علی فلاحتگر اوشیبی

علی فلاحتگر اوشیبی در هشتم شهریور ماه هزار و سیصد و سی و نه در بابل متولّد شد. او درس خود را تا دبیرستان در شهرستان محل تولّد ادامه داد. در سال 1353به دبیرستان جامع ساری رفت. دیپلم خود را که گرفت در کنکور سراسری در رشته ی علوم آزمایشگاهی دانشگاه تهران پذیرفته شد. در دوران انقلاب فعالیت های خود را با روش و منش امام خمینی(ره) تنظیم می­کرد. در جریان انقلاب، در دانشگاه در تظاهرات دانشجویی و سخنرانی­ها شرکت می­کرد. در جریان انقلاب فرهنگی و با تعطیلی موقّت دانشگاه ها به شهر خود، بابل برگشت و فعالیت های خود را از سرگرفت. پس از بازگشایی دانشگاه­ها و آزمودن گروه­های دانشجویی مختلف وابسته به احزاب و مأیوس شدن از فضای آن روز حاکم بر دانشگاه وقتی دید نمی­تواند پاسخ بسیاری از سوالات ایدئولوژیک و فلسفی خود را بدهد، از دانشگاه بیرون آمده و به جهاد سازندگی بابل پیوست؛ او در جهاد خدمات بسیاری برای مردم انجام داد؛ در برداشت گندم، راه سازی و جاده سازی و سایر خدمات شهری و روستایی فعالیت قابل توجّهی از خود نشان می داد. پس از شروع جنگ تحمیلی شهید فلاحتگر به جبهه ­های غرب کشور اعزام شد. و در یک درگیری در مریوان، تیری به پایش خورد که پس از بهبودی مجدداً به جبهه مراجعه نمود. این بار به جبهه ­های جنوب رفت. در عملیات رمضان، در تاریخ 23 ماه مبارک رمضان سال 1362، در منطقه ی شلمچه، جنب کانال ماهی در محاصره ی دشمن قرار گرفتند. او در آن زمان آرپی­جی ­زن گردان بود. در این محاصره، برادرش که همراهش بود، زودتر از او به شهادت رسید. با تنگ­تر شدن حلقه ی محاصره ی نیروهای بعثی، شرایط بدتر شد. سرانجام گروهی از رزمنده ها توانستند حلقه ی محاصره را بشکنند و به عقب برگردند. علی که زخمی شده بود، نتوانست آن ها را همراهی کند. همراهان گمان کردند که او اسیر شده است ولی بعدها نام او جزء آمار اسراء اعلام نشد. در کشور ایران هم کسی از او خبری نداشت. سرانجام سال 1357 بود که سپاه اعلام کرد در تفحص­های منطقه ی عملیاتی رمضان، جسد شهید پیدا شده است. پیکر مطهّر این شهید گرانقدر در 23 ماه مبارک رمضان سال 1375به خاک سپرده شد. به این ترتیب، «علی فلاحتگراوشیبی» در 23رمضان سال 1362( بیست و چهارم تیر 1362 ) در منطقه ی عملیاتی ناپدید شد و دقیقاً سیزده سال بعد، در 23 رمضان سال 1375 به خاک سپرده شد.