباده رفته و در آن جا به عضویت جهاد سازندگی در آمد و هفته ها بدون خستگی در دهات و قصبات اطراف بسر می برد و لحظه ای از خدمت به خلق خدا دریغ نمی کرد هیچ گاه لباس فاخر نمی پوشید، لازم بیادآوری است که وی مدتی هم عضو کمیته 7 نفری واگذاری تقسیم زمین بود. به محض شروع جنگ تحمیلی ایران و عراق پس از دیدن دوره بسیج داوطلبانه عازم جبهه شد و مدتی در دارخوین بود و بعد به جبهه مقدم سلمانیه رفت و در جبهه های جنگ چنان رشادتی از خود نشان داد که می خواستند او را بعنوان فرماندهی انتخاب کنند که خود از قبول این مسئولیت سر باز زد تا این که در روز 13 دی ماه سال 1359 بعد از اقامه نماز و غسل شهادت و خواندن دعای کمیل به ماموریت مهمی اعزام می شود در این ماموریت در نزدیکی پل کارون به اتفاق سه همرزم دیگرش به شهادت می رسند. علی چند روز قبل از شهادتش هنگامی که مجروحی را به بیمارستان برده بود از آن جا با مادرش تماس می گیرد آخرین حرفش را می زند و می گوید مادر من شهید می شوم منتظر من نباش. او راهی را رفت که عاشقانه در آن راه قدم نهاده بود.