سید محمود زرقانی

شهید محمود زرقانی در سال 1344 در خانواده ای مذهبی وتنگ دست در یکی از روستاهای مشهد به دنیا آمد. مادر شهید می گوید وقتی محمود به دنیا آمد دچار بیماری سرخک شد ومادرش برای مداوای او دست دعا بلند کرد واز امام رضا (ع) خواست که پسرش را شفا دهد، شهید بعد از مدتی بهبود کامل یافت. او در کودکی پدر خود را از دست داد، به دلیل مشکلات مالی مادر شهید مجبور شد با دو فرزندش به مشهد مهاجرت کند؛ آنها در مشهد نیز زندگی سختی داشتند، مادر شهید مجبور بود برای گذراندن زندگی خود و دو فرزندش به کارهایی نظیرخیاطی و بافندگی بپردازد .شهید محمود وبرادرش نیز وقتی بزرگتر شدند درکنار تحصیل کار می کردند. ایشان ازکودکی به نماز و مسائل دینی اهتمام ویژه ای داشتند، به طوری که به او شیخ کوچک می گفتند. محمود فردی خود ساخته ودرس خوان بود، به گونه ای که مادرش می گوید تا زمانی که دیپلم گرفت یک بار هم به محل تحصیلش نرفتم.‏ شهید در دوران انقلاب اسلامی نیز فعالیت های فراوانی داشتند. در روز تشییع حاج احمد کافی محمود وارد تشییع جنازه شد و همراه مردم به تظاهرات علیه رژیم شاه پرداخت، درحالی که 13 سال بیشتر نداشت. سید محمود بعد از گرفتن دیپلم در کنکور شرکت کرد وبلافاصله بعد از کنکور عازم جبهه شد و در یکی از عملیات ها مجروح شد و مجبور به بازگشت شد.‏ درهمین زمان بود که قبولیش در دانشکده منتظری در رشته ماشین ابزاراعلام شد. سید محمود بعد از قبولی در دانشگاه نیز از تلاش خود دست برنداشت ومی گفت: تا جبهه هست باید برویم واین وظیفه ی ماست و نباید دست از تلاش برداریم تا شهادت یا پیروزی نصیب ما شود.از این رو در هر فرصتی که بدست می آورد عازم جبهه می شد. در مواقعی که جبهه به نیروی بیشتری نیاز داشت، درس های خود را در جبهه می خواند و فقط برای امتحانات به دانشگاه می آمد. سید محمود طبق گفته مادر و همرزمانش عاشق شهادت بود و همیشه در راز و نیازهایش با خدا شهادت را طلب می کرد.‏ سرانجام این عارف عاشق درتاریخ 24 دی ماه سال 1365 در عملیات کربلای 5 و درمنطقه ی شلمچه به دیدار معبودش شتافت.‏