محمدحسین محمودیان

در آخرین روزهای بهار 1345 بود که گلی معطر در شهر طبس پا به عرصه وجود گذاشت که نامش را محمد حسین گذاشتند. دوران کودکی را در دامان پر مهر مادری مهربان به نام رقیه و پدری فداکار به نام محمد سپری کرد. در هفت سالگی راهی مدرسه شد.دوران نوجوانی شهید همزمان بود با شکوفا شدن انقلاب اسلامی وقوع زلزله ی دلخراش طبس که مادر, برادر و خواهرش را از او گرفت.طولی نکشید که بر اثر سختی ها, پدرش نیز دار فانی را وداع گفت سختی زندگی او را در بر گرفت.اما علی رغم همه این سختی ها از انجام وظیفه دینی و اسلامی خود غافل نمی شد او در تمام صحنه های انقلاب در پایگاه های بسیج نماز جماعت و مراسم مذهبی فعالانه شرکت می کرد, با تمام مشکلاتی که برایش وجود داشت بدون بهره مندی از محبت پدر و مادر تحصیلات خود را تا سطح تربیت معلم ادامه داد.هنگامه تجاوز ناجوانمردانه رژیم بعث به سرکردگی استکبار جهانی به حمایت از اسلام و انقلاب, آستین همت بالازد به صف رزمندگان جبهه های حق علیه باطل پیوست. در لشکر 5 نصر وارد میدان نبرد با متجاوزان گردید. پس از چهار ماه بیست و دو روز ایستادگی در برابر دشمن متجاوز در تاریخ 1365/2/28 در منطقه حاج عمران بر اثر ترکش خمپاره به لقای دلدار رسید. شهید محمودیان رایحه دل انگیز جاودانه فلاح سعادت را در طلوع خونین شهادت شنید به حریم لطف الهی کوچ کرد. پیکر مطهر این شهید عزیز در تاریخ 1365/3/6طی یک تشییع جنازه باشکوه بر دوش امت خداجوی در جوار امامزاده حسین بن موسی الکاظم به خاک پرده شد.