سیدعلی ابدی شهری

دانشجوی‌ شهید سیّد علی‌ ابدی‌ شهری‌، در هفدهم‌ فروردین‌ سال‌ 1341 در خانواده‌ای‌ فرهنگی‌، در شهرستان‌ گناباد پا به‌ عرصه‌ وجود نهاد. زندگی‌ کودکی‌ را به‌ عنوان‌ اولین‌ فرزند، همراه‌ با شورِ و شعف‌ خانواده‌ آغاز نمود. در سن‌ 4 سالگی‌ به‌ علّت‌ انتقال‌ پدرش‌ به‌ تهران‌، عزیمت‌ کردو توانست‌ خود را با محیط‌ جدید وفق‌ دهد. چون‌ به‌ سن‌ دبستان‌ رسید در یکی‌ از دبستان های‌ ناحیه‌ 8 آموزش‌ و پرورش‌ تهران‌ ثبت‌ نام‌ کرد و به‌ تحصیل‌ مشغول‌ گردید. پس‌ از گذراندن‌ سال‌ اوّل‌ دبستان‌ در شهر تهران‌ (چون‌ پدرش‌ تحصیلات‌ دانشگاهی‌ خود را در حد لیسانس‌ به‌ پایان‌ رساند و می‌بایست‌ در آموزش‌ وپ رورش‌ گناباد ادامه‌ خدمت‌ دهد) ناچار ادامه‌ تحصیلات‌ ابتدایی‌ را در گناباد دنبال‌ کرد. در تمام‌ کلاس های‌ ابتدایی‌ از نظر درس‌ و خصوصیّات‌ اخلاقی‌ درخشید و بارها از مربّیان‌ و معلّمان‌ خود جایزه‌ دریافت‌ کرد. در دوره‌ راهنمایی‌، نیز همچنان‌ از نخبگان‌ بود. از نظر درسی‌ به‌ ریاضیات‌ علاقه‌مند بود، زیرا پیوسته‌ می‌گفت‌: «می‌خواهم‌ مهندس‌ تحقیقات‌ فضایی‌ بشوم‌» امّا چون‌ شهر کوچک‌ گناباد در آن‌ زمان‌ فاقد رشته‌ ریاضی‌ و فیزیک‌ بود، رشته‌ تحصیلی‌ علوم‌ تجربی‌ را ادامه‌ داد. سه‌ سال‌ اول‌ رشته‌ تجربی‌ را در گناباد با موفقیت‌ و نمرات‌ عالی‌ گذراندو چون‌ قصد ورود به‌ دانشکده‌ پزشکی‌ را داشت‌، جهت‌ شرکت‌ در کلاس های‌ کنکور و تقویتی‌ با اجازه‌ خانواده‌اش‌ به‌ مشهد رفت‌ و سال‌ آخر متوسطه‌ را در دبیرستان‌ ابوذر مشهد که‌ دانش‌آموزان‌ ممتاز را می‌پذیرفت‌ ثبت‌ نام‌ کرد و به‌ تحصیل‌ مشغول‌ گردید و با معدل‌ عالی‌ قبول‌ شد. پس‌ از گذراندن‌ سال‌ آخر دبیرستان‌ یعنی‌ سال‌ 59 به‌ علت‌ انقلاب‌ فرهنگی‌ و تصفیه‌ دانشگاه ها از عناصر نامطلوب‌ و تعطیل‌ شدن‌ دانشگاه ها، به‌ خدمت‌ مقدّس‌ سربازی‌ اعزام‌ شد و دوره‌ آموزشی‌ را در تهران‌ و شاهرود گذراند و بقیه‌ خدمت‌ خود را در جبهه‌ و ستاد پشتیبانی‌ منطقه‌ 3 به‌ اتمام‌ رسانید. علی‌ از آنجائی که‌ در کلیه‌ امور همواره‌ پیشتاز و سر آمد بود، در خدمت‌ سربازی‌ نیز از امتیازات‌ نظامی‌ و آموزشی‌ برخوردار گردیده‌ و با درجه‌ گروهبان‌ دومی‌، خدمت‌ ارزنده‌ خود را به‌ میهن‌ اسلامی‌ انجام‌ داد و پس‌ از اتمام‌ سربازی‌ در سال‌ 1363 در رشته‌ بیولوژی‌ دانشگاه‌ ارومیه‌ قبول‌ شد و مشغول‌ تحصیل‌ گردید. او به‌ تحقیقات‌ در این‌ رشته‌ خیلی‌ علاقه‌ نشان‌ می‌داد و حتی‌ در مسافرت های‌ نوروزی‌ و بین‌ ترم‌ و تعطیلات‌ تابستانی‌ به‌ گناباد می‌آمد و روی‌ گیاهان‌ بومی‌ تحقیق‌ می‌کرد و در به‌ دست‌ آوردن‌ نتایج‌ دقیق‌، اشتیاق داشت‌. او دلش‌ می‌خواست‌ پس‌ از فراغت‌ از تحصیل‌ چه‌ در دوره‌ لیسانس‌ یا فوق لیسانس‌ یا دکترا حتماً دروس‌ خود را با آزمایش‌ توأم‌ سازد و از قبل‌ برای‌ خود برنامه‌ ریزی‌ می‌کرد، ولی‌ پس‌ از گذراندن‌ سه‌ ترم‌ توفیق‌ شهادت‌ نصیبش‌ شد و به‌ جانب‌ معبود شتافت‌. از نظر خصوصیّات‌ اخلاقی‌ و اجتماعی‌، علی‌ فوق العاده‌ رئوف‌، با گذشت‌، مردم‌ دار و فداکار بود. به‌ دوستان‌ زمان‌ تحصیلش‌ عشق‌ می‌ورزید و در اوقات‌ مختلف‌ از آن ها به‌ نیکی‌ یاد می‌کرد. شهید ابدی‌ نسبت‌ به‌ انقلاب‌ اسلامی‌ مؤمن‌ و سیار صدیق‌ بود. در بدو انقلاب‌ شکوهمند اسلامی‌، او در سال‌ دوم‌ دبیرستان‌ تحصیل‌ می‌کرد و هنگامی‌ که‌ هنوز برای‌ بسیاری‌ از مردم‌ سقوط‌ رژیم‌ به‌ عنوان‌ یک‌ باور جا نیفتاده‌ بود، او با بعضی‌ از همکلاسان‌ در تعطیل‌ نمودن‌ سایر آموزشگاه ها و پائین‌ کشیدن‌ عکس‌ محمّدرضاشاه‌، از کلاس ها و به‌ اعتصاب‌ وادار نمودن‌ آنان‌ فعالیت‌ می‌نمود. در تظاهرات‌ و اعتصاب های‌ ضدرژیم‌ پیوسته‌ حضور داشت‌، به‌ طوری‌ که‌ در اوّلین‌ تیراندازی‌ دژخیمان‌ رژیم‌ شاه‌ در حسینیه‌ گناباد از مهلکه‌ جان‌ سالم‌ به‌ در برد. شهید ابدی‌ وفاداری‌ خود را به‌ اسلام‌ و انقلاب‌ عملاً به‌ ثبوت‌ می‌رساند، زیرا پس‌ از فرمان‌ امام‌ امت‌ مبنی‌ بر شرکت‌ کلیه‌ اقشار در جبهه‌های‌ حق‌ علیه‌ ظلم‌ و کفر صدامی‌، فرمان‌ معظم‌ الله را با جان‌ و دل‌ لبیک‌ گفت‌ وکلاس‌ دانشگاه‌ جنگ‌ را بر کلاس‌ درس‌ ترجیح‌ داده‌، در یگان‌ «ش‌.م‌.ر» در منطقه‌ دزفول‌ به‌ رزم‌ بی‌ امان‌ خود ادامه‌ داد تا این که‌ در روز 22 اردیبهشت‌ سال‌ 65 به‌ دیار معبود شتافت‌.