جعفر نامنی

شهید جعفر نامنی در خرداد ماه 1345 در تهران متولد شد. او که در خانواده ای مذهبی و معتقد به تعالیم اسلام رشد یافته بود از همان کودکی با دیگر دوستانش تفاوت داشت. به پدر و مادرش احترام می گذاشت و از روحیه ایثارگری و از خود گذشتگی بالایی برخوردار بود. چند سالی از عمرش نگذشته بود که از پدرش می پرسید: بابا امام زمان چگونه ظهور می کند. و از همان کودکی عاشق و شیدای امام زمان بود. شهید در کنار تحصیل به پدرش نیز کمک می کرد و روزهای جمعه همراه پدر به سرکار می رفت. این نهال نوپا به ثمر نشست و با پای نهادن به مدرسه گل وجودش شکفته شد. دوران ابتدایی و و راهنمایی را در تهران با موفقیت به پایان رساند و دوران دبیرستان را در شهر سبزوار آغاز نمود. بعد از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی با وجود سن کم در پایگاه بسیج ثبت نام کرد. روزها به دبیرستان می رفت و شبها بیشتر اوقات در پایگاه بسیج بود. پاسداری از پایگاهها و مساجد را وظیفه خود می دانست و 3 بار هم حفاظت از بیت امام در جماران را بر عهده داشت. با آغاز جنگ تحمیلی آماده حضور در جبهه های نبرد حق علیه باطل شد. اولین بار در سال 1361 پا به جبهه نهاد. در چهارمین مرحله عزیمت به جبهه از ناحیه پا مجروح شد. در عملیات فتح المبین شرکت نمود که برای شهید بسیار خاطره انگیز بود. در دوران دبیرستان برای ششمین بار به جبهه شتافت. همزمان موفق به اخذ دیپلم در رشته فرهنگ و ادب از دبیرستان فقیه سبزواری گردید. بلافاصله در کنکور سراسری در رشته کاردانی امور پرورشی در مرکز تربیت معلم دامغان پذیرفته شد. در سال اول دانشجویی دو بار به جبهه رفت و بالاخره در سال دوم دانشجویی که برای نهمین بار در عرصه نبرد حضور یافت. در عملیات کربلای 5 شرکت جست و دلیرانه جنگید و در همین عملیات در 22/ 10/ 1365 هنگام هجوم به دشمن بعثی در شرق بصره ندای حق را لبیک گفت و به آرزوی دیرینه اش رسید. شهید در عملیات متعددی از جمله فتح المبین، والفجر 8، در مناطق شوش ، سوسنگرد، دزفول، دوکوهه، سایت 5، هویزه، کرخه، خرمشهر و ... حماسه آفرید. او هیچ گاه دوست نداشت کسی از رفتن او به جبهه با خبر شود و واقعا نمونه و الگویی از یک بسیجی مخلص و دوستدار امام بود. دوستان او به خاطر دارند که همیشه می گفت:" امروز باید کمتر حرف زد و بیشتر عمل نمود."