اسماعیل پادگان

شهید اسماعیل پادگان در شهرستان بندر انزلی به سال 1342 متولد گردید. وی پس از طی مراحل ابتدائی وارد دبیرستان شد و این دوران مصادف با آغاز انقلاب و پیروزی آن بود.شهید پادگان زمانی که خویش را شناخت به مسجد روی آورده و به فعالیتهای فرهنگی و تبلیغاتی پرداخت همزمان با این تلاش به فعالیت خود در دبیرستان گسترش داده و درتشکیل انجمن اسلامی و جمع آوری افراد کوشش وافر نمود و هنگامیکه یکی از حلقه های توطئه استکبار جهانی جهت شکست انقلاب اغتشاش و تعطیلی مدارس توسط ایادی داخلی اش (گروهکهای وابسته)بود ایشان به مبارزه با ایادی شرق و غرب پرداخته و عکس العملهای لازم را نشان میدادند. همزمان با این فعالیت ها به حزب جمهوری اسلامی بندر انزلی پیوست. با وجود اینکه به درس اهمیت میداد اما بخاطر ضرورتهای انقلاب و تهدید انقلاب از جانب گروهکهای مزدور و وابسته تبلیغات و تلاش وسیع تر را به درس خواندن ترجیح داد و مطالعه دروسش را کاهش داد. برای او مطرح نبود که تعداد شان چه اندازه است بلکه تکلیف را بر کمیت برتری داده و آنچنان یک بند به فعالیت اسلامی از جانب حزب پرداخت که چهره شهر رنگی دگر گرفت بطوری که یکی از روحانیون از دیدن این همه تبلیغات حزب تعجب نموده بود و به حزب آمده بود تا ببیند چه تعداد نیرو از تهران جهت تبلیغات به این شهر آمده اند و همین کارها نهایت تلاش ایشان را برای خدمت به اسلام و انقلاب میرساند. بعد از این که دیپلم گرفت برادرش فعالیتهایی که از ابتدای تشکیل بسیج در این شهر داشته جهت دوره مربی گری عقیدتی سیاسی بسیج به پادگان بلال حبشی تهران اعزام گشت و پس از بازگشت فعالیت خویش را در بسیج سپاه واحد آموزشی عقیدتی سیاسی پیگیری کرد و سعی او بر این امر بود که در این که خودعامل به احکام و معارف اسلامی باشد دیگران را به عمل دعوت نماید.این مسئله به عنوان یک اصل برایش مطرح بود آنطوری که گاهی با اکراه به کلاس معارف اسلامی جهت تدریس می رفتند و علت کراهت را چنین می گفت که ما به برادران و خواهران می گوئیم دروغ نگویید و غیبت نکنید و غیره... اگر خدای ناکرده خود مرتکب این اعمال بشیم مصداق عالمان بی عمل خواهیم بود که در روز قیامت جهنمیان از بوی گند آنان به ستوه می آیند.ایشان نسبت به کودکان و نوجوانان علا قه وافری نشان میداد و آنان را همانند زمین می دانست که باید بذر حق و اسلام را در وجودشان پاشید و لذا در بسیج و حتی در مأموریتی که از طرف سپاه به آب کنار رفته بود با جمع آوری نوجوانان مطالب دینی را همراه با روش های خاص به آنان تعلیم می داد و پس از باز شدن دانشگاه ها تکلیف خویش دانست که ادامه تحصیل بدهد تا بتواند برای جامعه مفید تر واقع شود و لذا به جهت اهمیت داشتن ارتش در حکومت اسلامی واین که ارتش جمهوری اسلامی باید گامهای موثری را در جهت مکتبی شدن بردارد و افراد مکتبی باید به ارتش پیوسته تا بتوانند ارتش را در جهت مکتبی شدن یاری دهند لذا پس از این که در دانشگاه افسری پذیرفته شد در آنجا هم دست از فعالیت برنداشت و با وجود مسائل مختلف از قبیل فشردگی در روش به تشکیل کلاس تدریس قرآن در گروهان خود همت می گمارد و حتی خود نیز در کلاس های قران که سازمان تبلیغات در تهران تشکیل داده بود شرکت می جست. در طول دوران جنگ در زمانی که در بسیج بود از رفتن او به جبهه مانع می شدند و وجود او در بسیج ضروری می دانستند و بعد از این که در دانشگاه افسری پذیرفته شد از طرف دانشکده نیز نمی توانست به جبهه اعزام گردد، بدین جهت قصد داشت که در تعطیلات نوروزی با چند تن از دوستان مکتبی اش به جبهه به منطقه عملیاتی مجنون بروند و بر اثر تقاضای دانشجویان دانشکده افسری دانشکده تصمیم به اعزام دانشجویان به جبهه جهت بازدید میگردد که ایشان بعد از اعزام در اولین صبح گاه بهار خونش بر خاک گرم کربلای خوزستان در منطقه شرهانی ریخته می شود و بدین طریق جسم خاکی خویش را به خدا تسلیم نموده و به ملکوت اعلا پر می کشد . " خصوصیات اخلاقی شهید " بعد از خوشه چینی از بوستان قرآن، احترام به والدین و پرهیز از جاذبه های دنیایی و مشارکت در کارهای خیر از صفات الهی این مرد خدا بود. حلم و تواضع و مهربانی با مردم را از وظیفه اسلامی و انسانی خود می دانست و با جدّیت به آن عمل می کرد. روی گشاده و سیرت نیک وی در مسجد قائمیه انزلی زبانزد همه بود. برای مرهم گذاشتن بر زخم های محرومان و رنج دیدگان پیرامونش، همه هوش و توانش را به کار می گرفت. بیشتر اوقات کتاب می خواند و اکثراً وجه دریافتی خود را برای خرید کتاب صرف می کرد تا دانش خود را با نور خدایی درآمیزد. همیشه از خوف گناه، به خدا پناه می برد و به دیگران سفارش می کرد که دنیا پلی است، برای رسیدن به رستگاری ابدی! تبلیغ انقلاب و پرده برداشتن از ماهیت پلید خفاشان رژیم طاغوت را جزء رسالت خویش می دانست. با فعّالیّت در انجمن اسلامی و مساجد، مبارزه با رژیم و حمایت از انقلاب و امام را از اهمّ کارهایش قرار داد و آن قدر در مسیر انقلاب و اسلام خالصانه ایثار نمود تا به لقاء ا... پیوست!