محمدکاظم کیانی نیا(هدهدکیان)

محمد کاظم کیانی فرزند عباس در آذر ماه سال ۱۳۴۲ در خانواده ای پیشه ور در شهر کرمان پا به عرصه گیتی نهاد از سن ۵ سالگی شروع به آموختن قرآن و احکام اسلام نمود و با اینکه هنوز کودک بود باشوق و اشتیاق فراوان و با آهنگی دلنشین قرآن را تلاوت می نمود و در جلسات تفسیر قرآن شرکت می کرد او در سن ۷ سالگی وارد مدرسه شد و هر سال تحصیلاتش را تا مرحله دیپلم فنی از هنرستان فنی کرمان با موفقیت طی می نمود ولی در زمان طاغوت با شرکت در جلسات محرمانه فعالیت های ضد رژیم داشت و همزمان با تحصیل برای کمک کردن به سنگر نشینان به مساجد و سایر جلسات انقلابی میشتافت او در پیروزی های انقلاب نقش مهمی را ایفا کرد و در شروع جنگ تحمیلی که از طرف ابر قدرت های سلطه گر و دست نشانده شان به خصوص صدام بود برطبق فتوای امام خود به جبهه شتافت و درسال ۱۳۶۲ بر اثر اصابت ترکش خمپاره از ناحیه سینه وقلب مجروح شد و پس از معالجه شدن بار دیگر رهسپار جبهه شد و برای دومین مرثیه در سال ۱۳۶۴ بر اثر بمباران هوائی از ناحیه پهلو مجروح گردید٬ بعد از چند ماه بستری شدن در بیمارستان به خانه برگشت و چون بر اثر زخمی شدن قادر به جبهه رفتن نبود به دانشگاه مشهد عزیمت کرد و در رشته فنی و مهندسی شروع به تحصیل نمود و پس از ۵ ماه و طی کردن یک ترم از درسش به کرمان بازگشت و به محض اطلاع یافتن از شروع عملیات والفجر هشت با شور و اشتیاق زیاد همراه با راهیان کربلا بسوی جبهه های حق علیه باطل که در حقیقت به کعبه خودش دانشگاه عشق بود شتافت و پس از رسیدن به اهواز و پوشیدن لباس رزم به سوی خط مقدم رفت و چون شب حمله فرا رسید با دوستان و همرزمانش وداع نمود و طلب مغفرت کرد و در روز پنج شنبه 64/11/25 در ساعت ۸ صبح بر اثر بمباران شیمیائی مزدوران بعثی مجروح گشت و بدون فاصله توسط مسئولین جهت معالجه به تهران اعزام گردید و در روز جمعه ساعت ۴ بامداد 64/11/26 به لقاء الله پیوست و به خیل یاران و سربازان فداکار عصر خود حضرت مهدی(عج) شتافت. آری! این بود زندگی نامه پاسدار رشید اسلام او که برای حفظ دین مبین اسلام و میهن اسلامی جانش را فدا کرد امید اینکه درس باشد برای کسانی که هنوز در خواب غفلت و بی خبری بسر می برند و امید است نام او و سایر شهداء وهم رزمانش درخدمت یاران حضرت اباعبدالله حسین(ع) درج شود.