وحید شادیفر

در آخر روز فصل تابستان سال 1345 در مشهد متولد شد. از همان کودکی به قرآن علاقه داشت. با توجه به سن کمی که ‏داشت ولی قرآن را روان می خواند. هنوز 13 سالش تکمیل نشده بود که انقلاب پیروز شد و زمینه رشد و تعالی برای او فراهم ‏شد. در سن 14 سالگی وارد دبیرستان ابوذر غفاری شد و سپس به عضویت انجمن اسلامی دبیرستان درآمد. درتابستان سال ‏‏61 در حالی که هنوز 16 سالش تکمیل نشده بود به عضویت بسیج در آمد و در قسمت های مختلف با بسیج همکاری ‏داشت. او خود نیز در خاطراتش از این ایام به نیکی یاد می کند. بار آخری که آمده بود، چون قبلش مریض شده بود خیلی ‏بدنش ضعیف بود. اصرار داشت که دوباره به جبهه برود ولی پدرش با او مخالفت می کرد اما وحید قبول نمی کرد و اصرار ‏داشت که برود. پدر شهید می گوید:"آقای چراغچی که الان شهید شده اند آمد و به من گفت: چرا شما نمی گذارید که وحید ‏به جبهه بیاید و من گفتم: این مریض بوده و بدنش ضعیف شده. او گفت: شما چه کار دارید با مریضی اش؟! من خودم فردا ‏با ماشینم او را به جبهه می برم؛ من به وحید اجازه دادم که برود.". اما انگار این آخرین باری بود که پدر وحید او را می دید ‏و او را در آغوش می فشرد. سرانجام وحید شادی فر در 18 فروردین سال 1366در عملیات کربلای 8 وقتی وحید در گروهان ‏غواص ها همراه همرزمانش به آب می زند و زیر آتش بار دشمن او و دیگر همرزمان غواصش به درجه رفیع شهادت نایل می ‏آیند.‏