غلامرضا کشت کار

شهید عزیز غلامرضا کشتکار در مورخه ی 18/8/1345 در محله ی تیرونجان کوچه ی همیشه بهار در استهبان چشم به جهان گشود، دوران طفولیت را در دامن پر مهر مادر و دیگر اعضای خانواده و در فضایی که روز و شبش آکنده از عطر تلاوت قرآن بود گذراند. او برای همه ی اقوام و خویشان و همسایگان دوست داشتنی بود و مورد احترام. رفتار و حرکاتش نیز با بقیه ی بچه ها فرق می کرد. وقتی قدم به مدرسه گذاشت و نام او در لیست ثبت نام شدگان کلاس اول دبستان محقق ثبت گردید از همان اوان شروع تحصیل نبوغ و استعداد خود را در درس و تعلیم و تربیت نشان داد. او دوران ابتدایی را با موفقیت هر چه تمام تر به پایان رسانید و دوره ی راهنمایی را نیز در مدرسه ی راهنمایی دکتر علی شریعتی با کسب نمرات عالی سپری نمود. سپیس وارد دبیرستان امیرکبیر گردید و مراحل دبیرستان را نیز با موفقیت و کسب بهترین نمرات پشت سر گذاشت. در همین مدت یکی دوبار به جبهه اعزام گردید و سپس جهت خدمت نظام وظیفه (نظام مقدس سربازی) خود را به سپاه پاسدران انقلاب اسلامی معرفی و نام نویسی نمود و به عنوان نیروی در خدمت سپاه پاسداران در آمد. مدت دو سال خدمت خود را در منطقه ی جنگی جزیره ی خارک که دارای اهمیت و موقعیت خاصی بود گذراند (منطقه ای که طبق گفته ی خود شهید یک آن از حملات هوایی هواپیماهای عراقی در امان نبود) در همین مدت در یکی از عملیات دریایی شرکت کرد و با توجه به بمباران شدید به هواپیماهای عراقی از این معرکه جان سالم بدر برد. شهید غلامرضا کشتکار پس از اتمام دو سال دوره ی خدمت نظام وظیفه در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به وطن خویش مراجعه کرد ولی روح سرکش و بی قرار او در جایی دیگر بود. چهره ی او نیز متین تر و عارفانه تر گشته بود. در درون خویش عالم عجیبی داشت، کمتر سخن می گفت، با این که نتایج شرکت در آزمون صنایع الکترونیک موفقیت و قبولی او را اعلام کرده بود و شغلی آبرومند در انتظار او بود ولی روح نا آرام او در جایی دیگر بود. هنوز خستگی دوران نظام وظیفه را از تن بیرون نکرده بود که باز آهنگ جبهه و جنگ کرد و خانواده را از این بابت تحت فشار قرار داد و چون برای مادر بسیار دوست داشتنی بود هر بار به طریقی سعی می کرد دل مادر را بدست آورد و او را راضی به رفتن خویش نماید. با این که در همان زمان صحبت از یک عملیات بر سر زبان ها بود و اکثر بچه های رزمنده از یک عملیات قریب الوقوع خبر می دادند با این همه مادر هرگز به مخالفت به طور صریح و قاطع با او نگردید. یکی دو ماهی بیش از بازگشت از دوران پر مخاطره نظام وظیفه در سپاه پاسداران نگذشته بود که خانواده و مخصوصا پدر و مادر را در جریان رفتن خود قرار داد. غلامرضا عزیز در سحرگاه روز 66/12/25 در عملیات والفجر ده منطقه ای خرمال در کوه های سر به فلک کشیده و پر برف کردستان در حالی که در صفوف خط شکنان عملیات قرار داشت بر اثر اصابت گلوله ی تیر بار بر پیکر نازنینش به شهادت رسید.