سعید خیرآبادی

شهید خیرآبادی دهم مهر سال 1344 در ارومیه متولد شد. تحت تربیت دینی خانواده پرورش یافت به طوری که در7 سالگی نماز و فرایض دینی را انجام می داد. وارد مدرسه شد. دوران دبستان را در مدرسه مافی و دوره راهنمایی را در مدرسه فاسونیه چی با موفقیت به پایان رساند. به علت علاقه زیاد به علوم و فنون برق و الکترونیک به هنرستان راه یافت و همزمان با ادامه تحصیل به فعالیت های انقلابی مشغول شد. عضو مؤثر انجمن اسلامی مدرسه بود و به عنوان بسیجی در مسجد منتظران مهدی فعالیت می کرد تا این که انقلاب به پیروزی رسید. سپس عضو رسمی پایگاه مسجد حاج عبدالله شد و در کمیته امداد حضرت امام خمینی(ره) در تامین مایحتاج مستمندان و کمک رسانی به جبهه های حق علیه باطل فعالانه شرکت نمود. بعد از آغاز جنگ تحمیلی، اولین بار در سال 1361 در سن هفده سالگی قدم به عرصه جهاد و نبرد در میدان های کربلای جنوب نهاد. سال 1363 رسما به صف پرتوان سپاه پیوست و معاونت فرمانده گروهان حضرت قائم(عج) را عهده دار شد. همزمان با این فعالیت های وقفه ناپذیر به درس و تحصیل ادامه داد و در رشته ریاضی دانشگاه ارومیه قبول شد، ولی عشق و علاقه به جهاد و میهن اسلامی او را از تحصیل بازداشت. در آخرین اعزامش به جبهه، از بخش فرهنگی بنیاد شهید که پارچه ای مخصوص تسلیت برای تشییع شهدا می بردند؛ گرفته بود و با خودش به جبهه برده بود. در آخرین لحظه عملیات، روی کاغذی که از زمین پیدا کرده بود (این بیانگر تعجیل در امر شهادت ایشان بود) شعر (بگذار تا بگریم چون ابر در بهاران، که از سنگ ناله خیزد روز وداع یاران) را نوشته بود و در کوله پشتی رزمی خود گذاشته بود. شهید معتقد بود اگر کسی از امتحان حق تعالی مردود شود، به صورت عمودی (سالم) از جبهه برمی گردد؛ اگر تجدیدی باشد، به صورت مایل یعنی جانباز می شود؛ و اگر در آزمون الهی قبول شود به صورت افقی یعنی شهید برمی گردد. سرانجام سوم بهمن سال 66 در منطقه ماووت عراق در عملیات بیت المقدس2 بر اثر اصابت ترکش دشمن بعثی به کاروان شهیدان ملحق شد و خونین بال به دیدار حق شتافت. شهید آن قدر خوب و مهربان بود که همه در فراقش می سوختند. همیشه ورد زبان ایشان این بود: شهید سعید است، شهادت سعادت. پس سعید شهید است، سعادت خیرآبادی. علاقه بسیار به اطاعت از ولایت، غرور ایرانی بودن و حفظ و دفاع از ناموس و لبیک به راه همرزمان شهید و طی طریق صالحات، نهایت زندگی پر ثمرش را این چنین زیبا و شکوهمند ساخت. او از خاندانی ایثارگر بود که در طول سالیان دراز، عزت و شجاعتشان را به نمایش گذارده بودند. پدربزرگ مادری شهید در زمان جیلوها تیر خورده و جانباز اسلام بود و پدربزرگ پدری ایشان هم در زمان جنگ جهانی اول توسط شاهسون ها در روستای قره بابا محال بستان آباد به شهادت رسیده بود.