محمدصادق اسماعیلی برون

شهید بزرگوار محمد صادق در روز اول تیر ماه سال 1342در شهرستان برون به دنیا آمد در خانواده‌ای روستایی و کشاورز پیشه، به دنیا آمد دوران کودکی را در روستای برون از توابع شهرستان فردوس سپری نمود. در ابتدای کودکی مهربانی و عشق و علاقه به کودکان از مهمترین خصوصیات فردی او بود. برای پدر و مادر سخت‌کوش خود احترام بزرگی به بزرگی نهضت 15 خرداد 42 قائل بود. در منطقه‌ی جنوبی خراسان عشق ولایت از دیگر خصوصیات این مردم می‌باشد که محمدصادق نیز از این بوستان گل‌های زیادی بوییده بود و مشام و مرامش را بر آن اساس عطرآگین نموده بود. در مجالس مذهبی شرکت فعالی داشت. با قرآن مأنوس بود و صدای زیبا و دلبره‌ی خویش را در همه عرصه‌های معنوی و مذهبی ارزانی شیفتگان آل الله داشت. مردم را دوست داشت. به محبان اهل بیت بی‌نهایت علاقه داشت و از دشمنان دین و انقلاب بی هیچ‌گونه ترسی بیزاری می‌جست. دوستانش را از افراد با تقوا انتخاب می‌کرد. زمانی که این سرباز انقلاب سال 42، شکوفایی و عظمت انقلاب 57 را با تمام وجودش درک کرد. طبق گفته‌ی امام خمینی (ره) که فرزندان در قنداق سال 42 باید سربازان انقلاب 57 باشند، به وظیفه‌ی خویش به خوبی عمل نمود. ابتدا پس از آن که دوره‌ی ابتدایی را در روستا و دوره‌های راهنمایی و دبیرستان را در مرکز شهرستان ادامه می‌داد، فعالیت‌های تبلیغی را در روستا و هرکجا که لازم بود به انجام می‌رساند. در همین ایام از طریق جهاد به جبهه اعزام شد، در کربلای 5. بعد از پایان دوره‌ی دبیرستان و پس از بازگشت از جبهه مرحله اول در دانشگاه آزاد اسلامی سبزوار در رشته‌ی دلخواه خویش فرهنگ و معارف اسلامی پذیرفته شد و در آن محیط نیز خصوصیات ذکر شده قبلی را با خود داشت. همیشه به شغل معلمی ابراز علاقه می‌نمود و در این راستا جمله‌ی معروف امام علی (ع) را الگوی خویش داشت، " مَن عَلَّمَنی حَرفًا فَقَد صَیِّرَنی عَبدًا " و چه زیباست حقیقت این کلام. در زندگی اجتماعی الگویش امام بود. در زندگی خانوادگی به مادر بیش از دیگران به عنوان معلم و مادر عشق می‌ورزید. پدر را محترم می‌شمرد و برادران و خواهران را با همین سلایق و علایق که درج شد به آینده رهنمون می‌ساخت. نسبت به آفت‌های انقلاب همیشه نگران بود و سعی داشت نه با حرف بلکه با عمل سمّ مهلکی بر آفت‌های آن تزریق نماید، چنان چه در آخرین مرحله خونش را به عنوان سمبلی دوست داشتنی و زیبایی در راه خدا و برای دشمنان انقلاب به عنوان سمّی کشنده هدیه و تزریق انقلاب نمود. امید آن که درخت تناور انقلاب شاداب و شاداب‌تر گردد. شهید بزرگوار 5 مرتبه به جبهه اعزام شدند به جزء آخرین دفعه برای ایشان مجروحیت پیش نیامد. شهید در آخرین دفعه عزام که قبل از عملیات خاک عراق غرب کشور که مسئولیت ایشان نگهبانی بود شرکت کرد و آخرین بار در تاریخ 4/02/1366 در کردستان به درجه رفیع شهادت نائل گشت.