محمدرضا رضایی زال

در 29 شهریور 1344 در انبوه زمزمه های دعا و نیایش و در لطافت صداقت و راستی و سادگی پدر و مادر در شهر فردوس مولودی برای اسلام خواهی ایثار و هم جویی به دنیا آمد. نام او را محمد گذاشتند. کنجکاوی و ذکاوت محمد از اولین سال های زندگیش او را ساعت ها فارغ از اطراف خودش به خود مشغول می داشت. مشاهده پدر بر سجاده پهن شده در مسجد و توسل مادر به خاندان عصمت او را به رموزی از هستی و آفرینش آشنا می ساخت و برای رشد و اعتلای شخصیت آینده اش آماده می کرد. هر لحظه از تکوین شخصیت او آبستن کند و کاو عظیم و مقدسی بود. او با توجه به نبوغ و استعداد فوق العاده‌اش از آغازین روزهای تلاش تحصیلی همیشه از ناحیه معلمان و دبیران در سالهای دبستان، راهنمایی و دبیرستان مورد توجه بود. محمد از وقار و سنگینی زیادی برخوردار بود و تا لازم نمی‌شد لب به سخن نمی‌گشود. هوش سرشار، پشتکار در فراگیری علوم گوناگون و به ویژه علوم عربی و قرآنی او را از دیگر همسالانش متمایز می‌ساخت. با مطالعه کتابهای گوناگون و بالاتر از گروه سنی خود، مفاهیم مبارزه، جهاد و ارزشهای اسلامی را درک کرد و به همین جهت در گروه‌های نوجوانان مدارس در تظاهرات دانش آموزی به صورت فعال شرکت داشت، تا اینکه وارد دبیرستان شد و همزمان با تحصیل دروس خود به نحو مطلوب، دروس حوزه و از جمله زبان عربی را نیز با یک برنامه منظم فرا گرفت. با اخذ دیپلم در رشته داندنپزشکی دانشگاه مشهد و همچنین در آزمون ورودی دانشگاه امام صادق علیه‌السلام موفقیت لازم را کسب کرد. در انتخاب میان این دو، دانشگاه امام صادق علیه‌السلام را برای تحصیل برگزید. خودش می‌گفت: من اخبار ایران را به زبان عربی گوش می‌کنم و در دانشگاه سعی می‌کنیم به زبان عربی سخن بگوییم. به زبان انگلیسی نیز تسلط لازم را داشت. در معارف اسلامی و مسایل سیاسی تبحر داشت. او در دانشگاه با آگاهی از نیاز جمهوری اسلامی به انسانهای متفکر، عمیق دانشمند و ایثارگر تمامی توان خویش را مایه گذاشت. او اسوه یک دانشجوی معتقد به وحدت حوزه و دانشگاه بود. او با توجه به آگاهی کامل از فرهنگ شهادت و ایثار داوطلبانه به جمع برادران همرزم خود در واحد اطلاعات عملیات پیوسته بود. به لحاظ تسلط بر زبان عربی توانست دین خود را در مدت مأمورین به پیشرفت امور جنگ ادا نماید. اما چه می شود کرد او هنوز گلی در حال شکفتن بود و می بایست محصول سالها رنج کسب علوم و معارف را از این پس به امت اسلامی عرضه می داشت ولی در تاریخ 24 دی ماه 65 در مصاف با کفار بعثی در آغازین لحظه عملیات کربلای 5 در بوارین در شرق بصره و محور شلمچه به انچه اموخته بود عمل کرد و به لقاء معبود شتافت.