محمدعلی حدادیان کاخکی

در اول فروردین سال 1343 در کاخک یکی از بخش های شهرستان گناباد در خانواده ای مذهبی ‏و متدین و کشاورز چشم به جهان ‏گشود. او تحصیلات‌ خود را تا پایان‌ دوره‌ متوسطه‌ در کاخک‌ گناباد و دوران‌ تربیت‌ معلم‌ را در شهرستان‌ گناباد گذراند. علی‌ از نظر اخلاقی‌ بسیار خوش‌ برخورد و بشّاش‌ و به‌ مسائل‌ مذهبی‌ بسیار پایبند بود. فعالیت های‌ سیاسی‌ وی‌ از زمان‌ تبعید حضرت‌ امام‌ در پاریس‌ شروع‌ شد. در این‌ زمان‌ او تحصیلات‌ ابتدایی‌ را طی‌ می‌کرد. با وجود سن‌ کمی‌ که‌ داشت‌ در فعالیت های‌ سیاسی‌ شرکت‌ می‌کرد. در کلاس‌ چهارم‌ و پنجم‌ ابتدایی‌ سخنانی‌ را در مورد انقلاب‌ و امام‌ مطرح‌ می‌کرد. برای‌ مبارزه‌ با بی‌ حجابی‌ با همکاری‌ خواهرش‌ و چند تن‌ از خواهران‌ دیگر روسری‌هایی‌ را تهیه‌ و بین‌ دانش‌آموزان‌ پخش‌ کردند. با این‌ کار رئیس‌ مدرسه‌ تحقیقاتی‌ برای‌ پیدا کردن‌ شخصی‌ که‌ به‌ چنین‌ کاری‌ دست‌ زده‌ را شروع‌ کرد و سرانجام‌ در آخر سال‌ متوجه‌ شده‌ که‌ این کار با همکاری‌ علی‌ انجام‌ گرفته‌ است‌، در نتیجه‌ وی‌ را از جلسه‌ اخراج‌ کرده‌ و به‌ باد کتک‌ و ناسزا گرفت‌. شکنجه‌ها به‌ قدری‌ فجیع‌ بود که‌ موجب‌ بستری‌ شدن‌ علی‌ برای‌ چند روز شد. با ورود علی‌ به‌ دوره‌ راهنمایی‌ فعالیت های‌ وی‌ جنبه‌ عملی‌تر پیدا کرد، به‌ طوری‌ که‌ با پخش‌ اعلامیه‌ و نوارهای‌ امام‌، هدایت گر دانش‌آموزان‌ و مردم‌ بود. دیری‌ نپایید که‌ مأموران‌ رژیم‌ از فعالیت های‌ او آگاه‌ شدند و با حمله‌ به‌ منزل‌ و دستگیری‌ وی‌ به‌ آزار و اذیت‌ و شکنجه‌اش‌ پرداختند، اما علی‌ باز هم‌ دست‌ از فعالیت‌ بر نداشت‌ به‌ طوری که‌ فعالیتهایش‌ تا زمان‌ پیروزی‌ انقلاب‌ ادامه‌ یافت‌. به‌ ثمر رسیدن‌ انقلاب‌ در سال های‌ آخر دبیرستان‌، مایه‌ شور و شادی‌ وی‌ را فراهم‌ نمود. او در زمینه ی تحصیل استعداد خاصی داشت، به ‏همین دلیل در مقطع کاردانی در تربیت معلم گناباد درس خود را ادامه ‏داد و در همین دوران ‏ازدواج کرد. سرانجام جنگ بین ایران و عراق روی داد که روحیه ی جنگ طلبی ‏شهید او را به طرف جبهه ‏و جنگ کشاند و سرانجام به عنوان بسیجی از طرف سپاه ‏پاسداران در تاریخ 1365/4/8 به جبهه های نبرد حق علیه باطل اعزام ‏شد و بعد از مدتی ‏حضور در جبهه در تاریخ 1365/4/21 بر اثر ترکش به شکم و دست چپ در منطقه مهران به ‏فیض عظیم شهادت ‏رسید.‏