سیدحسن مرتضوی حکیمی

شهید سیدحسن مرتضوی حکیمی درسال 1342در شهرستان مشهد در یک خانواده مستضعف دیده به جهان گشود. درآمد و مایحتاج خانواده شان تنها به عهده پدر وی بود که از درآمد اندکی برخوردار بود. شهیدسیدحسن فرزند دوم خانواده مرتضوی بود. دوران طفولیت خویش را در شهرستان مشهد گذراند تا این که توانست به دبستان راه یابد. دوره ی ابتدایی را در دبستان رضائیه و دوره ی راهنمایی را در مدرسه ای که در جاده سیمان واقع بود گذراند. سپس به دبیرستان راه یافت و در رشته فرهنگ و ادب در دبیرستان حاج تقی مشغول به درس خواندن شد. از همان ابتدا نور شهادت در سیمای ملکوتیش هویدا بود چرا که او فرزند رسول خدا بود و باید در راه جدش رسول خدا و علی مرتضی قدم بردارد. علاقه وافری به رفتن به جبهه و خدمت به اسلام داشت. بارها گفته بود که من باید با دست خودم به اسلام خدمت کنم. ایشان از نظر تقوی خیلی قوی بودند و از همان زمان طفولیت مواظب اعمال خویش بودند بیش از همه به خدمت به اسلام در پایگاه های بسیج اهمیت می دادند. اهمیت به اعضای خانواده اش می دادند و احترام به آن ها را برخود واجب می دانستند. شهیدی که دوره تحصیلی اش را تنها از پولی که مادرش از طریق خشت مالی بدست می آورد پایان می دهد و با کوشش و عشق و علاقه خویش راه به تربیت معلم می یابد می خواهد که در آن جا راه خویش را ادامه دهد، می خواهد که با این کار به اسلام خدمت نماید اما عشق به لقاءالله و عشق به میعادگاه شب زنده داران و شیران روز دمی او را راحت نمی گذارد و همواره می فرمود: زمان زمان جنگ است و ما نباید بنشینیم. شهید در زمانی که در مرکز تربیت معلم شهید خورشیدی مشغول تحصیل بود همواره جهت خدمت به اسلام و مسلمین مشغول نوشتن خط بر روی پارچه و در و دیوار مرکز بود. خطش فوق العاده زیبا بود. هنوز هم دانشجویان مرکز روزی را که ایشان پارچه ی سفیدی را به دیوار کوبیده بودند و مشغول نوشتن جمله ای بر آن بودند از یاد نبرده اند. اما شهید به این فعالیت ها قانع نبود دلش برای دیدن جبهه های حق علیه باطل می تپید تا این که در تاریخ 1362/5/6 به جبهه اعزام شد. فعالیتهایش در جبهه کامیاران فوق العاده چشمگیر بود. هنوزهم شاید آثار خط آن شهید بر در و دیوار کامیاران دیده شود. شهید سیدحسن با جان و دل در راه رسیدن به هدف های والای اسلامی خویش کوشید و بالاخره در تاریخ 1362/5/29 در مهران به شهادت رسید.