علیرضا وقار

در سحرگاه 16 فروردین سال 1342 در خانه‌ای واقع در جنوب تهران پسری دیده به جهان گشوده که او را به مناسبت همزمانی تولدش با سالروز تولد امام هشتم شیعیان(علیه‌السلام) علیرضا نام نهادند. او پسری بودکنجکاو و حساس نسبت به وقایعی که در اطرافش می‌گذشت. دوران تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را با نمره‌های ممتاز گذاراند و در سال 1360 موفق به دریافت دیپلم ریاضی بامعدلی بالا شد. پس از فراغت از درس های دبیرستانی مشغول خدمت در کمیته انقلاب مستقر در دانشگاه امام صادق(علیه‌السلام) شد و پس از مدتی عازم جبهه‌های نبرد حق علیه باطل گردید. شهید، حدوداً شش ماه حضوری فعال و پر ثمر در جبهه سرپل ذهاب و قصر شیرین داشت؛ ضمن آنکه در کنکور ورودی دانشگاه شرکت جست. مدت بیش از چهار سال مجدانه در سنگر دانشگاه به تحصیل مشغول بود. او در دوران دانشگاه هم چون دوران تحصیلات ابتدایی و متوسطه چهره‌ای ممتاز و شاخص بود و این دوران را با برتری ادامه می‌داد. در روز جمعه خونین مکه، به نقل از دوستانی که با او بودند، بعد از آنکه غسل شهادت می‌کند، با اصرار از دوستانش می خواهد اگر طلبی از او دارند، حسابشان را تسویه کنند. گویا می دانسته که به طرف معراج خود شتابان است. طرز شهادت او به نقل از دوستانش چنین بود که بعد از یورش مزدوران آمریکایی آل سعود به محلی که خانمها و معلولان و دیگر حجاج به حالت مجروح یا شهید افتاده بودند، او در حال کمک کردن و حمل آنها به جای امن‌تری بود و به آنها آب می‌رساند. هنگام برداشتن آب و سیراب کردن تشنگان، به او شلیک می‌کنند، اما او از پای نمی‌افتد و به کار خود ادامه می‌دهد که در همین حال توسط مزدوران به وسیله ضربه باتوم به سرش، به علت خونریزی مغزی به آرزویش می‌رسد و شهید می‌شود.