علی قاسمی چفته

زندگی نامۀ شهید بزرگوار: علی قاسمی چفته شهید علی قاسمی، فرزند قدرت‌الله، در تاریخ 1346/01/01 در خانواده‌ای مذهبی در اردکان دیده به جهان گشود. تولّد او همزمان با عید نوروز، شادی و شعف عید خانواده را دو چندان کرد. او دوّمین فرزند خانواده بود. پدر و مادر متدیّن و ولایی نام علی به یاد اوّل مظلوم عالم، حضرت علی ابن ابیطالب(ع) را برای فرزند خود انتخاب کردند تا هم نشانه‌ای باشد از عشق به امامت، هم نامش خاری باشد در چشم دشمنان ولایت. علی کودکی را در سایه پدری متدیّن و در دامان مادری متعهد گذراند و پایه‌های مذهبی‌اش همگام با رشد جسمی‌اش پایه‌گذاری شد. والدین نسبت به تربیتش سعی وافر نمودند؛ گویا به آنها الهام شده بود که باید علی را برای یاری اسلام آماده کنند. زمانی که 6 ساله شد، او را به مدرسه بردند. دوره ابتدایی را در دبستان باباطاهر اردکان گذراند. سپس در مدرسه راهنمایی حائریان ثبت‌نام شد و دوره راهنمایی را نیز با موفّقیّت طی کرد. دوره متوسطه را در دبیرستان شرف اردکان در رشته ادبی تحصیل نمود و پس از دیپلم در امتحان کنکور سراسری شرکت کرد و در رشته‌ آمار دانشگاه فردوسی مشهد قبول شد. در زمان انقلاب اسلامی ایران علی همراه والدین و مردم قهرمان اردکان در راهپیمایی‌ها و مراسم انقلاب و ضدّ رژیم پهلوی شرکت می‌کرد و درس مردانگی و آزادگی و ظلم ستیزی می‌آموخت. تربیت صحیح و لقمه حلال و شیر پاک علی را جوانی متدیّن و محبّ اهل بیت(ع) ساخته بود. او عاشق انقلاب و امام(ره) بود. اهل مسجد و نماز جماعت و مراسم دعا و قرآن و روضه سیدالشّهدا(ع) بود. خوش اخلاق بود و دوست داشتنی و عشق خدمت به مردم در وجود او موج می‌زد. زمانی که جبهه‌های جنگ تحمیلی به رزمنده نیاز داشت، گرچه کم سن و سال بود و 16 سال بیشتر نداشت؛ امّا گمشده خود را یافت و کلاس درس و مدرسه را رها کرد و در بسیج ثبت ‌نام نمود و پس از فراگرفتن آموزش نظامی راهی جبهه شد. 4 دفعه به جبهه اعزام شد و مدّت 14 ماه و 4 روز از عمر کوتاه، امّا با برکت و پر بهای خود را در جهاد و دفاع از اسلام گذراند و مسئولیّت ‌های تک تیراندازی و تخریب چی و نیروی اطّلاعاتی را در تیپ الغدیر و لشکر 5 نصر پذیرفت. در سال 67 آخرین باری که راهی جبهه شد، سال سوّم دانشگاه بود که از دانشگاه مشهد به دانشگاه جبهه و جهاد کوچ کرد و در رشته فضیلت و تقوی و انسانیّت پذیرفته شد و پلّه‌های مردانگی و شجاعت را تا شهادت یکی پس از دیگری با موفّقیّت طی کرد، تا سرانجام در تاریخ 1367/05/01 در منطقه عملیّاتی خرمشهر (ام الرّصاص) در تک عراق بر اثر اصابت ترکش به شدّت مجروح شد و با پرواز روح بزرگش از قفس کوچک جسم خاکی‌اش شربت گوارای شهادت نوشید و به رضوان پر کشید و بر مولایش امام حسین -علیه السّلام- مهمان شد. پیکر پاکش پس از تشییع با شکوه بر دستان و دوش مردم قدرشناس و شهیدپرور اردکان در بهشت شهدا در کنار دیگر همرزمان شهیدش به خاک سپرده شد. روحش شاد و یادش گرامی باد.