اکبر آذربایجانی

وصیت نامه سوم شهید اکبر آذربایجانی
تاریخ: 1365/01/26

وصیت نامه سوم شهید اکبر آذربایجانی تاریخ : 1365/01/26 وصیت نامه سوم بسم الله الرحمن الرحیم «إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ اشهد ان لا اله الا الله وحده لا شریک له و اشهد ان محمداً عبده و رسوله و اشهد ان علیاً ولی الله و ابنائه المعصومین حجج الله» پس اقرار به وحدانیت خداوند یکتا و به رسالت بنده برگزیده اش محمد بن عبدالله صلی الله علیه و اله و سلم و بر ولایت امیر مؤمنان علی ابن ابیطالب و یازده فرزند معصومین (علیهم السلام). . اقرار می دارم که مرگ حق است، معاد حق است. قبر، سوال، میزان، صراط، بهشت، دوزخ و عالم غیب حق و یقین است. این بنده حقیر و فقیر و سراپا تقصیر علی اکبر آذربایجانی فرزند عربعلی، شماره شناسنامه 670، تاریخ تولد 1342، محل تولد قزوین پدرم را وصی قرار داده و وصیت می کنم بدن این حقیر را در قزوین دفن نموده و مراسم و کارهایم را طبق معمول و مرسوم انجام بدهید. از مال دنیا فکر نمی کنم چیزی واقعاً متعلق به من باشد و اگر چیزی در خانه به عنوان من وجود دارد (کتاب، نوار، لباس و غیره) حساب کرده و خمس آن را بپردازید. از همه برایم حلالیت بگیرید از فامیل، دوست، آشنا و همسایه خصوصاً این مطلب را در مجالس به همه اعلام کنید که هر کس طلبی دارد مطالبه کند و حلالیت بطلبید و مبلغ دو هزار تومان به بسیج بپردازید (امکان دارد که از وسایل آن جا استفاده شخصی و از وقتی که در آن جا مشغول خدمت بودم کرده باشم)، دو هزار تومان بابت رد مظالم عباد بپردازید، مبلغ دویست تومان به مرتضی توکلی عضو سپاه قزوین بدهکارم که پس از پرداخت حلالیت بگیرید. مبلغ صدو پنجاه تومان به مجید آب فروش عضو سپاه قزوین. به دوستانم بگویید که اعلام کنند اگر کسی طلبی دارد بیاید بگیرد و از کسانی که طلبکار هستم می گذرم و طلبم را بخشیدم. پدر و مادر عزیزم از این که برای شما فرزند خوبی نبودم و نتوانستم جبران زحمات شما را بنمایم و از این که ممکن بوده بعضی اوقات شما را ناراحت و عصبانی کرده باشم بسیار بسیار پوزش می طلبم و از شما می خواهم به خاطر خدا مرا حلال کنید. برادرانم و خواهرانم با هم مهربان باشید و به پدر و مادرتان نیکی کنید و اگر از این که برای شما برادر خوبی نبودم و اگر شما را ناراحت کردم و اگر در حق شما کوتاهی کرده ام از شما هم پوزش می خواهم و امیدوارم که شما هم به خاطر خدا از این حقیر درگذرید. پدر و مادر عزیزم اگر خداوند متعال صلاح دانست و لیاقت و سعادت شهادت در راهش را به من داد و مدال پر افتخار شهادت را نصیب این بنده عاصی خود کرد ناراحت نشوید و شکوه نکنید، صبر و تقوا را پیشه خود سازید که خداوند با صابران و متقین است و هر کس در مصیبتی به خاطر خدا صبر کند نزد خدا اجری عظیم و مقامی والا دارد و سعی کنید صبر خود را با پشتیبانی هر چه بیش تر از امام امت و رزمندگان اسلام و با شرکت در محافل و مجامع و مجالس اسلامی (دعا، تظاهرات، تشییع شهدا خصوصاً نماز جمعه ...) و با ایستادن در مقابل دشمنان داخلی و خارجی و کسانی که دائم دم از حق میزنند به دیگران نشان دهید. مادرم هر وقت احساس ناراحتی کردید به خانه شهدا سر بزن و به مزار شهدا برو تا ببینی که شما تنها نیستی. برادر بزرگم تا می توانی پدر و مادر را از خود راضی نگهدار که هر چه به پایشان بریزی باز کم کردی پس مبادا دیگران را بر ایشان مقدم داری و به واسطه حرف دیگران بر پدر و مادر خرده بگیری که بدان کسی به غیر شما قدر پدر و مادرمان را نمی داند و نسبت به آن ها مهربانی نمی کند. و برادانم قرآن بیاموزید، احکام دین را فرا بگیرید، نمازتان را اول وقت به جا آورید و کارهایتان را به خاطر خدا و برای او انجام دهید، گوش به فرمان پدر و مادر باشید و آنان را ناراحت نکنید و کارهایشان را انجام دهید. برادرانم خوب و جدی درس بخوانید و کوشا باشید که آینده این انقلاب به دست شماست. خواهرانم حجاب را رعایت کنید عفت نفس داشته باشید و تقوی را پیشه کنید، فرزندانتان را خوب تربیت کنید و از کودکی آن ها را با اسلام آشنا کرده و پرورش دهید. از این که باز شما را به زحمت انداختم پوزش می طلبم و از شما می خواهم که برایم بسیار طلب مغفرت کنید و چه نیکوست راویان مکتوب این آیه باشید: «وَمَنْ یُسْلِمْ وَجْهَهُ إِلَى اللَّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَقَدِ اسْتَمْسَکَ بِالْعُرْوَهِ الْوُثْقَى وَإِلَى اللَّهِ عَاقِبَهُ الْأُمُورِ» «اَللّهم وَفِّقْنا لِما تُحِبُّ وَ تَرْضی» والسلام علینا و علی عباد الله الصالح 1363/12/15 العبد العاصی : اکبر آذربایجانی التماس دعا 4ماه روزه کفاره ای جهت تصادف، 10روز روزه قضا که سال از آن گذشته، یک ماه احتیاط امکان داشت، 2سال نماز در مورد نماز و روزه فقط همین ها را انجام دهید. تجدید شده در تاریخ 5 شعبان 1406 برابر با 1365/1/26

وصیت نامه دوم شهید اکبر آذربایجانی
تاریخ: 1363/03/14

وصیت نامه دوم شهید اکبر آذربایجانی تاریخ : 1363/03/14 بسم الله الرحمن الرحیم «بسم ربّ الشهداء و الصدیقین» و با یاد الله پاسدار حرمت خون پاک شهیدان شاهد و با یاد مجروحین و معلولین این شاهدان شهید و یادی از امام بت شکن روح الله و با آرزوی سلامتی و طول عمر این بزرگ مرد تاریخ. و با یاد خدا چرا که: الا بذکر الله تطمئن القلوب، وصیت خود را آغاز می کنم وصیتی که شاید با افکار و اعمال و سخنان گذشته ام بسیار تفاوت داشته باشد. اما یقین و باور داشته باشید که این وصیت از موضع زمان است بلکه برخواسته از عقل و درک فطری آدمی است. إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ، مرگ حق است و یکی از نعمات بسیار بزرگ الهی است و خدا برای بخشیدن و انعام کردن این نعمت فرشته ای مأمور نموده است و این فرشته بر همه کس و در هر وضعیتی وارد می شود پس چه نیکو که این فرشته در میدان نبرد بر انسان وارد شود و علاوه بر نعمت مرگ نعمت و شربت شهادت را بر لایقانش انعام کرد (از طرف خداوند) و چه نیکوست که در آن هنگام انسان آسوده و بی دغدغه ی خاطر از این دنیا و زندگانی اش، کلمات مطهر (پاک کننده) شهادتین را بر زبان براند و واقعاً چه نیکوست فرهی سعادت شهیدان واقعی را. آری روی سخنم با شماست با شمایی که از چشمان اشک آلودتان نه اشک در ماتم من بلکه اشک آرزو، آرزویی که شاید انشاءالله بدان برسی و آن شهادت است، این سطور ناهماهنگ ولی برخواسته از نای جای را می کاوید. با شمایی که در آتش عشق الله و لقایش چون شمعی می سوزید و قطره قطره از وجودتان کاسته می شود. با شمایی که جز الله معبودی، جز لا اله الله ذکری و جز رسول الله رسولی و جز ولی الله امامی و جز کلام الله، کلامی و جز حزب الله، حزبی و جز جندالله، سپاهی و جز روح الله، رهبری ندارید. با شمایی که مشتاقانه و با دل هایی پر از امید، منتظر شنیدن خبر پیروزی رزمندگان اسلام هستید. با شمایی که با ایثارتان باعث دلگرمی و شادی رزمندگان منتظر در سنگر می شوید. این شمایید که باید با توکل بر الله، حافظ جمهوری اسلامی باشید و بدانید که در اساس جمهوری اسلامی، خون هزاران شهید، ریخته شده است که حتی یک قطره آن را با تمامی ثروت های جهان، جبران نتوان کرد و به همین دلیل این چنین خون های بهاداری، احتیاج به پاسداری از جان و دل را دارد که این وظیفه بر دوش شماست. همواره و در همه حال، در خط رهبر باشید و قاطعانه از آن پشتیبانی کنید. به خدا قسم این را باید بدانید که این امام، نعمت بزرگی برای این کشور و ملت است؛ زیرا اگر خداوند متعال این نعمت را به ما ارزانی نمی داشت، معلوم نبود که امروز حال و روز ما چگونه باشد. پس بیایید خدای را به خاطر این نعمت عظمایش، سپاسگزار باشید که سپاس این نعمت، پشتیبان بی دریغ و پیروی تا پای جان و جان دادن در راهش می باشد. بیایید تا در این راه -که همان راه سرور شهیدان و یاور مظلومان و شورنده بر ستمگران و پیشوای هابیلیان است- جان ببازیم تا شاید خدای رحمان و رحیم و کریم گناهانمان را بر ما ببخشاید و این تنها راه پاک شدن و کوتاه ترین راه است؛ زیرا اگر بخواهیم با همین بار گناهان در پیشگاه عدلش حاضر شویم، باید روزگار از دست رفته و حسرت زندگی دنیایی خود را بخوریم. با این اوصاف بیایید تا از الآن به فکر آخرتمان باشیم. بنا بر فرموده ی حضرت علی (ع) که می فرماید: برای دنیا چنان باش که زندگیت بسیار طولانی است و برای آخرت چنان باش که انگار لحظه ی مرگت فرا رسیده است؛ «انی لا اری الموت الا السعاده» دیگر این که نماز، نماز، نماز و نباید از این ستون دین -که ما بسیار سَبُکش می شماریم، به قدری سبک که آن را همیشه در آخر برنامه هایمان قرار می دهیم و در بعضی مواقع، بی اهمیت ترین کارهایمان را بر آن مقدم می داریم- غافل باشیم و بدانید، زمانی به این اشتباه بزرگ تر از بزرگ پی می بریم که دیگر خیلی دیر شده است و باید خود خدای رحیم بر ما ببخشاید و گرنه خیلی بیچاره ایم. اگر بد خط است پوزش می طلبم چون این وصیت نامه را قبلا نوشته ام و فرصت دوباره نویسی(بنا به دلایلی) پیش نیامد. فقط در تاریخ 63/3/14 در آن تجدید نظر شده است. تاریخ تجدید نظر 63/3/14 - 1404/9/4 اکبر آذربایجانی

وصیت نامه ی اول شهید اکبر آذربایجانی
تاریخ: 1362/01/01