ابراهیم عاشوری نژاد

شهید ابراهیم عاشوری‌نژاد فرزند عسکر در سال 1346 در روستای محسن‌آباد از توابع آستانه اشرفیه – در یک خانواده مسلمان و مذهبی دیده به جهان گشود و دوران کودکی و طفولیت را در دامن مادری مهربان و پدری دلسوز پرورش یافت. در سن 6 سالگی جهت فراگیری علم و معرفت روانه مدرسه شد و با عشق و علاقه دوران تحصیل خود را یکی پس از دیگری با موفقیت به اتمام رساندید. شهید بزرگوار از همان دوران کودکی نماز خواندن و روزه‌گرفتن ا شروع نمودند و در روز‌های پر التهاب انقلاب فعالیت چشمگیری داشت و بعد از انقلاب نیز عضو فعال پایگاه مقاومت بسیج محله خود بودند. او عاشق اما و انقلاب بود و در همه صحنه‌های انقلاب حاضر بود و مرتباً گوش بفرمان رهبرش بود. ابراهیم پس از اخذ مدرک دیپلم موفق به قبولی در تربیت معلم اردکان (یزد) گردید و در همانجا به ادامه تحصیل پرداختند. در سال آخر تحصیلات بود که بر حسب وظیفه شرعی و دینی و پاسخ به ندای رهبر به همراه جمعی از دوستان تحصیلیش عازم منطقه جنوب شدند و در خطوط مقدم جبهه در گردان رزمی مشغول به خدمت بودند. سرانجام در تاریخ 1365/11/08 در منطقه شلمچه پس از لحظه‌ای درگیری و شکستن خطوط مقدم جبهه کفر در واپسین دقایق نبرد بی امان خود به درجه رفیع شهادت نایل آمد. " خصوصیات اخلاقی شهید " شهید عاشوری نژاد اخلاقی بسیار نیکو داشت و هرگز از او رفتاری ناشایست و ناپسند دیده نشد. وی همه مردم را دوست داشت و برایشان احترام خاصی قائل بود. بیشتر اعمال خود را با دستورات قرآن منطبق و ارزیابی می کرد. وی همیشه سعی می کرد تا با استدلالهای منطقی و متواضعانه فریضه امر به معروف و نهی از منکر را در مورد کسانی که دچار تزلزل اخلاقی بودند انجام دهد. او عاشق حضرت امام بود و اعتقاد داشت که در زمان غیبت امام عصر (عج) اختیار جان و مال و هست و نیست مسلمین به دست ولی فقیه است. بدین ترتیب برای آنکه سهمی در پیشبرد انقلاب و احیاء دین خدا داشته باشد، عضو پایگاه شهید صفری محلّ خود شد و در آنجا نیز بارها سفارش می کرد که تابع امر ولی فقیه باشید و هرگز از فرمان امام تخطّی نکنید تا جامعه ای سالم و دیندار داشته باشیم. از صفات بارز شهید تعبّد و تعهدش نسبت به انجام فرائض دینی بود و نماز اوّل وقت و شرکت در مراسم مذهبی از وظایف لاینفک زندگیش به شمار می آمد.