علی کاظمی سلیمی

در سال 1347 در شهرستان لاهیجان از استان گیلان در یک خانواده متدین و مذهبی کودکی پاک و نجیب پا به عرصه وجود گذاشت، و بر او نام مبارک و زیبای علی را نهادند و او دوران کودکی را در دامن مادری مهربان و پدری دلسوز سپری کردند. در سن 6 سالگی جهت فراگیری علم روانه مدرسه گشت و با عشق علاقه دوران تحصیلی خود را یکی پس از دیگری با موفقیت هر چه بیشتر به اتمام رساندند. شهید بزرگوار اهل راز و نیاز با خدا بود و همیشه به خانواده‌اش توصیه می‌کرند نماز را اول وقت بخوانند و برای سلامتی امام دعا کنند. او علاقه وافری به ورزش‌های رزمی داشتند. علی در کنار تحصیل خود به مسائل اجتماعی و مذهبی و سیاسی نیز علاقه‌مند بودند و در محافل سیاسی حضور مفید و مداوم داشته‌اند. او پس از اخذ مدرک دیپلم موفق به قبولی در تربیت معلم شهید رجائی لاهیجان گردید و همانجا به ادامه تحصیل پرداخت. ولی از آنجا که عشق و شور به امام و انقلاب داشت و از طرفی مقید به انجام واجبات دیتی خود بودند بر حسب احساس وظیفه شرعی و پاسخ به ندای رهبری در سال1366 به منطقه غرب کشور اعزام و در آنجا در گردان رزمی به عنوان امدادگر انجام وظیفه نمودند. سرانجام در تاریخ 26/10/1366 در منطقه ماووت عراق پس از ساعاتی درگیری و مقابله با دشمن بعثی به فیض شهادت نائل گشت. " خصوصیات اخلاقی شهید " شهید کاظمی بی ادعا و بدون هیاهو در هر جا که احساس می کرد به وجودش نیاز است حضور می یافت. از همین رو قسمت زیادی از وقت و همّت خود را صرف خدمت به خانواده و مردم نیازمند می نمود. مهربانی و صمیمیت و فروتنی ایشان زبانزد خاص و عام بود. انضباط و نظم قابل توجهی در انجام کارهایش از خود نشان می داد. او، همچنین ورزشکار و هنرمند بود و طبع لطیفی در سرودن شعرهای پرمحتوا داشت. وی در تیم فوتبال جوانان لاهیجان فعّالیّت می نمود و به جهت استعداد زیاد، در بازیگری از طرف گروه تئاتر کانون ادب و هنر شهرستان لاهیجان چندین بار برای ایفای نقش بر روی صحنه رفت. روح بلند و نجیب او باعث شد تا با عشق و علاقه، کتب نهج البلاغه و تفسیر قرآن و دیوان شعراء را مطالعه نماید. با پیروزی انقلاب در مسجد جامع لاهیجان عضو بسیج شد و با دیگر دوستان خود شروع به معّرفی امام، انقلاب و توجّه بیشتر جوانان به مکتب اسلام نمود.